tag:blogger.com,1999:blog-84238375060855872962011-05-19T08:54:52.777-07:00บทความตลกเบาสอมง บทความสุบภาพ ความสวยความ งาม และอีกมากทายที่นี้ เราหามาให้คุณ...........moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.comBlogger2911100tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-84497813682496734772009-03-24T07:19:00.000-07:002010-01-26T02:44:51.543-08:00สิวผุดขึ้นมาแต่ละเม็ด แต่ละเม็ด ก็ทำให้หนุ่มสาวหน้าใสที่ห่วงสวยห่วงหล่อแทบคลั่ง วิ่งหาวิธี delete สิวออกไปจากใบหน้ากันให้วุ่นวาย แต่จะมีซักกี่คนที่จะรู้ว่าเป็นสิวไม่ใช่แค่บอกว่าสุขภาพผิวหน้าเราไม่ดี แต่ยังบอกถึงสุขภาพทั่ว ๆ ไปอีกด้วย <br /><br />เมื่อเร็ว ๆ นี้ สถาบัน Leonard Drake ได้คิดค้นวิธีการวิเคราะห์ผิวลงไปลึกลงไปอีก ด้วยการผสานความรู้ในการดูแลผิวหน้าแบบตะวันตกเข้ากับศาสตร์การอ่านใบหน้าแบบจีน ซึ่งสามารถบอกได้ว่าสิวที่ขึ้นตามตำแหน่งต่าง ๆ ของใบหน้าหรือร่างกาย บอกความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับอวัยวะส่วนในบ้าง ว่าแล้วก็ไปหยิบกระจกมาส่องหน้าดูซิว่า อวัยวะส่วนใดผิดปกติกันบ้าง ....<br /><br />++++++++++++++++++++++++ +++++++++++++++++++++<br /><br />โซนที่ &gt; ตำแหน่งของสิว &gt; อวัยวะที่เกี่ยวข้อง &gt; สาเหตุของอาการที่ผิดปกติ <br /><br />1 &gt; หน้าผากด้านซ้าย &gt; การย่อยอาหาร กระเพาะปัสสาวะ ต่อมหมวกไต &gt; มีความเครียดสูง ล้างหน้าไม่สะอาด เพราะทารองพื้นหรือแต่งคิ้วมากไป <br /><br />2 &gt; หว่างคิ้ว &gt; ตับ อาจมีปัญหาในการย่อยแลคโทส (ดื่มนมไม่ได้) &gt; กินอาหารรสจัดหรือกินอาหารดึกเกินไป <br /><br />3 &gt; หน้าผากด้านขวา &gt; การย่อยอาหาร กระเพาะปัสสาวะ ต่อมหมวกไต &gt; มีความเครียดสูง ล้างหน้าไม่สะอาด เพราะทารองพื้นหรือแต่งคิ้วมากไป<br /><br />4,10 &gt; ใบหูทั้ง 2 ข้าง ไต ล้างแชมพูหรือสบู่ออกไม่หมด ใช้โทรศัพท์มือถือมากเกินไป &gt; ดื่มกาแฟ แอลกอฮอล์หรือกินเนื้อสัตว์มากเกินไป<br /><br />5,9 &gt; แก้มทั้ง 2 ด้าน - แก้มส่วนบน &gt; ไซนัสและปอด - แก้มส่วนล่าง &gt; เหงือก และฟัน &gt;สูบบุหรี่จัด หรือแพ้ควันบุหรี่ ภูมิแพ้ เป็นหวัดเรื้อรัง หรืออาจใช้บลัชออนและรองพื้นไม่เหมาะสม ถ้าเป็นริ้วรอยลึกบริเวณโหนกแก้มอาจบ่งบอกถึงปัญหาเรื่องปอดหรือการหายใจ ถ้ามีสิวแบบเป็น ๆ หายๆ ที่แก้มด้านล่างอาจมีปัญหาเรื่องเหงือกและฟัน หรือโทรศัพท์มือถือไม่สะอาด<br /><br />6, 8 &gt; รอบดวงตาทั้ง 2 ข้าง &gt; ไต &gt; ปัญหาภูมิแพ้ เครื่องสำอางทีใช้อาจไม่เหมาะ หรือใส่แว่นตาที่เสียดสีมาก รอยคล้ำอาจเกิดจากการมีสารพิษตกค้างในร่างกายมาก หรือผักผ่อนน้อย เปลือกตาหากมีความระคายเคืองอาจมาจากการเป็นภูมิแพ้ หรือขาดสารอาหาร <br /><br />7 &gt; จมูก และเหนือริมฝีปาก &gt; หัวใจ และระบบสืบพันธุ์ หากมีผิวสีแดงเข้มที่จมูก &gt; อาจบ่งบอกถึงโรคความดันโลหิตสูง การอุดตันหรือสีผิวไม่สม่ำเสมอ บอกถึงผลกระทบจากฮอร์โมน เช่นกำลังมีประจำเดือน วัยทอง การใช้ยาคุมกำเนิด<br /><br />11,13 &gt; ใต้ริมฝีปากด้านซ้าย และขวา &gt; รังไข่ &gt; อาจทำความสะอาดได้ไม่พอ หรือมาจากความสมดุลทางฮอร์โมน หากมีปัญหาการอุดตันช่วงใบหู อาจแสดงว่าฟันกรามมีปัญหา หรือว่าเพิ่งผ่าตัดฟันมา หรืออาจเกิดจากการมีรอบเดือน<br /><br />12 &gt; ปลายคาง &gt; กระเพาะอาหาร และลำไส้เล็ก &gt; อาจกินอาหารรสจัดเกินไปจนลำไส้มีปัญหาในการดูดซึม <br /><br />14 &gt; ลำคอ และหน้าอก &gt; ความเครียด<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-8449781368249673477?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-46434717712409412772009-03-24T07:15:00.000-07:002010-01-26T02:44:51.547-08:00สัปดาห์ที่ 1<br />วันที่ 1<br /> กินอาหารตามปกติ 2 มื้อ มื้อเย็นกินผัดผักหรือแกงจืดไม่กินข้าว<br />วันที่ 2<br /> กินอาหารตามปกติ 2 มื้อ มื้อเย็นกินผลไม้แทนข้าว<br />วันที่ 3<br /> กินอาหารมื้อเช้า กลางวันและเย็นกินผัก-ผลไม้ งดข้าว<br />วันที่ 4-5<br /> ล้างพิษ (detox) กินแต่ผัก-ผลไม้ทั้งวัน<br />วันที่ 6<br /> กินโยเกิร์ตหรือกล้วยมื้อเช้า กลางวันและเย็นกินข้าวต้มหรือก๋วยเตี๋ยว<br />วันที่ 7<br /> กินข้าวมื้อเช้าและกลางวันเย็นกินผักหรือผลไม้<br /><br />สัปดาห์ที่ 2<br />วันที่ 1<br /> กินข้าวมื้อเช้า กลางวันและเย็นกินก๋วยเตี๋ยว<br />วันที่ 2<br /> กินโยเกิร์ตหรือกล้วยมื้อเช้า กลางวันและเย็นกินข้าวต้มหรือก๋วยเตี๋ยว<br />วันที่ 3-4<br /> ล้างพิษ (detox) กินแต่ผัก-ผลไม้ทั้งวัน<br />วันที่ 5<br /> เช้ากินนมหรือน้ำเต้าหู้ กลางวันก๋ยวเตี๋ยว เย็นกินผลไม้<br />วันที่ 6<br /> เช้ากินไข่ต้ม กลางวันกินข้าว เย็นกินผลไม้<br />วันที่ 7<br /> เช้ากินกล้วยหรือโยเกิร์ต กลางวันกินข้าว เย็นกินเกาเหลา<br />สัปดาห์ที่ 3<br />วันที่ 1 <br /> เช้า-กลางวันกินข้าว เย็นกินแอปเปิลเขียวหรือฝรั่ง<br />วันที่ 2<br /> เช้ากินไข่ต้ม กลางวันกินข้าว เย็นกินโยเกิร์ตหรือกล้วย 1 ลูก<br />วันที่ 3-4<br /> ล้างพิษ (detox) กินแต่ผัก-ผลไม้ทั้งวัน<br />วันที่ 5<br /> เช้ากินโยเกิร์ต กลางวันกินก๋วยเตี๋ยว เย็นกินเกาเหลา งดข้าว<br />วันที่ 6<br /> เช้า-กลางวันกินข้าว เย็นกินแอปเปิ้ลเขียวหรือฝรั่ง<br />วันที่ 7<br /> เช้าและเย็นกินไข่ต้ม กลางวันกินก๋วยเตี๋ยวหรือข้าว<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-4643471771240941277?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-55706499780475952632009-02-15T04:56:00.000-08:002009-02-15T04:58:59.097-08:00<h3>เคล็บลับการใส่ยีนส์ให้สวย</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>"กางเกงยีนส์" เชื่อแน่ว่าคุณสาวๆหลายๆคนคงต้องเคยใส่และยังใส่อยู่อย่างแน่นอน เพราะกางเกงยีนส์เป็นแฟชั่นที่ฮิตตลอดกาล และใส่ได้ในหลายๆโอกาสอีกด้วย แต่เราจะใส่ยีนส์ให้สวยและดูดีนั้นก็คงต้องอยู่ที่การเลือกใส่ที่เหมาะกับรูปร่างของเราด้วย เราจึงมีวิธีเลือกกางเกงยีนส์ให้เข้ากับรูปร่างคุณสาวๆมาให้ลองดูคะ</p><br /><p>สาวบั้นท้ายใหญ่ - -&gt;ไม่ควรใส่กางเกงยีนส์ไม่มีกระเป๋าหลังเด็ดขาด เพราะจะยิ่งเน้นบั้นท้ายให้แลดูใหญ่กว่าเดิม ข้อดีของกระเป๋าหลังคือจะช่วยบิดเบือนสายตา และควรเลือกยีนส์ที่มีตะเข็บหลังยาวลงมาซึ่งจะช่วยอำพรางบั้นท้าย ทำให้ดูผอมและช่วงขาเรียวยาวขึ้น</p><br /><p>สาวสะโพกผาย - -&gt;ควรเลือกแบปลายขากว้าง หรือที่เรียกว่าขาม้า ขากระดิ่ง ควรมีความยาวคลุมถึงข้อเท้า เพื่อให้สมดุลกับสัดส่วนที่สำคัญคือไม่ควรเลือกยีนส์แบบขอบเอวสูง ขาตรง และมีรอยทแยงมุมกับตะเข็บกางเกงเด็ดขาด เพราะจะทำให้สะโพกแลดูผายเกินไป</p><br /><p>สาวรูปร่างแบน - -&gt;ควรเลือกยีนส์ดีไซน์ผู้หญิง ตกแต่งด้วยการเดินเส้นโค้ง สีสว่าง และไม่ควรมีกระเป๋ากางเกงเยอะๆทั้งนี้เพื่อเป็นการเสริมรูปร่างที่แบนราบของคุณให้ดูมีน้ำมีนวลขึ้น ที่สำคัญควรหลีกเลี่ยงยีนส์ทรงตรงแบบผู้ชาย เพราะจะยิ่งเน้นรูปร่างให้ดูแบนราบ</p><br /><p>สาวช่วงขาสั้น - -&gt;ควรหลีกเลี่ยงยีนส์ที่ถูกออกแบบมาด้วยการนำเศษผ้าชิ้นเล็กๆมาเย็บปะติดปะต่อกัน เพราะจะทำให้รูปร่างยิ่งดูสั้นและป้อมมากกว่าเดิม ควรเลือกกางเกงยีนส์ฟิตพอดีตัว และยาวเป็นเส้นตรงลงมา เพื่อช่วยพรางให้ช่วงขาดูยาวขึ้น</p><br /><p>เคล็ดลับการใส่ยีนส์เอวต่ำให้สวย</p><br /><p>++ยีนส์เอวต่ำเหมาะกับคนไม่ค่อยมีสะโพก เพราะจะทำให้สะโพกดูผาย กางเกงยีนส์เอวต่ำจะดูดีและสวยเมื่อขากางเกงยาวเลยตาตุ่มออกไป ไม่ควรสวมแบบขาเต่อๆยกเว้นกางเกงเอวต่ำทรง 3 ส่วนหรือ 5 ส่วน</p><br /><p>++หากริจะใส่ยีนส์เอวต่ำก็ควรต้องดูแลหน้าท้องไม่ให้พุงกะทิยื่นออกมาเป็นอันขาด</p><br /><p>++สำหรับสาวหน้าท้องราบ ถ้าคิดจะสวมเสื้อโชว์สะดือกับยีนส์เอวต่ำ ก็ควรทำวคามสะอาดสะดือสักหน่อย อย่าปล่อยให้ดูสกปรก</p><br /><p>++ควรใส่ยีนส์เอวต่ำกับเสื้อพอดีตัว หากอยากให้ดูน่ารักจริงๆควรใส่เสื้อที่มีชายเป็นรูปโค้งมน เปิดให้เห็นผิวข้างๆเอว</p><br /><p>++และอย่าลืมเสื้อกางเกงในเอวต่ำมาใส่แทนกางเกงในธรรมดาที่ใช้อยู่ เพราะการปล่อยให้กางเกงในแลบออกมาเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่ง</p><br /><p>++สุดท้ายเมื่อใส่กางเกงยีนส์เอวต่ำที่ดีเมื่อนั่งแล้วไม่ควรมีช่องว่างข้างหลังจนสามารถมองเห็นบั้นท้ายของคุณอย่างชัดเจน<br /></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-5570649978047595263?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-56787652829497505172009-02-15T04:55:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.552-08:00<h3>ปฏิวัติการแต่งหน้า..บอกลาข้อห้ามสุดเชย</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>เบื่อไหมคะ ที่ต้องแต่งหน้าตามสูตรสำเร็จ แถมแต่งออกมาก็ยังสวยไม่ถูกใจอย่างที่เขา อ้างถึง อย่างนี้เรายังจะไปเชื่อ &rsquo;มาตรฐานระดับสากล&rsquo; ที่เขานิยามได้อย่างไรกัน การปฏิวัติและโบกมือลาสูตรเก่าเท่านั้น ที่จะทำให้เราสวยใสแบบถูกยุคถูกสมัยมากที่สุด</p><br /><p>เพราะเดี๋ยวนี้มีเครื่องสำอางให้สาวๆ เลือกใช้มากมาย ไหนจะเทรนด์การแต่งหน้าที่เปลี่ยนไปตามกระแส แฟชั่นนั่นอีกล่ะ &rsquo;การดัดแปลงตามความเหมาะสม&rsquo; จึงเป็นหนทางใหม่ ที่เราไม่จำเป็นต้องเดินตามบทบัญญัต ิเชยๆ อีกต่อไป ฉบับนี้เราจึงนำทริกดีๆ มาให้สาวๆ ลองนำไปเป็นเคล็ดลับ และอย่าลืมเชียวว่า ความคิดสร้าง สรรค์เป็นสิ่งสำคัญในการเนรมิตวงหน้าให้สวยงาม และสูตรใครก็สูตรคนนั้น จะมาตามๆ กันเป็นไม่ได้เชียว </p><br /><p>01 สูตรเก่า : เครื่องสำอางแบบชิมเมอร์ไม่เหมาะสำหรับกลางวัน (แถมอายุมากกว่า 30 ไม่ควรใช้) <br />ปฏิวัติใหม่ : สวยด้วยชิมเมอร์ ทั้งกลางวันยันกลางคืน (แถมสวยได้ทุกวัย อีกต่างหาก!)<br />เพราะความหรูหราเป็นของควรค่าสำหรับผู้หญิง ที่สำคัญ ชิมเมอร์ยังช่วยทำให้ผู้หญิงอย่างเราๆ ดูสวย แบบลดวัย ปรับผิวให้ดูสดใส และยังทำให้ใบหน้าดูเรืองรองวาววับ น่าจับจ้องอีกต่างหาก นับข้อดีได้ครบสาม ประการเช่นนี้แล้ว เรายังจะรีบปาของดีทิ้งก่อนอายุขึ้นเลข 3 ได้อย่างไร หากแต่เคล็ดลับอยู่ที่การเลือกเฉดสีที่ เหมาะกับสภาพผิว และเลือกเน้นความมันวาวบนใบหน้าไม่เกินสองตำแหน่ง เช่น หากต้องการเน้นดวงตาและ ริมฝีปาก ก็ควรปล่อยให้ พวงแก้มเป็นสีแมทท์ เท่านี้ก็สวยกลางวันยันกลางคืนได้แล้ว</p><br /><p>02 สูตรเก่า : เลือกสีลิปสติกให้เหมาะกับการแต่งหน้าโดยรวม<br />ปฏิวัติใหม่ : แม็ทช์สีลิปสติกให้เหมาะกับสีผิว<br />อย่าเพิ่งด่วนสรุป ว่าการเลือกลิปสติกต้องเลือกเฉพาะเฉดสีที่ชอบ หรือสีที่เข้ากับเครื่องสำอางที่มีอยู่ แต่ เราขอแนะนำให้คุณทำตัวเจ้าเล่ห์นิดๆ โดยการเลือกสีลิปสติกที่เข้ากับสีผิวของคุณจริงๆ เช่น เลือกมาสักหนึ่ง สีที่เข้ากับสีปากของคุณเด๊ะๆ เช่น สีชมพูอมนู้ด และสีแดงกุหลาบที่ ค่อนข้างจะเหมาะกับหลายสีผิว จากนั้น เลือกอีกสักสีที่สว่างกว่าสีผิว (ในหมวดสีเดียวกัน) เพื่อนำไปผสม หรือใช้โดดๆ เพื่อทำให้ใบหน้าดูสว่างขึ้น</p><br /><p>03 สูตรเก่า : นวลเนียนด้วยการใช้ครีมรองพื้น<br />ปฏิวัติใหม่ : ใช้ครีมรองพื้นปกปิดเฉพาะตำหนิและรอยแผล<br />รู้หรือเปล่าว่าครีมรองพื้นนี่ล่ะ คือตัวเร่งการเสื่อมสภาพของผิวหน้า เพราะฉะนั้นจะดีสักแค่ไหน ถ้าปล่อย ให้ผิวหายใจบ้าง และนำเจ้าครีมหนาหนักตัวนี้มาทำหน้าที่ปกปิดจุดด่างดำ และรอยตำหนิต่างๆ บนใบหน้า แบบเฉพาะที่แทน ยกตัวอย่างเช่น แต้มครีมรองพื้นบนบริเวณที่มีรอยแดง เช่น จมูก แก้ม หรือคาง แล้วใช้ฟอง น้ำเกลี่ยไล้ไปทางไรผม จากนั้นใช้แป้งฝุ่นกดซับบนใบหน้าอีกครั้ง แล้วใช้เครื่องสำอางอื่นๆ ตามปกติ แค่นี้ใบ หน้าก็เบาสบาย ไม่ต้องกังวลเรื่องสิวอุดตันอีกต่อไป</p><br /><p>04 สูตรเก่า : วาดลิปไลเนอร์ก่อนลงลิปสติกทุกครั้ง<br />ปฏิวัติใหม่ : ใช้ลิปไลเนอร์เฉพาะโอกาสพิเศษก็พอ<br />จริงอยู่ว่าดินสอเขียนขอบปากจะทำให้รูปปากดูชัดและสวยคมยิ่งขึ้น แต่หากให้นึกดูอีกที ก็ดูออกจะจริง จังในการแต่งหน้ามากไปสักหน่อย ยิ่งเทรนด์สมัยนี้ที่เน้นความสวยแบบธรรมชาติด้วยแล้ว เราจึงขอแนะนำ ให้คุณหยิบใช้เฉพาะวันสำคัญๆ ก็พอ ส่วนในวันธรรมดา ลองมองหาพู่กันปลายแหลมที่สามารถวาดขอบปาก ได้มาแทนที่ แม้จะไม่คมกริบเท่าดินสอ แต่เชื่อเถอะว่าจะทำให้คุณดูเป็นธรรมชาติมากกว่า และหากรอย ลิปสติกจางไปก็ยังสามารถ เติมได้ ไม่ดูน่าขันเหมือนตอนที่เหลือเฉพาะรอยดินสออย่างเดียวสักนิด</p><br /><p>05 สูตรเก่า : เลือกอายแชโดว์ให้เข้ากับสีดวงตา<br />ปฏิวัติใหม่ : ยิ่งเป็นอายแชโดว์ ยิ่งต้องตรงกันข้าม<br />เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะหากยังเลือกสีที่เข้ากับสีตาเด๊ะๆ เช่น ถ้าดวงตาสีดำ หรือน้ำตาลก็เลือกสีเอิร์ธ โทน หรือถ้าดวงตามีสีสัน (ชาวตะวันตก) ก็เลือกสีที่เข้ากับสีตานั้นๆ การเลือกสีแบบนี้จะยิ่งทำให้คุณดูไม่น่า สนใจเข้าไปอีก จึงดีกว่าเป็นไหนๆ หากจะเลือกสีสันที่ตรงกันข้ามกับดวงตาเพื่อให้คุณดูเด่นเด้งขึ้นบ้าง ขอ แนะนำสำหรับสาวไทยที่มีตาสีดำถึงน้ำตาล ในการเลือก สีเขียวมรกต ไปจนถึงสีฟ้าเข้ม เพราะจะช่วยขับสีสัน ให้สดใสมากขึ้นกว่าเก่า (แต่อย่าลืมดูสีผิวตัวเองด้วยล่ะ)</p><br /><p><br />06 สูตรเก่า : เติมอายแชโดว์หลังการแต่งหน้า<br />ปฏิวัติใหม่ : เติมอายแชโดว์เป็นอย่างแรก<br />เหตุที่ช่างแต่งหน้ามักเติมอายแชโดว์หลังสุด ก็เพราะไม่ต้องการให้สีสันเปรอะเปื้อนใบหน้า และหากผิด พลาดไป ก็ทำให้ต้องลบและลงครีมรองพื้นใหม่อีกครั้ง คำแนะนำจากเราคือลง อายแชโดว์เป็นอย่างแรก โดย เริ่มจากการลงรองพื้นทั่วใบหน้า เติมแป้งฝุ่น แล้วลงสีสันบริเวณ ดวงตาตามที่ต้องการเขียนอายไลเนอร์ และ ปัดมาสคาร่าให้เสร็จสรรพ จากนั้นจึงไล่กลับไปที่การลงคอนซีลเลอร์ ปัดแก้ม และลงลิปสติกตามปรกติ โดย หลีกเลี่ยงบริเวณดวงตา หรือการเติมซ้ำ แค่นี้ก็จะประหยัดเวลา และพลังงานไปได้เยอะ</p><br /><p>07 สูตรเก่า : ใช้แปรงให้เหมาะกับการแต่งหน้า<br />ปฏิวัติใหม่ : นิ้วนี่ล่ะ สุดยอดแปรงชั้นดี<br />ไม่ปฏิเสธค่ะ ว่าแปรงแต่ละประเภทที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นมาเพื่อการแต่งหน้า ต่างก็ช่วยให้การเติมเต็มสีสันเป็นไปอย่างง่ายดาย และทำให้การแต่งหน้าดูสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น แต่ผู้หญิง อย่างเราๆ ใช่ว่าจะแต่งแบบฟูลออพชั่น ประหนึ่งช่างแต่งหน้ามืออาชีพในทุกวันซะที่ไหน การลงทุนเรื่อง อุปกรณ์เสริมจึงควรทุ่มทุนแต่พอเหมาะ ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้นิ้วเรียวๆ ของเราทำหน้าที่นี้ไปเถอะค่ะ เช่น การใช้นิ้วกลางในการเกลี่ยอายแชโดว์สีหลักให้ทั่วเปลือกตา ก่อนที่ จะใช้นิ้วนางทาสีเข้มบริเวณหางตาเพื่อ ลงแสงเงา และใช้นิ้วกลางในการลงไฮไลต์อีกครั้งบริเวณ เปลือกตาที่นูนที่สุด ส่วนการลงลิปกลาสแบบทินท์ การใช้นิ้วแตะเบาๆ ก็ยังช่วยเกลี่ยให้ดู มันวาวได้ดีกว่าการใช้แปรงที่ทำให้ดูขาดมิติ รู้อย่างนี้แล้วก็ช่วย ประหยัดได้เยอะ จริงมั้ย</p><br /><p>ที่มา ผู้หญิงวันนี้</p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-5678765282949750517?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-74262168602546599742009-02-15T04:54:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.570-08:00<h3>สูตรลดความอ้วน เห็นผลใน 3 เดือน!!</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>ให้เวลากับตัวเองในเวลา 3 เดือน ตามตารางที่ดิฉัน กำหนดให้คุณ รับรองว่าเห็นผลแน่ ในการมีรูปร่าง หน้าตาที่สวยกว่าเดิม แต่ขอย้ำนะคะว่าคุณจะต้อง ซื่อตรง ต่อตารางที่ ดิฉันกำหนดให้ ดิฉันจะกำหนดตารางเป็น 4 อาทิตย์ต่อเดือน ทั้งหมดก็จะเป็น 12 อาทิตย์ ในแต่ละอาทิตย์จะมีกิจกรรม ให้คุณทำครบ ถ้วน กระบวนความเป็นการดูแลตัวเองล้วนๆ ไม่ว่าจะเป็นการกิน การดูแลผิวพรรณ การออกกำลังกายไปจนถึงการเสริมความงามให้กับตัวเอง<br /> <br /> ขอบอกไว้ก่อนว่า ไม่ยากหรอกค่ะ เพียงแต่คุณต้องจัดระเบียบให้กับตัวเอง มากขึ้นกว่าแต่ก่อน ไม่อีลุ่ยฉุยแฉก ปล่อยชีวิตให้กระจัดกระจายไปตามอารมณ์ ไร้ระเบียบแบบแผน พร้อมหรือยังคะ ที่จะทำตัวให้สวยภายในเวลา 3 เดือน ถ้าพร้อมแล้ว เริ่มอ่านตารางที่ดิฉันจัดให้ ขอให้ละเอียดหน่อยนะคะในการอ่าน และพึงปฏิบัติด้วยล่ะ<br /> <br />เริ่มเดือนแรก อาทิตย์ที่ 1<br />1.. .เปลี่ยนนิสัยตัวเองให้ดื่มน้ำมากๆวันละ 8-10 แก้ว</p><br /><p>2.. หันมารับประทานอาหารที่มีไขมันต่ำ เป็นพวกโยเกิร์ตหรือนมที่มีแคลลอรี่ต่ำก็ได้ มีการจำกัด หารับประทานเนื้อดิบที่มีไขมันสูง เลือกรับประทานเฉพาะปลา หรือเป็ดไก่ที่ไร้หนัง เนยก็รับประทานได้ แต่ต้อง Low-Fat นะคะ และทั้งหมด ควรรับประทานพอประมาณ</p><br /><p>3.. .เริ่มที่จะขัดผิวกายของคุณก่อนการอาบน้ำเป็นประจำทุกวัน เพื่อช่วยให้มีการระบาย น้ำเหลืองให้หมุนเวียนไปตาม โครงสร้างของผิวทำให้ ทั่วร่าง เริ่มจากเท้าและฝ่าเท้าของคุณ ไปจบตรงแผ่นหลัง ให้แน่ใจเสมอว่า ทั่วถึงทั้งเรือนร่างทุกครั้งที่ทำ</p><br /><p>4.. .เริ่มว่ายน้ำอาทิตย์ละครั้ง ครั้งละ 20 นาที อย่างต่อเนื่อง<br /> <br />อาทิตย์ที่ 2<br />1.. รับประทานผลไม้ให้มากขึ้น รับประทานผลไม้สดวันละ 2-4 มื้อ จะรับประทานเป็นผลหรือคั้นน้ำก็ได้ จำพวกผลไม้ผลเล็กๆ หรือองุ่นให้ได้จำนวนปริมาณน้ำ 2 ช้อนโต๊ะใหญ่ต่อวัน</p><br /><p>2.. .เริ่มหัดเดินให้ไกลๆบ้าง อย่าเวลาคุณไปทำงาน ถ้าระยะทางจากบ้านไปที่ทำงานไกลเกิน ก็ให้นั่งรถครึ่งเดินครึ่ง แต่ต้องเดินในที่ที่สบายเพื่อการผ่อนคลาย มิฉะนั้นก็มีทางเลือกอย่างอื่น คือเดินสัก 20 นาทีหลังมื้อเที่ยง ทำเช่นนี้สัก 3 วัน ใน 1 อาทิตย์ และทุกครั้งควรเดินอย่างคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง</p><br /><p>3.. นัดช่างผมกรรไกรทองสำหรับ การเปลี่ยนทรงผมใหม่ หรือจะเล็มผมที่ยาวแล้วก็ได้ และตั้งใจไว้เลยว่าคุณต้องทำเช่นนี้ทุกๆ 3 เดือน</p><br /><p>4.. เคลียร์ตู้กับข้าวของคุณซะใหม่ ให้ทิ้งสิ่งต่างๆ ที่เป็นส่วนของการเพิ่มไขมัน ให้มีแผนการสำหรับการกินอาหารเพื่อสุขภาพเท่านั้น อย่างเช่น เนื้อปลาทะเลชิ้นบางๆ น้ำ หรือน้ำมันมะกอก ถ้าเป็นไปได้ ในตู้กับข้าว ตู้ใหม่ของคุณจะต้องมีอาหารหรือเครื่องดื่ม ที่มีปริมาณ น้ำตาลต่ำ หรือไร้น้ำตาลไปเลย<br /> <br />อาทิตย์ที่ 3<br />1.. .เริ่มดูแลผิวพรรณ โดยการเข้าร้านเสริมสวยซะ โดยกรรมวิธีที่จะทำให้ผิวพรรณ คุณ ดูนุ่มนวลดุจธรรมชาติ อย่างเช่นเอาพืชทะเล มาพันร่าง เพื่อทำให้ผอม พร้อมกับ ครีมที่มีกลิ่นหอมมานวดร่างคุณ หรือไม่ก็ขัด ผิวคุณด้วยพืชพรรณตามธรรมชาติ ผิวคุณก็จะดูผุดผ่องขึ้นมาทันตา</p><br /><p>2.. อาทิตย์นี้ก็อย่าลืมให้เวลากับการเดิน อาจจะในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ตามสวนสาธารณะ หรือออกไปนอกเมืองไกลๆ แล้วใช้การเดินระยะยาว</p><br /><p>3.. ตรวจดูการรับประทานคาร์โบไฮเดรตจำพวกแป้ง อย่างขนมปัง ธัญพืชหรือผลไม้อย่างมะเขือเทศ คุณควรที่จะควบคุมการรับประทานอาหารอย่างตั้งใจวันละ 6-8 มื้อ ขนมปังหั่นแผ่นบางๆสักชิ้น จะปิ้งหรือไม่ก็ได้ พวกธัญพืชสัก 3 ช้อนโต๊ะ ข้าวสัก 1 ช้อนโต๊ะ เส้นก๋วยเตี๋ยว หรือเส้น พาสต้า พร้อมใส่ไข่สัก 2 ฟอง กำลังดี พยายามเลือก ข้าวซ้อมมือ ขนมปัง หรืออาหารจำพวกเส้นที่มีคุณภาพ ควรรับประทานเป็น อาหารบำรุง หรืออาหารเสริม เพื่อให้ร่างกาย มีพลังงานใช้อย่างเต็มที่<br /> <br />อาทิตย์ที่ 4<br />1.. .ทำการบริหารหน้าท้อง เพื่อให้กล้ามเนื้อกระชับ โดยใช้วิธีง่ายๆแต่ทำเป็นประจำตลอดอาทิตย์<br />a.. เริ่มด้วยการนอนราบไปบนแผ่นยางหนาสักหน่อย เพื่อกัน กระดูก ทิ่มพื้นชันเข่าขึ้น ให้เท้าราบไปกับพื้น มือประสาน กันไว้ที่ท้ายทอยแล้วยกส่วนก้นขึ้นเนื้อพื้นพอประมาณ พร้อมทั้งกดเกร็งหน้าท้อง แล้วหายใจออกอย่างช้าๆ โดยหลังยัง ติดกับพื้นอยู่ หลังจากนั้นก็ค่อยๆวางลงแล้วหายใจเข้าเป็น การผ่อนคลาย<br /> <br />b.. ยังอยู่ในท่าเดิม แต่มือประสารกันไว้ที่ท้ายทอยเพื่อ พยุงคอ เอาไว้ยกลำตัวขึ้น กดหน้าท้อง โดยการเกร็ง แล้วหายใจ ออกช้าๆ วางตัวนอนดังเดิมพร้อมหายใจเข้า ท่านี้เขาเรียกว่า sit up<br /> <br />c.. ในท่าเดียวกัน ยืดขาขวาให้ตรงกับลำตัว ในขณะที่ขาซ้ายยังชัน เข่าอยู่แล้วงอเข่าขวามาที่หน้าอก พร้อมยกลำตัวขึ้นบิด ไปทาง ขวาโดยให้ข้อศอกซ้ายแตะเข่าขวา เกร็งหน้าท้องไว้ อย่าลืม หายใจ ออกด้วย ทำสัก10-15 ครั้ง แล้วเปลี่ยนกลับไปทำอีกข้าง<br /> <br />2.. ตรวจดูการดื่มแอลกอฮอล์ของคุณว่าอย่ามีมากกว่า 15 หน่วยต่ออาทิตย์เพื่อความปลอดภัยสำหรับลูกผู้หญิงอย่างเรา 1 หน่วยเท่ากับไวน์ 1 แก้วหรือเบียร์ครึ่งเหยือก แค่นี้กำลังงามค่ะ ภายใน 1 อาทิตย์<br /> <br />3.. เลิกล้มความฝันสำหรับชุดว่ายน้ำหรือบิกินี่ คุณจะดูวิเศษที่สุดก็ต้องหลังสองเดือนไปแล้ว <br /> <br />อาทิตย์ที่ 5<br />1.. เริ่มดื่มน้ำที่คั้นมาจากพืชชนิดที่มีใบ อย่างเช่นน้ำยี่หร่าผสมน้ำเพื่อทำการกระตุ้นระบบการย่อยอาหารของคุณ จะดื่มหลังจากอาหารค่ำ ก็ได้(ไม่ควรดื่มขณะตั้งครรภ์) ดื่มชาผลไม้ เพื่อทำให้การหมุนเวียน ของเลือดดีขึ้น การทำงานของไตก็จะดีขึ้นไปด้วย การดื่ม มิ้นต์ (peppermint) จะช่วยในเรื่องระบบการย่อยอาหารเช่นกัน<br /> <br />2.. อาทิตย์นี้เดินให้มากขึ้นสัก 20-30 นาที ตลอดอาทิตย์ เพิ่มระยะทางและความเร็วในการเดินให้มากขึ้นด้วย ก้าวแต่ละก้าวควรให้นุ่มนวล และเยือกเย็น เรียกว่า &quot;มีสมาธิในการเดิน&quot;<br /> <br />3.. รับประทานผัก 3-5 มื้อต่อวัน เป็นผักรวมจานเล็กๆ ถ้าเป็นไปได้ควรเป็นผักสด<br /> <br />วิธีทำสลัด (วิธีทำสลัดสไตล์คุณม้า)<br />หอมใหญ่ 1 หัว (ขาวหรือแดงก็ได้) ผัดขม ผักกาดหอม ผักชีฝรั่ง หน่อไม้ฝรั่ง 1 กำ ( ล้างและลอกเปลือกอย่างสะอาด)<br /> <br />นำผักมาล้าง หั่นหอมใหญ่เป็นแว่นๆ แล้วตกแต่งให้สวยงามด้วยหน่อไม้ฝรั่งกับผักชีฝรั่ง </p><br /><p>น้ำสลัด อย่างง่ายๆ<br /> <br />1 ช้อนโต๊ะสำหรับน้ำผึ้ง<br /> <br />1-2 ช้อนโต๊ะ น้ำมะนาว<br /> <br />พริกไทยป่น นิดหน่อย<br /> <br /> ริกหยวก บดละเอียด ผสมให้เข้ากัน แล้วราดลงบนผักสลัด ที่จัดเตรียม ไว้ รับรองอร่อยแน่</p><br /><p>อาทิตย์ที่ 6<br />1.. ต่อสู่เซลส์ผิวหนังด้วยการนวดตัวทุกวัน อันนี้เข้สถานบริการนวดตัวจะดีที่สุด อย่านวดด้วยตัวเองเลยค่ะ ลำบาก<br /> <br />2.. ยังคงออกกำลังกายอยู่นะคะ และอย่าลืมยกน้ำหนักด้วยเวทข้างประมาณ 1-2 กิโล สองวันต่ออาทิตย์ บริหารหน้าท้องยังคงต้องทำอยู่สม่ำเสมอ นอนราบชันเข่ามือถือที่ยกนำหนักเอาไว้ ยกลำตัวขึ้น พร้อมกับยก น้ำหนักไว้ด้านหน้าให้สุดแขนและเมื่อเอาตัววางนอนลง ให้ค่อยๆวาง แขนลงช้าๆเหนือศรีษะ ทำสัก 8-15 ครั้งอาทิตย์ที่ 6 แล้ว คงต้องทำให้มัน หนักหน่อย คิดว่าคุณๆก็คงจะชินแล้วในการซิทอัพ<br /> <br />ยืนตัวตรง ยื่นขาขวาไปข้างหน้าพร้อมงอเข่า ยกน้ำหนักขึ้นโดยการ งอข้อศอกแล้วย่อตัวลง เก็บขากลับมา ยืนไว้ในท่าแรก จากนั้นสลับมาทำเหมือนเดิมกับขาข้างซ้ายบ้าง ท่านี้จะได้ทั้งกล้ามเนื้อขนด้านหน้า และขา</p><br /><p>ท่าลดต้นแขน ยืนตัวตรง มือทั้งสองข้างถือที่ยกน้ำหนักไว้ แล้วยกขึ้นเหนือศรีษะค่อยๆวางลงไปด้านหลังศรีษะ โดยให้ข้อศอก ชิดใบหูทั้ง สองข้าง ยกขึ้น ยกลงกล้ามเนื้อบริเวณแขนด้านในจะกระชับ ไม่หย่อน ยาน<br /> <br />3.. อาจจะเต้นแอโรบิกหรืออกกำลังกายตามส่วนต่างๆของร่างกาย ตามวิดีโอ การบริหารร่างกายก็ได้นะคะ เลือกอันที่ดีๆหน่อยหรือไม่เช่นนั้น ก็ไปเต้น ตามสถานบริหารร่างกาย ดิฉันว่าจะสนุกกว่า<br /> <br />4.. เข้าเซาน่าหรือห้องอบไอน้ำ หลังจากนั้นก็นวดตัวซะด้วยเลย คุณๆลองทำ ตาม ตารางที่ดิฉันกำหนดให้ภายใน 6 อาทิตย์ดูสิคะ ว่าร่างกายคุณเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงขนาดไหน แต่การทำตามตารางต้องซื่อสัตย์ ต่อตัวเอง นะคะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการกิน การออกำลังกาย การดูแลผิวพรรณ รวมไปถึงทั้งตัวตั้งแต่ศรีษะจรดเท้า ตามที่ได้บอกไว้ข้างต้น รับรองว่า เห็นผลแน่<br /> <br />อาทิตย์ที่ 7<br />1.. ออกกำลังกายอย่างมุมานะด้วยเครื่องมือการออกกำลังกาย เช่น การถีบจักรยานอยู่กับที่สม่ำเสมอ การเดินในระยะทางไกลๆ หรือการเต้นแอโรบิก<br /> <br />2.. จัดเตรียมนำผลไม้และน้ำผักสดไว้ดื่ม พร้อมกับการกินวิตามิน ผู้เชี่ยวชาญของโลกเขาบอกว่า การลดน้ำหนักที่ดีที่จะให้เห็นผลถึง 70 เปอร์เซนต์นั้นก็คือ การดื่มน้ำผลไม่หรือน้ำผักสด เพราะจะทำให้ย่อยง่าย และดูดซึมภายในเวลาเพียงแค่ 10-15 นาที ควรดื่มเป็นประจำทุกวัน วันละ 1 แก้ว ถ้าเยื่อก็ลองน้ำแอปเปิ้ล น้ำกล้วย น้ำมะละกอ และน้ำลูกพรุน หรือจะทำเป็นผลไม้รวมแบบค๊อกเทลอย่างองุ่น(เป็นลูก) มะละกอ (เป็นชิ้น) แอปเปิ้ล แครนเบอร์รี่ แล้วใส่น้ำส้มกับน้ำมะนาว ลงไป ก็จะทำให้รสชาติอร่อยยิ่งขึ้น สำหรับน้ำผักสด ผสมกันระหว่าง แครอท หัวผักกาดแดง<br />และแตงกวา หรือขึ้นฉ่าย ผักกาดหอม และผักโขม<br /> <br />3.. ออกกำลังกายในน้ำ โดยการยืนอยู่ในน้ำ หันหน้าเข้าขอบสระ เอามือจับขอบสระไว้ แล้วเตะขาไปข้างหลังสัก 30 วินาที แล้วเปลี่ยนอีกขาหนึ่งทำเช่นนี้สัก 10 ครั้งต่อข้าง เดินในน้ำสัก 3 นาที จากด้านหนึ่งของขอบสระไปอีกด้านหนึ่ง แล้วเหสี่ยงแขนไปด้วยพร้อมๆกัน<br /> <br />อาทิตย์ที่ 8<br />1.. ถึงเวลาของการปรับปรุงการวางท่าทาง โดยปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญทาง ด้านการออกกำลังกาย ในหนึ่งครั้งต่อวัน ยืนกางขาเล็กน้อย งอเข่าพอ ประมาณ แผ่นหลังตรง น้ำหนักอยู่ที่ส้นเท้า ทั้งสองข้าง หายใจออกและยืดส่วนท้องบริเวณสะดือและส่วนของกระดูกสันหลังขึ้น แขม่วส่วนกระดูกเชิงกรานเข้า แล้วเก็บก้น โดยให้รู้สึกว่า สองแก้มก้น ชิดสนิท แนบแน่น หายใจออกยาวๆ ทำเช่นนี้หลายๆครั้งเพื่อบริหาร กล้ามเนื้อ บริเวณ ท้องและก้น หายใจเข้า ออกในขณะ ที่คุณหมุนหัวไหล่เป็น รูปวงกลม และประสานมือยืดแขนขึ้นเหนือศรีษะ เป็นการยืดกล้าม เนื้อส่วนหลังทั้งหมดหลังจากนั้นก็ยืนตรงสบายๆ เป็นการผ่อนคลาย กล้ามเนื้อ บริเวณก้นสัก 30 วินาที แล้วเริ่มทำใหม่<br /> <br />2.. เอ๊กเซอร์ไซด์ระบบหายใจด้วยการยืนตรงหรือนั่งเอานิ้วมือทั้งสองกดเข้าหากันให้อยู่ระดับจมูก หายใจออกช้าๆ พร้อมกับกดนิ้วมือเข้าหากันอย่างแน่น ทิ้งไว้สัก 10 นาที แล้วหายใจออก พร้อม ผ่อนคลาย จึงกลับมาทำใหม่สัก 10 ครั้ง<br /> <br />อาทิตย์ที่ 9<br />1.. การเหยียบ step up เป็นกิจวัตรประจำวัน โดยถือที่ยกน้ำหนักด้วย สัก 21 ปอนด์ เริ่มต้นด้วยการก้าวยาวๆ ก้าวขาขวาขึ้นสเต็ป เหยียดแขนซ้ายออกไปข้างหน้า แขนขวาวงไว้ขางลำตัวแล้วสลับข้าง ทำอย่างต่อเนื่อง ประมาณ 15 นาที แล้วค่อยๆช้าลง<br /> <br />2.. ตรวจดูการรับประทานโปรตีนของคุณ ควรให้มีอาหารประเภทเนื้อวัว เนื้อเป็ด เนื้อไก่ ถั่วแห้ง ไข่ และถั่วลิสง 2-3 ชนิด ต่อวัน เนื้อหรือไก่ไร ้หนัง 2-3 ออนซ์ ปลาเนื้อขาว ไม่ทอด 4-5 ออนซ์ ไข่ 2 ฟอง สุกปานกลาง เนย 11/2 ออนซ์<br /> <br />3.. การรักษาด้วยกระแสน้ำ ในการอาบน้ำของแต่ละวัน ให้น้ำอุ่นกรทบ ตัวโดยเร็ว แล้วเปลี่ยนเป็นน้ำเย็นสัก 20 วินาที กลับไปเป็นน้ำอุ่นอีกสัก 1-2 นาที จบด้วยการอาบน้ำเย็น เริ่มให้น้ำฉีดไปบนบริเวณหน้า เรื่อง ลงไปยังบริเวณแขนและขา รวมทั้งบริเวณหน้าอกและท้อง จบด้วย ส่วนหลัง ของคุณเพื่อเป็นการนวดตัวด้วยกระแสน้ำ แล้วเช็ดตัว ให้แห้ง ก่อนคลานขึ้นเตียง นอนพักสัก 20 นาที เป็นการพักฟื้น<br /> <br />อาทิตย์ที่ 10<br />1.. ปรับปรุงการออกกำลังกายของคุณให้ดีขึ้น โดยำสม่ำเสมอทุกวัน เป็นประจำแยกเท้าออกจากกันให้กว้างพอประมาณ โดยยืนอยู่ด้าน หลังก้าวอี้ มือขวาจับพนักเก้าอี้ไว้เป็นการพยุงตัว ใช้มือซ้ายแตะไว้ ตรงต้นคอ งอข้อศอกให้อยู่ระดับหลัง เอียงตัวไปทางซ้ายพร้อมงอเข่า บิดตัวลงให้<br />ข้อศอกแตะเข่าด้านหน้า แล้วกลับมายืนในท่าเดิม เริ่มทำใหม่ แต่ตอนนี้บิดและเอียงตัวลงให้ข้อศอกแตะเข่าขวาด้านหน้า จึงกลับไป ทำอีกข้าง ทำข้างละ 20 ครั้งเป็นการบริหารเอว<br /> <br />2.. อาทิตย์นี้ลงมือทำเล็บมือและเล็บเท้า พร้อมทั้งแต้มสีสันลงไปบนเล็บซะให้สวยบาดใจไปเลย<br /> <br />3.. ขัดตัวด้วยเกลือ โดยเอาเกลือทะเลผสมกับน้ำมันโอลีฟนวด ไปบนตัวที่ยังชื้นอยู่แล้วค่อยล้างออก<br /> <br />อาทิตย์ที่ 11<br />1.. สำหรับสุขภาพผิวที่เปล่งปลั่งหลังจากที่เราได้ทะนุบำรุงดูแล มาจนถึงอาทิตย์ นี้แล้ว เรามาเริ่มแต่งหน้ากันสักหน่อย จะดีกว่า ใช้รองพื้นสีที่เป็นธรรมชาติ เข้ากับสีผิว หรือจะใช้สีแทนสักหน่อยก็ได้ แต่ถ้าไม่ชอบสีแทนก็ให้ใช้ สีขาวกว่าผิวก็ได้เช่นกัน เพื่อเพิ่มความผุดผ่อง เป็นยองใย<br /> <br />2.. บางครั้งอาจจะทดลองแต่งให้เข้ากับฤดูร้อน สิ่งจำเป็นที่สุดตัวครีมรองพื้น ควรจะมีมอยซ์เจอร์ไรเซอร์ ผสมอยู่ให้มากหน่อยเพื่อทำให้ผิวคุณดู สดใส ปัดแก้มเบาๆ ปัดมาสคารา ทาลิปมันและลิปสติก<br /> <br />สีอ่อนๆให้ใกล้เคียงธรรมชาติมากที่สุด คุณก็จะดูเป็นคนสวยที่มีสุขภาพดี 3..ควรจะเล่นกีฬานะคะ อาจะไปเรียนตีเทนนิส หรือไปร่วมเล่นซอฟท์บอลกับเขาในสวนสาธารณะก็ได้<br /> <br />อาทิตย์ที่ 12<br />1.. จัดเตรียมชุดว่ายน้ำ จะวันพีซหรือทูพีซก็ได้แล้วแต่ตามใจชอบ แต่อย่าลืมแว็กซ์ขนบริเวณขอบบิกินี่ด้วยล่ะ ตามร้านเสริมสวยเขา ก็มีบริการ<br /> <br />2.. ปกป้องแสดงแดดด้วยครีมกันแดด ใช้ครีมที่มีสาร SPF คุณสามารถมี ผิวสีแทนได้ แต่อย่าไหม้ ที่จริงแล้วก็มีครีมหลายตัวสำหรับกันแดด คุณเลือกหาเอาเองก็แล้วกัน<br /> <br /> 3.. สวยเห็นผล เอาละค่ะ ถ้าคุณทำครบตามตารางที่ว่าไว้ภายในสามเดือนแล้ว ไม่เห็นผล<br /> ดิฉัน(คุณม้า อรนภา) ยินดีคืนเงินให้ทันที แต่ถ้าได้ผลช่วยบอกดิฉันด้วยนะคะจะยินดีเป็นที่สุด<br /></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-7426216860254659974?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-33834077380430089282009-02-15T04:53:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.601-08:00<h3>จะทำอย่างไรให้ฟันขาว</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>ฟันเหลืองเกิดขึ้นจากสาเหตุใด <br />ฟันคนเราปกติจะมีสีขาวเป็นมันวาว แต่บางคนจะมีฟันเหลือง หรือดำคล้ำ แลดูไม่สวยงาม โดยอาจจะเป็นเพียงบางซี่ หรือทุกๆซี่ก็ได้ ซึ่งสาเหตุที่ทำให้ฟันคนเราไม่ขาวก็จะมาจากหลายสาเหตุด้วยกัน คือ <br />1. การที่คนเรารับประทานอาหาร หรือดื่มเครื่องดื่มที่มีสี เป็นประจำ เช่น ชา กาแฟ <br />การอมลูกอม สูบบุหรี่ ร่วมกับการที่เราแปลงฟันไม่สะอาดพอ จึงทำให้มีคราบอาหาร คราบแบคทีเรีย และหินปูน มาเกาะติดสะสมทีละน้อย ๆ จนเห็นเป็นสีเหลือง สีน้ำตาล หรือสีดำติดตามซอกฟัน </p><br /><p>2. เกิดจากฟันผุ ซึ่งมักจะมีสีเหลืองเข้ม หรือสีน้ำตา โดยเฉพาะฟันที่อยู่ด้านหน้าทำให้ มองเห็นได้ชัดเจน</p><br /><p>3. เกิดจากฟันตาย ซึ่งหมายถึง ฟันที่ไม่มีเลือด และประสาทฟันมาหล่อเลี้ยงทำให้ฟันมีสี ทึบ ไม่โปร่งเหมือนฟันที่มีชีวิตอยู่ ซึ่งจะเกิดขึ้นกับฟันที่ผุมาก ๆ และทิ้งไว้เป็นระยะเวลานาน จนฟันผุลุกลามถึงโพรงประสาทฟัน หรืออาจเกิดขึ้นกับฟันที่ได้รับอุบัติเหตุ หรือถูกกระแทกอย่างแรง จนมีการฉีกขาดของเส้นเลือดที่มาหล่อเลี้ยงฟัน เมื่อทิ้งไว้นาน ๆ โดยไม่มีการดึงประสาทฟันออก ฟันจะยิ่งมีสีคล้ำมากขึ้น </p><br /><p>4. ฟันมีสีผิดปกติมาตั้งแต่กำเนิด เนื่องมาจากโรคบางอย่าง หรือการได้รับยาบางชนิด มากเกินไป เช่น ยาเตตราซัยคริน ซึ่งการกินยาตัวนี้ จะมีผลต่อสีของฟัน โดยเฉพาะในช่วงที่มีการก่อตัวหรือสร้างฟันเท่านั้น คือ ฟันน้ำนม ในเด็กอายุ 3-9 เดือน และฟันแท้ในเด็กอายุ 3-12 ปี ทำให้ฟันแทบทุกซี่มีสีค่อนข้างเหลือง หรือเป็นสีเทาดำ นอกจากนี้อาจเกิดจากการได้รับฟลูออไรด์มากเกินไป จะมีจุดสีน้ำตาลบนฟัน ที่เรียกว่า ฟันตกกระ </p><br /><p>วิธีใดบ้างที่จะทำให้ฟันขาว มีกี่วิธี <br />วิธีที่จะทำให้ฟันขาวนั้นมีอยู่หลายวิธี ขึ้นอยู่กับสาเหตุ และลักษณะของสีฟันที่ผิดปกติไป <br />1. วิธีแรกที่ง่ายมากก็คือ การแปรงฟันให้สะอาดอย่างทั่วถึงหลังอาหารทุกมื้อร่วมกับการไปพบทันตแพทย์อย่างสม่ำเสมอเพื่อขูดหินปูนและขัดฟัน ซึ่งการขัดฟันจะไม่ทำให้ฟันบางลงอย่างที่บางคนเข้าใจ ถ้าเกิดการมีฟันผุก็จัดการให้เรียบร้อย ในฟันหน้าทันตแพทย์จะกรอส่วนที่ผุ มีสีดำ หรือสีเหลืองออก แล้วอุดด้วยวัสดุที่มีสีเหมือนฟัน เท่านี้ ฟันก็จะมีสีขาวสะอาดได้เหมือนปกติ </p><br /><p>2. การฟอกสีฟัน คืออะไร <br />การฟอกสีฟันในปัจจุบัน คือการฟอกสีฟันทั้งปาก ได้รับความนิยมจากบุคคลทั่วไป และ <br />มีการวิวัฒนาการของยาที่ฟอกสีฟัน ทำให้ใช้ได้สะดวกและมีประสิทธิภาพมากขึ้น การฟอกสีฟันทั้งปาก ทำให้ 2 วิธี <br />วิธีแรก เป็นวิธีที่จะต้องทำในคลินิก โดยทันตแพทย์จะเป็นผู้ทำ โดยใช้สารฟอกสี ซึ่งส่วนใหญ่ คือ สารประเภท Peroxide ที่มีความเข้มข้น 30-35 % ระยะเวลาในการทำในแต่ละครั้ง คือประมาณ 30 นาที - 1 ชั่วโมง <br />วิธีที่สอง คือ คนไข้สามารถนำสารฟอกสีกลับไปทำเองได้ที่บ้าน โดยทันตแพทย์จะเตรียมอุปกรณ์ให้ แต่คนไข้ต้องกลับมาตรวจเป็นระยะตามที่ทันตแพทย์นัดสารฟอกสีที่ใช้ก็จะเป็นประเภทเดียวกับที่ทำในคลีนิค แต่จะมีความเข้มข้น น้อยกว่า คือ ประมาณ 2-10% ทั้งนี้เพื่อความปลอดภัย วิธีฟอกก็ไม่ยาก เพียงแต่บีบสารฟอกสีลงในถาดฟันยางที่ทันตแพทย์ทำเฉพาะไว้สำหรับแต่ละคน จำนวนน้ำยาที่ใส่ลงในถาดก็ประมาณเพียง 1 ใน 3 ของถาด แล้วสวมฟันยางไว้ วันละ 1-2 ชม. ทุกวันและจะต้องกลับไปพบทันตแพทย์ตามกำหนดนัด </p><br /><p>ต้องใช้ระยะเวลาในการรักษามากน้อยแค่ไหน <br />ระยะเวลาที่ใช้นั้นมักขึ้นอยู่กับสีและคราบคล้ำของฟัน ถ้าฟันมีสีเหลืองไม่มากก็อาจจะ ฟอกให้ขาวได้ในเวลา 2-3 สัปดาห์ แต่ถ้าหากฟันมีสีเหลืองเข้ม หรือสีเทาอ่อนก็อาจจะต้องฟอกให้ขาวได้นานพอสมควร แต่ใช้เวลาในการฟอกมากขึ้นเป็น 4-5 สัปดาห์ </p><br /><p>สารฟอกสีมีอันตรายหรือผลข้างเคียงต่อเหงือกหรือฟันหรือไม่ <br />อันตรายหรือผลข้างเคียงต่อเหงือกหรือฟัน ก็มีบ้างโดยเฉพาะชนิดที่ทำในคลินิกเพราะมี ความเข้มข้นสูง แต่ทันตแพทย์ผู้ทำเขาจะระมัดระวังและป้องกันเป็นอย่างดี ส่วนชนิดที่ทำที่บ้านนั้น จะต้องมีความเข้มข้นน้อย จึงไม่ค่อยมีอันตราย ถึงแม้ว่าเราอาจจะกลืนสารฟอกสีลงไปบ้างเล็กน้อย เพราะสารฟอกสีจะสลายตัวกลายเป็นน้ำได้ง่าย </p><br /><p>ส่วนอาการที่จะเกิดขึ้นก็อาจจะมีอาการแสบเหงือกและเนื้อเยื่ออ่อนในช่องปาก เนื่องจากการระคายเคืองโดยตรงที่สัมผัสกับน้ำยา และอีกอาการหนึ่งที่อาจเกิดขึ้นได้เสมอ ก็คือ การเสียวฟันหลังจากฟอกสี แต่ประสาทฟันจะมีการป้องกันตัวเองโดยธรรมชาติและอาการก็จะค่อย ๆ ทุเลาลงและหมดไปเมื่อเราหยุดฟอกสี นอกจากนี้ทันตแพทย์ก็อาจเคลือบได้การเคลือบฟลูออไรด์ การฟอกสีฟันทั้งปากไม่ได้ทำให้ฟันสึกกร่อนหรืออ่อนแอลงแต่อย่างไร </p><br /><p>ถ้าทำการรักษาเรียบร้อยแล้วจะต้องทำอีกหรือไม่ มีการทำแบบถาวรหรือไม่ <br />การฟอกสีฟันเมื่อฟอกแล้วสีกลับมาเหมือนเดิมหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับสภาพก่อนฟอก ถ้า เดิมสีค่อนข้างคล้ำ โอกาสคืนกลับสู่สีเดิมจะเป็นไปได้สูง ในเวลา 1-2 ปี แต่การฟอกสีฟันที่สีเหลืองอ่อน จะขาวได้นานประมาณ 3-4 ปี ทั้งนี้ต้องขึ้นกับความระมัดระวังป้องกันการติดสีจากคราบอาหารด้วย และเมื่อสีฟันคล้ำลงอีกก็สามารถใช้ยาฟอกสีฟันซ้ำได้อีก </p><br /><p>ส่วนวิธีอื่น ๆ ที่จะทำแบบถาวรก็มี เช่น <br />- การทำเคลือบฟัน โดยทันตแพทย์จะกรอแต่งผิวเคลือบฟันด้านหน้าออกเล็กน้อย แล้ว ปิดทับด้วยวัสดุอุดสีขาว หรือสีเหมือนฟัน ตบแต่งให้ได้รูปร่างสวยงาม ซึ่งวิธีนี้ จะทำให้ฟันขาวค่อนข้างถาวรกว่าการฟอกสี แต่ก็ยังมีโอกาสเสื่อมได้ คือ อาจจะมีรอยแตก กะเทาะของวัสดุที่ทำเคลือบเมื่อใช้ไม่ระมัดระวัง แต่สามารถซ่อมแซมหรือทำใหม่ได้ไม่ยากนัก แต่วิธีนี้โดยทั่วไปค่าใช้จ่ายก็จะแพงกว่าการฟอกสีฟัน นอกจากนี้ก็ยังมีอีกวิธีหนึ่ง คือ </p><br /><p>- การทำครอบฟัน ทันตแพทย์จะกรอแต่งผิวเคลือบฟันออกทั้งซี่ ให้เหลือเป็นแกนแล้ว ทำฟันปลอมครอบทับลงไปติดแน่นด้วยซีเมนต์ทันตกรรม ฟันที่ดำหรือแตก บิ่น สารมารถทำครอบที่มีสีและรูปร่างให้สวยงามได้ดี จึงถือว่าเป็นการเปลี่ยนสีฟันได้อย่างถาวร แต่ค่าใช้จ่ายจะแพงกว่าการทำเคลือบฟัน และการฟอกสีฟัน </p><br /><p>ในเด็กสามารถทำได้หรือไม่ <br />ในเด็กก็สามารถทำได้ แต่ไม่มีความจำเป็นต้องทำ ปกติเด็กก็จะมีฟันแท้ขึ้น อายุประมาณ 6-7 ปี ฟันแท้ที่ขึ้นมามักจะมีฟันเหลืองกว่าฟันน้ำนมอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็เป็นสีที่เป็นธรรมชาติจึงไม่จำเป็นต้องฟอกสีฟัน นอกจากรายที่มีความปกติจริง ๆ เท่านั้น </p><br /><p>ในกรณีใดบ้างที่ไม่สามารถทำได้ มีข้อห้ามบ้างหรือไม่ <br />ข้อห้ามนั้นไม่มี แต่บางทีการจะตัดสินใจว่าจะฟอกสีฟันใหม่หรือไม่นั้น ก็จะขึ้นอยู่กับ ความจำเป็นด้วย บางคนคิดว่าตัวเองมีฟันสีเหลือง แต่จริง ๆ แล้วก็เป็นสีโทนปกติของฟัน </p><br /><p>การฟอกสีฟันด้วยตนเองที่มีขายตามท้องตลาดนั้น สามารถทำเองได้หรือไม่ <br />ยาฟอกสีฟันชนิดที่วางขายตามร้านค้า บุคคลทั่วไปสามารถซื้อไปฟอกเองที่บ้านได้ และ ยาสีฟันที่ทำให้ฟันขาวก็มีออกมาสู่ท้องตลาดมากขึ้น ซึ่งเป็นประเภทที่นอกเหนือจากการดูแลของทันตแพทย์ จึงยังไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป </p><br /><p>ข้อแนะนำ <br />ขอแนะนำในเรื่องของการแปรงฟันให้สะอาดหลังอาหารทุกมื้อ ร่วมกับ การใช้ไหมขัดฟัน เพราะการทำความสะอาดโดยการใช้แปรงสีฟันอย่างเดียวจะทำได้ไม่ทั่วถึง โดยเฉพาะตามซอกฟัน ในเรื่องของการบริโภคอาหาร ควรรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ โดยเฉพาะผักและผลไม้ หลีกเลี่ยงการกินของหวานและของเหนียวที่ติดฟัน ไม่กินจุกกินจิก และที่สำคัญหมั่นไปพบทันตแพทย์อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง เพื่อตรวจสุขภาพช่องปาก หากมีฟันที่ผุ ทันตแพทย์ก็จะจัดการอุดให้เรียบร้อย และขูดหินปูน ขัดฟัน เท่านี้คุณก็จะสุขภาพช่องปากที่สมบูรณ์ ฟันขาว สะอาด และสวยงามได้อย่างแน่นอน <br /></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-3383407738043008928?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-46783989507019086392009-02-15T04:51:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.686-08:00<h3>ใส่บราอย่างไร...ให้ทรงสวย</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td>การเลือกสวมใส่ “บรา หรือ ชุดชั้นใน” เป็นอีกสีสันหนึ่งที่จะทำให้ผู้หญิงสนุกกับแฟชั่นชุดชั้นใน เพื่อเสริมบุคลิกให้ดูดีแฝงไว้ด้วยความเซ็กซี่ ซ่อนเสน่ห์ของสาวยุคใหม่ ที่ชวนหลงใหล แบบไม่หลุดเทรนด์<br /> <br /> - บราถอดสายได้ สำหรับสาวๆ ที่ชอบใส่เสื้อเกาะอก หรือสายเดี่ยว ให้ได้อวดเนินอกเซ็กซี่ ส่วนสาวหน้าอกเล็กก็จะดูไม่โป๊ แต่หากจะให้ดูเนินอกเซ็กซี่เหมือนสาวอกใหญ่ ควรเลือกบราที่มีเสริมฟองน้ำดันทรง จะได้ความเซ็กซี่ไม่แพ้กัน แต่อย่าลืมว่าควรเลือกขนาดให้พอดีกับทรวงอก ไม่เล็กหรือใหญ่เกินไป เพราะหากไม่พอดีกับสรีระ เวลาสวมใส่แล้วจะเกิดความไม่สบายใจ อาจทำให้เสียบุคลิกไปเลย<br /> <br /> - บราถอดไร้รอยตะเข็บ เหมาะสำหรับสาวๆ ที่ชอบใส่เสื้อยืดรัดๆ หรือเสื้อผ้าที่รัดรูป ซึ่งจะทำให้ไม่เห็นรอยเสื้อชั้นใน และช่วยลดปัญหารอยต่อของตะเข็บ ที่มักจะปรากฏให้เห็นเมื่อสวมใส่บราแบบมีตะเข็บ แถมลดปัญหาการเกิดรอยของบราบนเรือนร่าง ลดการเสียดสีและรอยด่างดำได้<br /> <br /> - บราสไตล์สปอร์ต สาวๆ ที่รักการออกกำลังกาย หรือเข้าฟิตเนสต้องเลือกบราชนิดนี้ เพราะช่วยกระชับทรวงอกได้ดีเป็นพิเศษ เวลาที่ต้องเคลื่อนไหวร่างกายมากๆ การเลือกใส่บราสำหรับออกกำลังกาย บราต้องเก็บซับเหงื่อได้ดี ไม่ทำให้เกิดการหมักหมมของเชื้อราได้ เพราะเหงื่อจะทำให้บราเสียได้ง่าย ควรเปลี่ยนบราตัวใหม่ทุกครั้ง เวลาที่จะออกกำลังกาย<br /> <br /> - บอดี้สูท สาวหลายคนที่มีรูปร่างท้วม คงไม่ปรารถนาในการใส่บอดี้สูทสักเท่าไหร่ เพราะเมื่อใดที่ใส่จะทำให้ขยับกายค่อนข้างลำบาก อีกทั้ง การดีไซน์ของบอดี้สูทเมื่อก่อนจะเสริมเหล็กด้านหน้าและหลัง เพื่อเพิ่มความกระชับ แต่อาจทำให้ร่างกายเกิดการไหลเวียนของเลือดไม่ดี เพราะความแน่นของบอดี้สูท <br /> <br /> แต่ปัจจุบันการพัฒนาของบรามีการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้ผู้ใส่เกิดความสบายกระชับต่อรูปร่าง เน้นให้เห็นสรีระที่สวยงาม ไม่ควรสวมใส่บอดี้สูทขณะที่ร่างกายเปียกหรือชื้น เพราะจะทำให้ดึงรั้งบอดี้สูทขึ้นค่อนข้างยาก ดังนั้น ควรเช็ดตัวให้แห้ง หรือทาแป้งฝุ่นก่อน<br /> <br /> - บราสายเสื้อกล้าม เหมาะสำหรับสาวๆ ที่ชอบใส่เสื้อกล้าม ช่วยให้ไม่เห็นสายเสื้อชั้นใน เป็นบราที่ใส่ง่ายเพราะส่วนใหญ่ตะขอจะอยู่ด้านหน้า ช่วยกระชับในการสวมใส่ สะดวกสบายทุกอิริยาบถ</td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-4678398950701908639?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-6108514058045676702009-02-15T04:49:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.715-08:00<h3>เคล็ดลับขาสวย ของสาวออฟฟิศ</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>สำหรับสาวออฟฟิศนั้น ส่วนใหญ่ จะใช้เวลาทั้งวันนั่งอยู่กับเก้าอี้ วางนิ้วอยู่บนคีย์บอร์ด และสายตาจับจ้องอยู่กับหน้าคอมพิวเตอร์ สาวๆ รู้หรือไม่คะว่า การนั่งเป็นเวลานานๆ โดยที่เราไม่ได้เปลี่ยนอิริยาบถเลยนั้น คือสาเหตุหลักของการเกิดเส้นเลือดขอด</p><br /><p>เพราะการที่เรานั่งเป็นเวลานานๆ นั้น ทำให้เส้นเลือดที่ไหลลงมาหล่อเลี้ยงขาไม่สามารถไหลเวียนกลับขึ้นสู่หัวใจได้สะดวก ซึ่งอาการเช่นนี้จะส่งผลให้หลอดเลือดขาโป่งพอง หรือขอดขด จนอาจไปดันเซลล์และอวัยวะส่วนอื่นที่อยู่ใกล้เคียงเหตุนี้จึงทำให้คุณรู้สึกปวดเมื่อยขา และขาบวมขึ้น แต่ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ล่ะ จะทำอย่างไร วันนี้เรามีวิธีการแก้อาการเส้นเลือดขอดสำหรับสาวออฟฟิศมาฝากกันค่ะ </p><br /><p>ดื่มน้ำอย่างน้อยวันละ 2 ลิตร</p><br /><p>สาเหตุที่สาวออฟฟิศต้องดื่มน้ำมากๆ ก็เพราะว่าป้องกันเลือดในร่างกายไม่เข้มข้นเกินไปจนไหลเวียนไม่สะดวก ทั้งนี้ในปริมาณ2 ลิตรของน้ำที่ดื่มอาจเป็นน้ำผลไม้ น้ำผักสมุนไพร น้ำนม หรอน้ำซุปก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นน้ำเปล่าธรรมดา แต่ก็ไม่ควรเป็นเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีน หรือแอลกอฮอล์ เพราะเครื่องดื่มดังกล่าวจะยิ่งทำให้ร่างกายสูญเสียน้ำมากขึ้น</p><br /><p>อย่านั่งทำงานนานเกิดเหตุ</p><br /><p>คุณควรที่จะลุกเดินไปไหนมาไหน ยืดเส้นยืดสายซะบ้างนะคะ เพื่อเป็นการผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่อ่อนล้า ไม่เช่นนั้นก็ควรบริหารเท้าด้วยท่าง่ายๆ ทุกๆ ชั่วโมง อย่างเช่น หมุนข้อเท้า หุบและยกนิ้วเท้าขึ้นลงไปมา ท่าบริหารแบบนี้ก็จะช่วยคุณผ่อนคลายได้เยอะเลยล่ะ ลองดูสิ</p><br /><p>บอกลาเสื้อรัดติ้ว</p><br /><p>สาวๆ ที่มีรูปร่างค่อนข้างจะอวบทั้งหลาย ประเภทที่ชื่นชอบการใส่เสื้อตัวเล็กๆ จนปลิ้นน่ะ .. ฟังทางนี้ คุณควรเปลี่ยนการแต่งตัวซะใหม่นะคะ เพราะการใส่เสื้อรัดติ้วนั้น จะทำให้เลือดไหลเวียนไม่สะดวก รวมไปถึงการรัดเข็มขัดที่แน่นจนเกินไป ประมาณว่าอยากจะโชวืว่ามีเอวกับเค้าว่างั้นเถอะ .. อย่าเลย</p><br /><p>นอนในท่าเหยียดตรง</p><br /><p>สาวออฟฟิศที่ทำงานหนักมาตลอดทั้งวันเช่นคุณ ควรจะปรับเปลี่ยนท่านอนซะใหม่ คุณควรนอนในท่าที่ถูกต้อง ไม่ควรนอนตัวงอคุดคู้ ควรจะปล่อยให้ขาเหยียดตรงอย่างผ่อนคลายไปเลย</p><br /><p>ถ้าคุณไม่อยากเป็นแม่สาวเส้นเลือดขอดล่ะก็ .. คุณควรจะปรับเปลี่ยนการใช้ชีวิตประจำวันซะใหม่นะคะ หากคุณทำได้ก็จะกลายเป็นเวิร์คกิ้งวูแมน ที่ทั้งเก่งและทั้งเป็นสาวขาสวยจนน่าอิจฉาอีกด้วยล่ะคะ ...</p><br /><p>ที่มา : Woman&rsquo;s Story<br /></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-610851405804567670?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-63830862320375041952009-02-15T04:48:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.726-08:00<h3>วิธี ถนอมริมฝีปากสวย</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>ริมฝีปากที่ดูสวยและชุ่มชื้น คงเป็นเสน่ห์อันน่าหลงใหลอีกหนึ่งอย่างบนใบหน้า ที่สามารถดึงดูดความสนใจจากชายหนุ่มผู้พบเห็น บางคนที่ยังคิดว่า ริมฝีปากของตนเองนั้นยังแลดูไม่สวยงามเพียงพอ วันนี้เรามีวิธีการถนอมริมฝีปากแบบง่ายๆมาฝากกันค่ะ </p><br /><p>1. ดื่มน้ำสะอาดอย่างน้อยวันละ 4-6 แก้ว เพื่อป้องกันการเกิดร้อนใน ซึ่งถ้าหากเป็นร้อนในแล้วจะทำให้ปากแห้งหรือ แตกลอกเป็นขุยได้ง่าย </p><br /><p>2. สำหรับหลาย ๆ คนที่เคยเข้าใจว่า เมื่อรู้สึกว่าริมฝีปากแห้งนั้น ก็ใช้ลิ้นเลียริมฝีปากบ่อย ๆนั้น ขอแนะนำให้คุณเปลี่ยนความคิดและเลิกทำไปได้เลย เพราะในน้ำลายจะมีเอนไซม์ที่ทำให้ริมฝีปากของคุณแห้งกว่าเดิม แถมยังทำให้ริมฝีปากมีสีคล้ำขึ้นอีก </p><br /><p>3. ก่อนนอนควรทาลิปกลอส หรือ ลิปมันเป็นประจำ เพื่อเป็นการเพิ่มความชุ่มชื้น และป้องกันริมฝีปากแตก หรือเป็นขุยได้ </p><br /><p>4. เวลาที่ริมฝีปากของคุณเป็นแผล ไม่ควรที่จะแกะสะเก็ดแผลเด็ดขาด เพราะนอกจากจะทำให้อาการของแผลแย่ลงแล้ว ยังเสี่ยงต่อการติดเชื้อและทำให้ปากที่ลอกหายยากขึ้นอีกด้วย </p><br /><p>5. เมื่อต้องออกไปทำกิจกรรมกลางแจ้ง อย่าลืม !!.... ทาลิปสติกที่มีส่วนผสมป้องกันรังสียูวี </p><br /><p>6. ระวัง!... ยางผลไม้บางชนิด เพราะเมื่อมันสัมผัสกับริมฝีปากของคุณแล้วจะทำให้ริมฝีปากมีสีคล้ำได้ </p><br /><p>7. หากมีปัญหาปากเป็นขุย หลังแปรงฟันเสร็จใหม่ ๆ ในขณะที่ริมฝีปากยังชุ่มชื้นด้วยน้ำอยู่ ให้ใช้แปรงสีฟันแปรงเบา ๆ ที่ริมฝีปากบนและล่าง เพื่อให้ขุยหรือสะเก็ดลอกออก จากนั้นจึงใช้ลิปมันทาบางๆ </p><br /><p>เคล็ดไม่ลับทั้ง 7 ข้อ ที่บอกกันไป คงไม่ยากสำหรับสาว ๆ ที่อยากมีริมฝีปากสวย สะดุดตา ใช่ไหมหล่ะ </p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-6383086232037504195?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-26315996165802038292009-02-15T04:46:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.763-08:00<h3>แก้ปัญหาการแต่งหน้าด้วยตัวเอง</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>เมื่อถึงเวลาที่คุณจะต้องนั่งอยู่หน้ากระจก ใช้แปรงปัด ปลายนิ้ว หรือพู่กัน บรรจงวาดสีสันลงบนใบหน้าของตัวเอง คุณคงรู้สึกได้ว่าบางทีมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะที่จะแต่งหน้าให้ออกมาสวยสมบูรณ์อย่างที่ต้องการ เพราะเกิดมีปัญหาซ้ำซากขึ้นมากวนอกกวนใจ แก้อย่างไรก็ไม่ตกสิน่า</p><br /><p>หลังจากลองสอบถามสาวๆ หลายต่อหลายคน ก็พอจะรวบรวมปัญหายอดฮิตมาได้ดังนี้แถมด้วยวิธีแก้ไขอย่างง่ายๆ มาฝากกันด้วยละค่ะ</p><br /><p>มาสคาร่าจับกันเป็นก้อน <br />ไม่ทราบว่าในรอบศตวรรษนี้ คุณเคยซื้อมาสคาร่าใหม่ให้ตัวเองบ้างหรือยังคะ ถ้าไม่ก็คงเป็นได้ที่ว่ามาสคาร่าของคุณน่ะมันหมดอายุใช้งานซะแล้ว เพราะการจับตัวเป็นก้อนคืออาการที่บ่งบอกว่ามาสคาร่านั้นเก่าเกินไป เคล็ดลับของผู้เชี่ยวชาญด้านเมคอัพในการแก้ไขปัญหานี้อย่างเร่งด่วนก็คือ ใช้น้ำฉีดแปรงปัดให้ชุ่ม หรือทำให้ลื่นด้วยน้ำยาล้างตา ( แต่วิธีนี้อาจใช้ไม่ได้ผลกับมาสคาร่าชนิดกันน้ำ )หรือถ้าหากมาสคาร่าจับตัวเป็นก้อนอยู่ที่แปรงปัดแล้ว คุณสามารถทำให้มันละลายออกได้โดยจุ่มแปรงลงในอาย-เมคอัพ รีมูฟเวอร์ ( น้ำยาที่ใช้สำหรับเช็ดเครื่องสำอางที่เปลือกตาโดยเฉพาะ ) เล็กน้อย</p><br /><p>รอยคล้ำใต้ตาที่ดูน่าเกลียด<br />ก่อนอื่นต้องแน่ใจเสียก่อนว่าคุณนอนหลับพักผ่อนอย่างเพียงพอ เพราะรอยคล้ำที่ไม่ได้เกิดจากการอดนอนนั้นสามารถจะทำให้จางลงได้ในบางกรณีเท่านั้น ซึ่งวิธีที่พอจะทำได้ก็คือ ทาด้วยครีมไลท์เทนนิ่ง ที่มีส่วนผสมของ ไฮโดรควิโนน เรตินอล หรือ กรดอัลฟา ไฮดร็อกซี่ ซึ่งล้วนแล้วแต่มีคุณสมบัติทำให้ผิวขาวขึ้นทั้งสิ้น แต่บางครั้งผิวใต้ตาซึ่งเป็นส่วนที่บางกว่าผิวส่วนอื่นก็มักจะ</p><br /><p>ปรากฎรอยเส้นเลือดให้เห็นได้ง่าย ในกรณีนี้ครีมลบริ้วรอยไม่สามารถช่วยได้ แต่คุณสามารถที่จะใช้คอนซีลเลอร์ทาเพื่อปกปิดได้</p><br /><p>คอนซีลเลอร์ทำให้หน้าดูขาวเว่อร์<br />การพยายามที่จะใช้คอนซีลเลอร์ทาบนผิวที่แห้งรอบๆ ตาอาจทำให้หน้าของคุณมีรอยขาวเว่อร์เป็นวงอย่างเห็นได้ชัด ปัญหาเช่นนี้เกิดขึ้นก็เพราะว่าโดยปกติแล้ว การทาคอนซีลเลอร์จะทำได้กลมกลืนกับผิวที่เนียนเรียบ ซึ่งบางครั้งผิวขรุขระก็อาจเกิดขึ้นได้จากการล้างหน้าที่รุนแรงเกินไป ดังนั้นคุณควรจะลองเปลี่ยนมาใช้ผลิตภัณฑ์ล้างหน้าอย่างอ่อนๆ ที่ไม่มีส่วนผสมของน้ำหอม สีย้อมผ้า และลาโนลิน หรือจะทาด้วยม้อยซเจอไรเซอร์ก็ช่วยได้เหมือนกัน</p><br /><p>รอยแตกของอาย แชโดว์<br />เมื่อสีของอาย แชโดว์ปรากฎเป็นรอยแตก คุณอาจจะคิดว่าสาเหตุมาจากผิวของคุณแห้งเกินไป แต่ที่พบส่วนใหญ่แล้ว ปัญหานี้มักเกิดเนื่องมาจากครีมที่ผสมอยู่ในอาย แชโดว์มากกว่าค่ะ วิธีแก้ไขก็ง่ายๆ ให้ใช้พัฟแห้งๆ กดลงไปเบาๆ ที่เปลือกตาหลังปัดอาย แชโดว์แล้ว พัฟจะดูดซับเอาน้ำมันส่วนเกินออกโดยยังคงสีสันของอาย แชโดว์เอาไว้เท่าเดิม</p><br /><p>อาย เมคอัพ ที่ล้างออกยาก<br />มาสคาร่าชนิดกันน้ำจำเป็นต้องใช้รีมูฟเวอร์ ที่ทำขึ้นสำหรับรอบตาโดยเฉพาะ หรือที่เรียกว่า อาย เมคอัพ รีมูฟเวอร์ จึงจะสามารถเช็ดเครื่องสำอางออกได้หมดจด ซึ่งอาย รีมูฟเวอร์จะแตกต่างกับคลีนเซอร์ทั่วไปที่ใช้กับส่วนอื่นของใบหน้าตรงที่ว่า มันจะมีน้ำมันเป็นส่วนผสมหลักที่ช่วยให้เช็ดคราบเครื่องสำอางออกได้ง่ายขึ้นโดยไม่ต้องถูหน้าแรงเกินไป และแน่นอนที่ว่าน้ำมันสามารถจะทำให้รูขุมขนอุดตันได้ ดังนั้นเวลาใช้อาย รีมูฟเวอร์ จึงควรระวังอย่าให้มีคราบน้ำมันตกค้างอยู่บนใบหน้า หากยังมีมาสคาร่าติดอยู่ตรงปลายๆ ของขนตา ก็ให้ใช้คอตต็อน บัด จุ่มน้ำยาค่อยๆ ปัดออก</p><br /><p>คราบลิปสติกติดฟัน<br />วิธีแก้คงจะมีอยู่อย่างเดียวก็คือ ใช้ทิชชูเช็ดออกนั่นละค่ะ แต่ครั้งต่อไปใช้วิธีป้องกันคงจะดีกว่า นั่นก็คือเวลาทาลิปสติก อย่าทาเข้าไปจนลึกนัก และเมื่อทาเสร็จแล้ว เม้มปากด้วยกระดาษทิชชู ก็จะช่วยไม่ให้สีของลิปสติกเลอะติดฟันของคุณอีกต่อไป</p><br /><p>รอยขอบปากที่ไม่น่าพิศมัย<br />อุตส่าห์จะเขียนขอบปากทั้งที แทนที่จะเสริมรูปปากให้ดูสวยเซ็กซี่ขึ้น กลับเห็นเป็นรอยไม่น่าดูสักนิด คราวหน้าลองแก้ตัวใหม่ เลือกใช้ลิป ไลเนอร์โทนสีกลางๆ เข้าไว้ และอย่าวาดให้เกินออกมานอกขอบปากจริงของคุณเข้าล่ะ ทางที่ดีควรจะวาดขอบปากซะก่อน แล้วค่อยบรรจงทาลิปสติกอย่าให้เกินขอบปากที่วาดไว้ เสร็จแล้วใช้พู่กัน หรือค็อตตอน บัด หรือใครจะถนัดใช้ปลายนิ้วก็ย่อมได้ เกลี่ยเส้นขอบปากให้กลมกลืนไปกับสีลิปสติกข้างใน เท่านี้ก็จะไม่มีรอยแตกต่างปรากฎให้เห็นเลยค่ะ</p><br /><p>ลิปสติกเลือนหาย<br />บรรจงทาลิปสติกเสียดิบดี แต่ 5 นาทีต่อมากลับไม่เหลือสีให้สวยอีกต่อไป ปัญหานี้มักเกิดกับลิปสติกชนิดที่มีความมันวาวหรือ ลิป กลอส ซึ่งถ้าคุณเป็นคนที่ชื่นชอบลิปสติกชนิดนี้ คุณก็ต้องคอยระมัดระวังเป็นพิเศษละค่ะ แต่ถ้ามันทำให้คุณต้องคอยพะวงอยู่กับปากของตัวเองตลอดเวลา ก็น่าจะลองเปลี่ยนมาใช้ลิปสติกชนิดสีด้านหรือ matte lipstic ซึ่งจะติดทนนานกว่า หรือใช้ดินสอทาปากผสมกับลิปสติกสีด้าน แล้วตบทับด้วยแป้งฝุ่นบางๆ ก็จะได้สีสวยที่ติดทนนานเช่นกัน</p><br /><p>ลิปสติกเยิ้มออกมานอกปาก<br />ใครที่สูบบุหรี่ก็ควรจะเลิกได้แล้วค่ะ ถ้าคุณไม่สูบบุหรี่และขัดริมฝีปากเป็นประจำ ( โดยใช้แปรงสีฟันเด็กขนนุ่มขัดเบาๆ หรือใช้บาล์มผสมเม็ดขัดธรรมชาติ เช่น grainy balm ) รวมทั้งใช้ลิปสติกชนิดสีด้าน ก็จะช่วยแก้ปัญหาลิปสติกเยิ้มออกมานอกปากได้ นอกจากนั้นยังควรระมัดระวังการวาดเส้นขอบปากไม่ให้ชิดกับขอบปากจริงของคุณมากเกินไปด้วยนะคะ</p><br /><p>รองพื้นที่ทำให้รูขุมขนดูหยาบกร้าน<br />รูขุมขนที่ใหญ่มักจะหมายถึงผิวที่ค่อนข้างมัน ดังนั้นสิ่งที่คุณต้องทำก็คือดูดเอาความมันนั้นออก โดยผู้เชี่ยวชาญแนะนำให้ใช้รองพื้นชนิดที่เป็นแป้ง เพราะรองพื้นชนิดนี้คุณทาตรงไหนก็อยู่ตรงนั้น และจะไม่ไหลย้อนเข้าไปอุดตันในรูขุมขนหรือตามรอยย่นของผิวเหมือนกับชนิดครีมหรือน้ำ</p><br /><p>ม้อยซเจอไรเซอร์ที่จับอยู่บนผิวหน้า<br />เหตุที่ม้อยซเจอไรเซอร์ไม่ซึมเข้าสู่ผิวก็เพราะว่าผิวของคุณมีน้ำมันมากเกินไปนั่นเองค่ะ การจัดการกับปัญหานี้จึงอยู่ที่การขจัดน้ำมันส่วนเกินบนผิวหน้าให้ลดน้อยลงโดยใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดหน้าที่มีส่วนผสมของกรดอัลฟา ไฮดร็อกซี่ และควรทาม้อยซเจอไรเซอร์ทันทีหลังอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ขณะที่ผิวยังมีความชื้นอยู่ นอกจากนี้แล้วคุณต้องดูด้วยว่าม้อยซเจอไรเซอร์ที่คุณใช้นั้นเป็นชนิดครีมซึ่งเข้มข้นเกินไปหรือเปล่า ถ้าคิดว่าใช่ ก็ลองเปลี่ยนมาใช้ชนิดโลชั่นซึ่งเนื้อจะเบากว่า จึงช่วยให้ซึมซาบเข้าสู่ผิวได้ง่ายกว่าด้วย</p><br /><p>ด้วยเคล็ดลับอย่างง่ายๆ เหล่านี้ คงจะช่วยแก้ปัญหาของคุณให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี หวังว่าครั้งต่อไป คุณคงจะสนุกกับการใช้ศิลปะหน้ากระจกมากขึ้นนะคะ<br /></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-2631599616580203829?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-67219002402999402722009-02-15T04:44:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.791-08:00<h3>สาเหตุที่ทำให้เกิดสิว</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>สิว นี่นับว่าปัญหาโลกแตกสำหรับสาว ๆ หรือหนุ่ม ๆ ทุกคนเลยก็ว่าได้ เพราะไม่ว่าเราจะรับมือ หรือพยายามป้องกันยังไงก็แล้วแต่ สิวก็ยังตามมาก่อกวนให้เราหงุดหงิดรำคาญใจได้เสมอทีเดียว </p><br /><p>เกร็ดความงามเดือนนี้ก็เลยไปรวบรวมสาเหตุที่ทำให้เกิดสิวมาบอกเล่าเก้าสิบกัน เพื่อจะได้ช่วยให้ทุกคนป้องกันตัวเองได้มากขึ้นกว่าเดิม ถ้าอย่างนั้นไปเริ่มกันที่สาเหตุแรกกันเลยดีกว่าค่ะ </p><br /><p><br />อาหารที่มีไขมัน <br />อาหารกับมนุษย์เป็นของคู่กันอยู่แล้ว ครั้งจะให้เรางดทานอาหารเพื่อไม่ให้สิวขึ้นเห็นจะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่าเราสามารถหลีกเลี่ยงอาหารบางประเภทได้ โดยเฉพาะ อาหารมัน ๆ ที่มีไขมันมาก ๆ เช่น ของทอด หรืออาหารที่มีเนยเป็นส่วนผสม แต่ข้อนี้ก็ยังไม่ได้มีการยืนยันทางการแพทย์นะคะว่าอาหารจะมีผลต่อการเกิดสิวหรือเปล่า แต่เราก็สามารถป้องกันไว้ก่อนได้ </p><br /><p><br />เครื่องสำอาง <br />การเลือกใช้เครื่องสำอางก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง ซึ่งเครื่องสำอางบางชนิดอาจทำให้ต่อมไขมันใต้ผิวขยายตัว เกิดการอุดตันได้ง่าย เพราะฉะนั้นจึงควรเลือกใช้รองพื้นที่เขียนไว้ว่าเป็น Oil Free หรือเครื่องสำอางที่เขียนไว้ว่า Non Comedogenic เพื่อป้องกันการเกิดสิวนะคะ </p><br /><p><br />การล้างหน้า <br />การล้างหน้าของคนเราจะทำให้เกิดสิวได้ยังไง หลายคนอาจจะงง ไม่ต้องงงค่ะ เพราะว่าการล้างหน้าที่บ่อยเกินไปจะทำให้เกิดการเสียดสีผิวหน้าอย่างรุนแรง ทำให้ผิวเกิดความระคายเคือง ดังนั้นจึงควรล้างหน้าไม่เกินวันละ 2 ครั้ง แต่ถ้าผิวมันมากก็อนุญาตให้เป็น 3 ครั้ง ก็พอแล้วค่ะ </p><br /><p><br />เหงื่อ <br />จัดว่าเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดสิวเลยก็ว่าได้ เพราะความชื้นนี่เป็นตัวการทำให้แบคทีเรียเจริญเติบโตได้ดี ดังนั้นจึงควรหลีกเลี่ยงเสื้อผ้าที่คับเกินไป ทำให้ไม่มีการระบายที่ดี หรือเมื่อเกิดเหงื่อแล้วก็ควรรีบทำความสะอาด ก็จะช่วยลดสาเหตุที่ทำให้เกิดสิวขึ้นได้ค่ะ </p><br /><p><br />ยา <br />โดยเฉพาะยาที่มีฮอร์โมนสูง สังเกตุง่าย ๆ เวลาก่อนผู้หญิงจะมีประจำเดือนมักจะเกิดสิวเยอะกว่าปกติ เพราะระดับฮอร์โมนเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ดังนั้นยาที่มีส่วนผสมของฮอร์โมนโพรเจสเตอโรน ก็อาจเป็นสาเหตุได้เช่นกัน แต่ในทางกลับกันยาที่มีส่วนผสมของฮอร์โมนเอสโตรเจนสูงก็จะช่วยควบคุมอาการสิวได้ด้วย </p><br /><p><br />ความเครียด <br />ถึงแม้จะไม่มีรายงานทางการแพทย์มายืนยัน แต่เราก็สามารถสังเกตุได้ง่าย ๆ ว่าเวลาที่ใกล้ช่วงสอบ หรือว่าเป็นช่วงที่งานรัดตัวมาก ๆ สิวก็พร้อมผุดออกมาเฉิดฉายบนใบหน้าทันที นั่นอาจเป็นเพราะความเครียดมากเกินไปจะทำให้ต่อมไขมันผลิตน้ำมันออกมามากกว่าปกตินั่นเองนะคะ <br />เมื่อเรารู้ถึงสาเหตุเหล่านี้แล้ว ก็จะสามารถเตรียมการรับมือได้อย่างมั่นใจแล้วใช่ไหมคะ </p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-6721900240299940272?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-7098650324988512082009-02-15T04:37:00.000-08:002009-02-15T04:45:19.324-08:00<h3>หยุดวิธี... ที่จะทำร้ายเส้นผมให้แตกปลายเสียที</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><tbody><br /><tr><td><br /><p>สวัสดีค่ะ สาว ๆ ทั้งผมสั้นและผมยาวทั้งหลาย คุณคงจะเคยประสบกับปัญหาผมแตกปลายกันมาแทบจะทุกคนแล้วใช่มั๊ยคะ แก้ยังไงก็ไม่หายสักที ถึงขนาดลงทุนตัดผมที่แตกปลายทิ้งไปก็แล้ว ตัดผมสั้นแล้วก็ตาม พอผมยาวขึ้นมาหน่อย ก็ไม่วาย หนีไม่พ้นปัญหาผมแตกปลายกันอีกใช่มั๊ยล่ะ ไม่ต้องกังวลใจไปหรอกค่ะ คุณสาว ๆ ทุกคนก็สามารถมีผมที่สวยได้ เพียงแต่ถ้าคุณรู้วิธีในการหยุด... ที่จะทำร้ายเส้นผมของคุณ วันนี้นำวิธีในการหยุด... ที่จะทำร้ายเส้นผมมาฝากกันค่ะ </p><br /><p>1.อย่าหวีผมมากเกินไป โดยเฉพาะสาว ๆ ที่ชอบการหวีผมในขณะที่ผมยังเปียกอยู่ ซึ่งจะทำให้เส้นผมของคุณขาดง่ายมากขึ้น เพราะในขณะที่ผมเปียกเป็นช่วงเวลาที่เส้นผมอ่อนแอที่สุด ทางที่ดี คุณควรปล่อยให้ผมแห้งก่อนแล้วจึงค่อยหวีผมจะเป็นการดี แต่ถ้าคุณอยากที่จะหวีผมตอนผมเปียกมาก ๆ แล้วล่ะก็ หมวยza ขอแนะนำให้คุณใช้หวีซี่ห่าง ๆ หวีผมแทนแปรงหรือหวีซี่เล็ก ๆ ค่ะ ซึ่งการใช้หวีซี่ห่าง ๆ หวีผมตอนผมเปียก จะไม่เป็นการทำลายเส้นผมมากค่ะ</p><br /><p><br /><br />2.อย่าใช้ไดร์เป่าผม หรือหนีบผมให้ตรงบ่อยเกินไป รวมทั้งการทำผมให้เป็นเกลียวด้วยความร้อนจากแท่งทำความร้อน เพราะความร้อนจะเข้าไปทำลายความชุ่มชื่นของเส้นผม และทำให้ผมแตกปลายได้ง่าย ๆ แต่ถ้าคุณนิยมที่จะทำให้ผมแห้งไว ๆ แล้วล่ะก็ อาจจะใช้วิธีการเป่าผมหน้าพัดลม หรือใช้ไดร์เย็นเป่าห่าง ๆ จากเส้นผม ก็ได้ค่ะ </p><br /><br /><p>3. หาอาหารบำรุงเส้นผม อย่างเช่น การหมักผม หรือการอบไอน้ำ อย่างน้อยอาทิตย์ละ 1 ครั้ง ก็จะดีค่ะ เพื่อเป็นการช่วยให้เส้นผมมีความนุ่ม และชุ่มชื้นมากขึ้น ลดการแตกปลายจากเส้นผมได้อีกด้วยค่ะ </p><br /><br /><p>4. หมั่นเล็มผมที่แตกปลายเป็นประจำ คุณควรเล็มผมที่แตกปลายออกไปเสียบ้าง เพื่อลดจำนวนเส้นผมที่แตกปลาย และช่วยให้เส้นผมที่ขึ้นมาใหม่มีสุขภาพดีขึ้น วิธีที่ดีที่สุดคือ คุณควรหมั่นเล็มปลายผมทุก ๆ เดือน </p><br /><br /><p>5. อย่ารวมผมให้ตึงจนเกินไป ไม่ว่าจะเป็นการรวบมัดผมให้แน่น ๆ หรือการมัดผมทรงสูงให้เป็นหางม้า แล้วล่ะก็ ล้วนแล้วแต่เป็นวิธีการทำลายเส้นผมทั้งนั้น ลองเปลี่ยนมาปล่อยผมให้เป็นธรรมชาติดูบ้าง ก็จะไม่เป็นการทำลายเส้นผมของคุณแล้วล่ะคะ</p><br /><br /><p>6. หลีกเลี่ยงการทำสีผม เพราะการทำสีผมที่บ่อยครั้งจนเกินไป จะทำให้เส้นผมขาดความชุ่มชื่น และถ้าหากคุณบำรุงไม่ดีหรือใช้น้ำยาในการทำสีผมที่ไม่ดีแล้วล่ะก็ ผมคุณจะแห้งและแตกปลาย กลายเป็นผมเสีย ถึงขนาดต้องตัดทิ้งกันเลยทีเดียวนะคะ </p><br /><br /><p>7. ควรใช้น้ำยาดัดผมหรือยืดผมที่มีคุณภาพ สำหรับสาว ๆ ที่รักการดัดผมหรือยืดผมเป็นชีวิตจิตใจแล้วล่ะก็ ควรเลือกสักนิดนะคะ สำหรับน้ำยาที่ทางร้านทำผมจะนำมาดัดผม หรือยืดผมของคุณ คุณควรสังเกตุให้ดีว่า น้ำยาหมดอายุหรือยัง หรือมีมาตรฐานมากแค่ไหน เพราะถ้าใช้น้ำยาในการดัดผมหรือยืดผมที่ไม่มีคุณภาพแล้วล่ะก็ นอกจากจะดัดผมหรือยืดของคุณออกมาไม่เป็นลอนหรือตรงแล้ว ยังทำให้ผมของคุณแห้งกรอบ แตกปลายและผมเสียไปเลยนะคะ ทางที่ดี คุณอาจจะหาน้ำยาดัดผมหรือน้ำยายืดผมที่มีคุณภาพ แล้วไปให้ทางร้านดัดหรือยืดให้ก็ได้ค่ะ </p><br /><br /><p>8.หลีกเลี่ยงการโดนแสงแดดนาน ๆ เพราะแสงแดดนอกจากจะทำลายเส้นผมอ่อนแอแล้ว ยังทำให้เส้นผมแห้งกรอบ ขาดความชุ่มชื้นและเปลี่ยนสีได้อีกด้วย</p><br /><br /><p>9. สระผมทุกครั้งที่มีการว่ายน้ำ คุณควรจะสระผมทุกครั้งหลังจากการว่ายน้ำเสร็จ เพราะน้ำคลอรีนหรือน้ำทะเล มีส่วนในการทำให้ผมเสียได้ง่าย ๆ นอกจากจะทำให้สีผมจางแล้ว ยังทำให้เส้นผมอ่อนแอและหยาบกระด้าง อีกด้วย การสระผมจะช่วยชำระล้างคราบคลอรีนและน้ำเค็มจากทะเลที่ติดอยู่ตามเส้นผมให้ออกไปจนหมดได้</p><br /><br /><p>10. หลีกเลี่ยงการใช้แชมพูที่แรงต่อเส้นผมของคุณ ซึ่งการใช้แชมพูที่แรงต่อเส้นผมในการสระผมของคุณนั้น ก็ไม่ต่างอะไรกับการนำสารเคมีมาใส่บนเส้นผมของคุณ ซึ่งไม่ได้ช่วยให้เส้นผมของคุณสุขภาพดีขึ้นแล้ว ยังเป็นการทำลายเส้นผมของคุณทางอ้อมไปในตัวด้วยค่ะ </p><br /><br /><p>เป็นอย่างไรบ้างคะ กับวิธีที่จะหยุดทำร้ายเส้นผมของคุณเอง เป็นเรื่องใกล้ ๆ ตัวคุณเองเลยใช่มั๊ยล่ะ แต่คุณอาจจะมองข้ามไป หรือไม่ได้ให้ความสนใจใส่ใจอย่างเพียงพอ เส้นผมของคุณเลยต้องออกมาประท้วง เพื่อที่จะให้คุณได้หันมาสนใจดูแลมันบ้างยังไงล่ะคะ เพียงแค่คุณปฏิบัติตามเพียงแค่นี้ ผมสวย ๆ ของคุณก็จะยังคงอยู่กับคุณไปอีกนานค่ะ<br /></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-709865032498851208?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-67008822855379235132009-02-15T04:36:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.838-08:00<h3>เคล็ดลับ...แต่งหน้าให้สวยใส... ใช้เวลาแค่ 10 นาที</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p> ในปัจจุบันนี้ ในเวลาเร่งรีบแบบนี้ สาว ๆ ทั้งหลายคงจะไม่มีเวลามากพอที่จะมาแต่งหน้าให้สวยใสกันได้นานสักเท่าไหร่หรอกจริงมั๊ยคะ แต่ความสวยมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว ถ้าคุณต้องการที่จะสวยซะอย่าง ใครก็ห้ามไม่ได้ค่ะ วันนี้ หมวยza มาแนะนำวิธีการแต่งหน้าให้ดูสวยใสได้ในเวลาไม่เกิน 10 นาที ค่ะ แค่นี้คุณก็สวยพร้อมที่จะออกนอกบ้านได้แล้วล่ะคะ</p><br /><p> เริ่มต้นที่การทารองพื้น การแต่งหน้าให้สวยใสแบบธรรมชาติ ควรใช้รองพื้นแบบบางเบา แต้มบริเวณหน้าผาก แก้มทั้งสองข้าง จมูกและปลายคาง จากนั้นใช้ฟองน้ำเกลี่ยให้ทั่วใบหน้า แล้วใช้พัฟหรือแปรงแตะแป้งฝุ่นชนิดโปร่งแสง ลูบไล้เบา ๆ ให้ทั่วใบหน้า </p><br /><br /><p> คิ้ว เลือกใช้อายแชโดว์เฉดสีเดียวกันกับสีผม เขียนคิ้ว ถ้าจะให้รูปคิ้วสวยเป็นธรรมชาติ ควรใช้ Eye Brow Brush ไล้จากหัวคิ้วไปตามแนวคิ้วเพียงบาง ๆ โดยให้หางคิ้วเข้มกว่าหัวคิ้ว ส่วนคนที่คิ้วดกอยู่แล้ว ใช้มาสคาราใส ปัดลูบคิ้วก็เพียงพอแล้วค่ะ</p><br /><br /><p> ตา เลือกใช้อายแชโดว์โทนน้ำตาลหรือน้ำตาลอมส้ม หรือถ้าใครชอบเฉดสีชมพูก็ให้เริ่มจากเฉดสีอ่อนสุดก่อน โดยเริ่มทาจากบริเวณหางตา แล้วค่อย ๆ เรื่อยมายังบริเวณหัวตา แต่บริเวณหางตาควรเน้นให้มีสีเข้มกว่า เกลี่ยให้กลมกลืนกัน แล้วใช้ดินสอสีน้ำตาลเข้ม เขียนขอบตาเป็นเส้นบาง ๆ ทั้งบนและล่าง โดยเขียนให้ชิดขอบตามากที่สุด แล้วลงมือปัดมาสคาร่า โดยปัดลงก่อน แล้วค่อยย้อนปัดขึ้น จากนั้นให้ใช้แปรงเล็ก ๆ ปัดอีกครั้ง เพื่อไม่ให้ขนตาติดกันเป็นแพ </p><br /><br /><p> แก้ม เติมสีสันให้กับพวงแก้ม โดยเริ่มที่โหนกแก้ม ถ้าไม่รู้ว่าโหนกแก้มอยู่ตรงไหน ให้ยิ้มเพียงเล็กน้อยกับกระจก แล้วคุณจะเห็นโหนกแก้มของคุณค่ะ จากนั้น ค่อย ๆ ไล้แปรงบริเวณโหนกแก้มไปจนถึงบริเวณหู โดยคุณควรไล้ให้สีดูกลมกลืนกัน ไม่ควรให้เป็นรอยของสีเป็นแถบ ๆ บริเวณใบหน้า </p><br /><br /><p> ปาก ใช้ดินสอเขียนขอบปากระบายสี ตามรูปปากก่อนที่จะทาลิปสติค ถ้ารู้สึกว่า ปากสีเข้มเกินไป ใช้ลิปกลอสทาทับจะเบรคสีให้ดูอ่อนลง และยังช่วยให้เรียวปากดูโดดเด่น มีชีวิตชีวาขึ้น แค่นี้ใบหน้าของคุณก็สวยใส เป็นธรรมชาติ และดูอ่อนเยาว์อีกด้วยค่ะ</p><br /><br /><p> เป็นอย่างไรกันบ้างคะ กับเคล็ดลับ... แต่งหน้าให้สวยใส... ใช้เวลาแค่ 10 นาที ลองฝึกให้ชำนาญนะคะ แล้วคุณจะรู้ว่าความสวยจริง ๆ แล้วง่ายนิดเดียวค่ะ แรก ๆ คุณอาจจะยังไม่คล่อง ต้องใช้เวลานานสักนิดนึง แต่ไม่เป็นไรหรอกคะ พอคุณเริ่มชินและชำนาญในการแต่งหน้าแล้ว คุณอาจจะแต่งหน้าให้สวยได้ ด้วยเวลาไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำไปค่ะ </p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-6700882285537923513?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-37012084304771916982009-02-15T04:33:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.888-08:00<h3>เลือกสีลิปสติกให้เข้ากับสีปาก</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>เนื้อสเตนหรือทินท์ <br />ลิปสติกประเภทนี้ไม่ค่อยมาในรูปลักษณ์แท่งหมุนเหมือนลิปสติกเนื้อครีมและเนื้อเชียร์ ด้วยความที่เนื้อ stain ซึ่งมีลักษณะกึ่งน้ำผสมสี (หรือจะว่าคล้ายกับสีเมจิกก็ได้) เมื่อทาลงบนเรียวปาก เนื้อสีจะซึมไปตามผิวชั้นนอกของริมฝีปาก ทำให้สีติดทนนาน และเพราะลิปประเภทนี้มีสีให้เลือกไม่หลากหลายนัก ส่วนใหญ่จะเน้นไปทางสีแดงสดและสีโทนเข้มซะมากกว่า ถ้าคุณใช้ร่วมกับลิปกลอสใส หรือกลอสสีอ่อนๆจะเลิศมาก </p><br /><p>เนื้อแมตต์ <br />ถ้าต้องการลุคในแบบเรียบนุ่ม แม้ไม่เป็นประกายเฉิดฉาย แต่ดูสวยเฉี่ยวแบบหนักแน่นแน่นอนคุณต้องหยิบลิปสติกเนื้อแมตต์นี้ขึ้นมาระบายบนริมฝีปาก เพราะเนื้อแมตต์นั้นปราศจากความมันวาวโดยสิ้นเชิง ให้สีด้านอย่างมีสไตล์ ถ้าคุณไม่เห็นว่าความมันวาวบนริมฝีปากจะดูมีเสน่ห์ตรงไหน เลือกใช้ลิปสติกเนื้อแมตต์ไม่ผิดหวังแน่ </p><br /><p>เนื้อครีม <br />เมื่อใดที่อยากรู้สึกคล่องแคล่วกระฉับกระเฉงและเสริมสร้างความมั่นใจให้ตัวเอง ด้วยสีสันบนใบหน้าแล้วล่ะก็ หยิบลิปสติกเนื้อครีมขึ้นมาใช้ได้เลย เพราะลิปเนื้อครีมนั้นมีเนื้อเนียนนุ่มสนิทแนบไปกับเรียวปาก ทั้งยังให้สีได้เด่นชัด ชนิดที่ว่าเลือกใช้สีแดงก็ออกแดงเต็มที่ ใช้ชมพูก็เห็นสีชมพูหวานจับใจ ลิปสติกเนื้อครีมนี้นอกจากใช้ทาปากแล้ว ยังปรับใช้เป็นครีมบลัชออนช่วยเพิ่มสีให้พวงแก้มคุณได้ด้วยนะ </p><br /><p>ลิปไลเนอร์ <br />เหมาะมากกับวันที่คุณต้องการความเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้ว ไม่เว้นแม้แต่ขอบปากที่จะต้องลงเส้นให้ดูคมชัดราวกับตีกรอบล้อมไว้ เพื่อไม่ให้ลิปสติกที่ทาเลอะออกนอกขอบปากได้ ลิปไลเนอร์ที่ดีต้องมีเนื้อนุ่มกำลังดี ไม่นิ่มจนเละเขียนไม่เป็นเส้น แต่ก็ไม่แข็งจนขูดขอบปากเป็นรอยแดง </p><br /><p>เนื้อบางใส <br />อยากได้ริมฝีปากที่มองดูแล้วบางใสและมันวาว (Sheer) แต่ไม่ถึงขนาดมันเยิ้ม ต้องเลือกลิปสติกเนื้อบางใสมาเติมแต้มริมฝีปาก เพราะถ้าเทียบกับเนื้อครีมแล้ว เนื้อเชียร์จะสีเข้มชัดประมาณ 60 -70 เปอร์เซ็นต์ อีกประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือจะเป็นความมันใส ริมฝีปากจึงดูอวบอิ่ม ชุ่มชื่น แวววาวเป็นประกาย </p><br /><p>ลิปกลอส <br />สาวใสวัยสะรุ่นมักจะชมชอบและพึ่งพาลิปกลอสเพิ่มความงามเป็นประจำ ด้วยเนื้อที่ใสไม่ค่อยออกสี แต่ให้ความชุ่มฉ่ำบนริมฝีปากได้ดี คุณจึงเป็นสาวใสได้อย่างเป็นธรรมชาติ ยิ่งเดี๋ยวนี้มีลิปกลอสรสชาติอร่อย กลิ่นหอมหวานด้วยแล้ว คุณจะเพลินทาไปชิมไปอย่างสนุกสนานเชียวล่ะ </p><br /><p>ติดทนนาน <br />เหมาะกับใครก็ตามที่ชีวิตวุ่นวายตลอดเวลา ตารางเวลาแน่นเอี๊ยดตลอดทั้งวัน จนไม่มีเวลานั่งกังวลว่ายังมีลิปสติกเหลืออยู่บนเรียวปากรึเปล่า ลิปสติกแบบ Long-lasting นี้จะให้สีที่ชัดเจนเหมือนลิปสติกเนื้อครีม แต่จะมีความแห้งยิ่งกว่าเพื่อให้เนือ้ลิปติดบนริมฝีปากของคุณได้นานยิ่งขึ้น</p><br /><p>ขอบคุณข้อมูลจาก ladymodern คะ </p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-3701208430477191698?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-51005500314278227662009-02-15T04:32:00.000-08:002009-02-15T04:58:16.900-08:00<h3>ทาครีมบำรุงอย่างไร.... ให้ถูกวิธี</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>ทุกคนคงทาครีมบำรุงผิวกันทุกคน แต่ละคนมีวิธีแตกแต่งกัน มารู้จักขั้นตอนการทาครีมบำรุงผิวว่าทาอย่างไรผิวจะสวย</p><br /><p>1. ทำความสะอาดผิวหน้าให้หมดจด แล้วเลือกปริมาณครีมที่ต้องใช้ให้พอเหมาะตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญด้านความงาม เพราะถ้าน้อยเกินไป ก็จะไม่ได้ประสิทธิภาพเท่าที่ควร หรือถ้ามากเกินไป ก็จะทำให้ผิวหน้ามันเกินไป และก็เปลืองโดยใช่เหตุ ซึ่งส่วนใหญ่จะประมาณ 1 ข้อมือหรือ 1 ลูกเชอรี่</p><br /><p><br />2. เริ่มแต้มครีมที่บริเวณ 5 จุด ของใบหน้า คือ หน้าผาก จมูก แก้มทั้งสองข้าง และคาง</p><br /><p><br />3. ใช้นิ้วกลางและนิ้วนาง ในการเกลี่ยบริเวณที่กว้างที่สุดก่อน เช่น โหนกแก้ม โดยเริ่มจากส่วนกลางไปยังส่วนข้างๆ โดยทางด้านซ้ายออกซ้าย และทางด้านขวาออกขวา แล้วตามด้วยแนวสันจมูก ใต้โพรงจมูก คาง และหน้าผาก โดยเว้นบริเวณรอบดวงตาไว้ เพราะอาจจะต้องใช้ครีมชนิดเฉพาะรอบดวงตาทาแทน</p><br /><p><br />4. การลงน้ำหนักนิ้ว ควรจะเบาที่สุด เพราะผิวหน้าเป็นผิวที่บอบบาง ควรได้รับการทะนุทะนอม ถ้าลงน้ำหนักแรงเกินไป อาจจะทำให้เกิดรอยย่นในภายหลังได้ </p><br /><p><br />5. การทาครีมรอบดวงตา ควรใช้ปริมาณเนื้อครีมประมาณ 1 เมล็ดถั่วเขียว แล้วใช้นิ้วนางเพียงนิ้วเดียวในการทา เพราะจะน้ำหนักกดเบาที่สุด แล้วทาครีมไล่ตามแนวโครงกระดูกเบ้าตา อาจจะเริ่มที่หัวตาหรือหางตาก่อนก็ได้ แล้ววนครีมรอบๆ ดวงตาจะวนเข้าหรือวนออกก็ได้ตามถนัด แต่ต้องวนไปในทิศทางเดียวกันทั้งสองข้าง</p><br /><p><br />6. การทาครีมบริเวณลำคอ ควรใช้ปริมาณเนื้อครีมเท่ากับที่ใบหน้าประมาณ 1 ข้อมือ โดยเริ่มจากบิรเวณที่กว้างที่สุดของลำคอก่อนคือ บริเวณฐานลำคอแล้วใช้ปลายนิ้วทั้งหมดค่อยๆ ลูบไล้ขึ้น ไม่ควรทาลงนะครับ เพราะจะทำให้ผิวบริเวณลำคอหย่อนยานไปตามแนวโน้มถ่วงของโลก ทำให้เกิดรอยย่นภายหลังได้</p><br /><p><br />7. การทาครีมบริเวณหน้าอก อาจจะใช้ครีมที่เหลือจากลำคอ ทาลูบไล้ในช่วงอกต่อไปได้ โดยการใช้ปลายนิ้วลูบไล้เพียงเบาๆ และวนให้ทั่วแผ่นอก เพื่อการซึมซับของเนื้อครีมสู่ผิว แล้วค่อยไล่ทาไปที่หน้าท้องและส่วนหลัง </p><br /><p><br />8. การทาครีมบริเวณแขน จะใช้ครีมปริมาณมาก ประมาณ 2-3 ข้อมือ โดยเริ่มต้นที่ต้นแขนด้านท้องแขนก่อน แล้วทาวนขึ้นหลังแขน โดยการใช้ปลายนิ้วลูบไล้เพียงเบาๆ เพื่อการซึมซับของเนื้อครีมสู่ผิว</p><br /><p><br />9. การทาครีมบริเวณขาและเท้า จะใช้ครีมปริมาณมากเช่นกัน ประมาณ 2-3 ข้อมือ โดยเริ่มต้นที่ต้นขาก่อน แล้วทาวนจากด้านต้นขาไปปลายขา โดยการใช้ปลายนิ้วลูบไล้เพียงเบาๆ เพื่อการซึมซับของเนื้อครีมสู่ผิว โดยควรจะเน้นบริเวณหน้าแข้งสองข้างให้มาก เพราะบริเวณนี้จะแห้งได้ง่าย ส่วนบริเวณเท้าควรทาทั้งสองด้าน คือ หลังเท้าและฝ่าเท้า พร้อมทำการนวดไปทั่วอุ้งเท้า เพื่อผ่อนคลายและเพิ่มการไหลเวียนโลหิต<br /></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-5100550031427822766?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-64236710118217421292009-02-15T04:30:00.000-08:002009-02-15T04:58:17.687-08:00<h3>ผอม สดใส อ่อนวัย ด้วยการกินมังสวิรัติ</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p>About the Vegetarian</p><br /><p>ในแวดวงคนรักสุขภาพที่ไม่ต้องการมีน้ำหนักเกินพอดี เราเคยคุยเรื่องกินยังไงให้ผอมกันในหลายประเด็น ตั้งแต่การอด(เพื่อล้างพิษ) กินตามโปรแกรมลดน้ำหนัก กินพร่องแป้งแบบโลว์คาร์บ </p><br /><p>คราวนี้จะขอพูดถึงการกินอีกแบบที่แม้จะไม่ช่วยให้คุณผอมเร็วเป็นคนละคน แต่จะช่วยให้ร่างกายของคุณค่อยๆ กำจัดส่วนเกินที่สะสม พร้อมๆ กับขจัดสารพิษตกค้างในร่างกาย คืนความสดใส อ่อนเยาว์ และสร้างสุขภาพสมดุลอย่างยั่งยืน หรือที่เราเรียกติดปากกันว่าการกิน “มังสวิรัติ” ไงคะ </p><br /><p><br />ละเนื้อ ละอย่างไร<br />คนที่หันมากินแบบละหรืองดเนื้อแบบมังสวิรัตินั้น ไม่ได้มีเหตุผลจากความเชื่อทางศาสนาหรือไม่อยากเบียดเบียนชีวิตสัตว์ เพราะการละเนื้อโดยสิ้นเชิงทำได้ยากในชีวิตปกติ ด้วยเหตุนี้การกินมังสวิรัติจึงมีหลายระดับ ตั้งแต่ยังกินเนื้อสัตว์บางประเภท ไปจนถึงไม่กินอะไรเลยนอกจากพืชผัก </p><br /><p>* Pollovegetarians คือกลุ่มที่ไม่กินเนื้อแดง แต่กินเป็ด ไก่ และอาหารจากพืช<br />* Pescovegetarians คือกลุ่มที่กินปลาเพิ่มขึ้นมาจากกินผักอย่างเดียว <br />* Lacto-Ovo-Vegetarians คือกลุ่มที่กินนมและไข่เพิ่มจากการกินพืช <br />* Lacto-Vegetarians คือกลุ่มที่กินเฉพาะนม และผลิตภัณฑ์จากนมทุกชนิด ร่วมกับการกินพืช<br />* Vegans คือกลุ่มที่กินอาหารจากพืชล้วนๆ ไม่กินเนื้อสัตว์ แม้กระทั่งไข่ ผลิตภัณฑ์จากนม และน้ำผึ้ง </p><br /><p>นอกจาก 5 กลุ่มข้างบน ยังมีการละเว้นเนื้อสัตว์เก๋ๆ อีก 3 แบบ คือ<br />* Sproutarians คือกลุ่มที่นิยมบริโภคหน่อต้นอ่อนของพืช อันได้แก่เห็ด ถั่วงอก ต้นอ่อน ก้านใบอ่อนของพืช ถั่วโตเร็ว ซึ่งว่ามีพลังและมีคุณค่าทางโภชนาการสูง </p><br /><p>* Fruitarians คือกลุ่มที่บริโภคผลไม้เป็นหลัก กินผลไม้ทุกชนิด โดยเฉพาะพวกเบอร์รี่ นิยมดื่มน้ำผลไม้คั้นสด รวมทั้งผลไม้เปลือกแข็งอย่างลูกนัต เมล็ดพืช และถั่วต่างๆ </p><br /><p>* Raw Foodism คือกลุ่มที่นิยมบริโภคอาหารไม่ผ่านความร้อน หรือใช้ความร้อนไม่เกิน 48 องศาเซลเซียส เนื่องจากเชื่อว่าความร้อนจะทำลายเอนไซม์และคุณค่าทางโภชนาการในอาหารไป นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่าในอดีตพระเยซูคริสต์ก็บริโภคอาหารในลักษณะนี้เช่นกัน</p><br /><p><br />สิ่งดีที่ได้จากการกินมังสวิรัติ <br />ลองกินมังสวิรัติสักอาทิตย์ คุณจะพบความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นหลายอย่าง อาทิ</p><br /><p>* หลับสบาย- ถ่ายคล่อง <br />กระเพาะของเราย่อยผักผลไม้ได้ง่าย และใช้เวลาในการย่อยน้อยกว่าเนื้อสัตว์มากนัก การกินมังสวิรัติจึงช่วยลดภาระให้กับระบบย่อยอาหารไปในตัว นอกจากนี้ผักผลไม้ยังมีไฟเบอร์หรือเส้นใย ในขณะที่เนื้อสัตว์แทบไม่มีเลย เส้นใยมี 2 ประเภท คือกลุ่มไม่ละลายน้ำ ซึ่งจะไปเพิ่มจำนวนอุจจาระ ทำให้ไม่มีของเสียตกค้างในร่างกาย จึงช่วยป้องกันอาการอึดอัด ไม่สบายท้อง และการดูดซึมของเสียในลำไส้กลับเข้าไปอีก</p><br /><p>อีกกลุ่มละลายน้ำได้ จะไปจับตัวกับน้ำดีและคอเลสเตอรอลในลำไส้แล้วขับออกมาทางอุจจาระ การกินผักจึงช่วยให้หลับสบายแบบไร้อาการท้องอืด ตื่นเช้าขึ้นมาก็ยังถ่ายคล่องอีก และถ้ายิ่งรู้จักเลือกกินให้ดี ไม่เน้นแป้งและน้ำตาล น้ำหนักตัวก็ยังลดอีกแน่ๆ </p><br /><p><br />* ล้างพิษ<br />ลำไส้ของคนเรามีความยาวถึง 20 ฟุต เป็นลักษณะเดียวกับสัตว์กินพืชชั้นสูง ซึ่งต่างจากร่างกายของสัตว์กินเนื้อที่ถูกสร้างให้ย่อยและขับเนื้อที่กินออกจากร่างกายให้เร็วที่สุด ร่างกายมนุษย์ไม่อาจดูดซึมโปรตีนจากสัตว์ได้ทั้งหมด โปรตีนที่ร่างกายเราดูดซึมไว้ได้มากที่สุดคือ ไข่- ร้อยละ 94 ส่วนโปรตีนที่ดูดซึมได้น้อยที่สุดได้แก่ เนื้อวัว-เพียงร้อยละ 67 เท่านั้น อีกร้อยละ 33 ที่ไม่อาจดูดซึมได้จะเหลืออยู่ในลำไส้ซึ่งในที่สุดก็จะเกิดการหมักบูด เปลี่ยนไปเป็นสารเคมีกลิ่นเหม็น เช่น มีเทน แอมโมเนีย และซัลเฟอร์ไดออกไซด์(ก๊าชไข่เน่า)</p><br /><p>เมื่อเดินทางถึงลำไส้ใหญ่ กระบวนการดูดซึมน้ำกลับสู่ร่างกายจะพาสารพิษเหล่านี้กลับมาด้วย สารเหล่านี้เองที่เป็นสาเหตุของอาการหืดหอบ ภูมิแพ้ ไปจนถึงมะเร็งในลำไส้ใหญ่ การงดกินเนื้อ หันมาเน้นผัก ผลไม้ ธัญพืชมากขึ้นจึงช่วยเคลียร์ลำไส้ให้สะอาด เป็นการล้างพิษกลายๆ นั่นเอง </p><br /><p><br />* หน้าใส-ผิวสวย <br />นอกจากช่วยล้างพิษแล้ว การเน้นกินผัก-ผลไม้ทำให้ร่างกายได้วิตามินซีและอี ซึ่งเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ช่วยให้เซลล์ของร่างกายแข็งแรง ผิวพรรณสดใส โดยเฉพาะวิตามินซีมีหน้าที่สำคัญในการสังเคราะห์เส้นใยคอลลาเจนส่วนใหญ่ ซึ่งทุกเซลล์ในร่างกายต้องมีเส้นใยนี้ร้อยรัด เสริมสร้างความแข็งแรงเสมือนบ้านต้องมีรั้ว หากรั้วไม่แข็งแรงหรือบุกรุกง่ายก็จะเปิดโอกาสให้เชื้อโรคเข้าโจมตีได้ การได้รับวิตามินซีอย่างเพียงพอจึงช่วยให้ภูมิคุ้มกันแข็งแรง</p><br /><p><br />* สุขภาพดี<br />ทราบหรือไม่ว่าในเนื้อสัตว์มีสารพิษจำนวนไม่น้อย ซึ่งจะเพิ่มภาระให้กับระบบย่อยอาหาร และขัดขวางการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันเป็นต้นว่าฮอร์โมน ยาปฏิชีวนะ ยานอนหลับ ยากล่อมประสาท สารปรุงแต่ง สารถนอมอาหาร ยาฆ่าแมลง และอีกจิปาถะ สารเหล่านี้อาจอยู่ในน้ำและอาหารสัตว์ และจะไปสะสมอยู่ตามเซลล์ต่างๆ ของสัตว์ ยิ่งกินเนื้อสัตว์มาก </p><br /><p>สารเหล่านี้จะเปลี่ยนถ่ายเข้ามาสะสมในตัวเรา จนอาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพได้ในที่สุด การกินเนื้อสัตว์มากๆ ยังเป็นสาเหตุของโรคอย่างหลอดเลือดอุดตัน ผนังหลอดเลือดแข็งตัว และโรคหัวใจ จากไขมันอิ่มตัวและคอเลสเตอรอลที่มีมากในเนื้อและไขมันสัตว์อีกด้วย ยิ่งกินน้อยลงเท่าไรจะยิ่งช่วยป้องกันโรคเหล่านี้ได้มากเท่านั้น </p><br /><p><br />* หน้าตาแจ่มใส<br />ข้อนี้เป็นผลพลอยได้จากความรู้สึกดีๆ จากการไม่เบียดเบียนชีวิตอื่น เมื่อสุขภาพจิตดีหน้าตาก็พลอยแจ่มใส บุคลิกเมตตาอารียังดึงดูดผู้คนให้อยากคบหาสมาคมอีกด้วย</p><br /><p><br />ก้าวแรกสู่การกินมังสวิรัติ<br />อย่าเพิ่งสร้างภาพวิถีแห่งการเป็นมังสวิรัติว่าเป็นถนนที่แห้งแล้งและขมขื่น ขอแค่อยากเริ่มต้นละเนื้อจริงๆ คุณจะพบว่ามีทางเลือกในการกิน(อร่อยด้วย) มากมาย</p><br /><p>* ข้าวกับน้ำพริก กินเรียบง่ายแบบคนไทยสมัยก่อน จะเป็นน้ำพริกปลาร้า กะปิ ปลาทู หรือน้ำพริกหนุ่ม เต้าเจี้ยวหลน ฯลฯ เลือกได้ตามชอบ อาจกินแกล้มไข่ต้ม ปลาทอด นึ่ง หรือย่างก็ได้ ถ้าจะให้ดีควรกินกับข้าวกล้องซึ่งจะให้วิตามินบีและไฟเบอร์สูงกว่าข้าวขัดขาว ส่วนผักแนมน้ำพริกควรเน้นความหลากหลายเข้าไว้ ถ้าอยากลดหุ่นลองจัดสัดส่วนให้บริโภคผักมากกว่าข้าว </p><br /><p>* อาหารญี่ปุ่น นอกจากหน้าตาน่ากิน รสชาติอร่อย และหากินไม่ยากแล้ว อาหารญี่ปุ่นยังมีความหลากหลายของส่วนผสมจากธรรมชาติ ทั้งผัก เห็ด และถั่ว มีกรดไขมันโอเมก้า 3 สูงมาก เพราะใช้ปลาทะเลและสาหร่าย ทั้งยังเสิร์ฟพร้อมชาเขียวซึ่งเต็มไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระชั้นเลิศ </p><br /><p>* กินหลากหลาย อย่าจำกัดอาหารมังสวิรัติอยู่แค่จับฉ่ายหรือสลัดผัก พืชผักที่มีคุณค่าทางโภชนาการยังมีอีกมากมาย ไล่ตั้งแต่ข้าวไม่ขัดขาว ธัญพืชอย่างลูกเดือย ข้าวโพด ถั่ว ถั่วงอก อัลมอนด์ เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ถั่วพิตาชิโอ เมล็ดฟักทอง งา เมล็ดทานตะวัน ถั่วเหลือง ไปจนถึงเห็ดสดต่างๆ นอกจากนี้เมืองไทยเรายังมีผลไม้สดตามฤดูกาลมากมาย แค่ขยันเลือกกินให้เหมาะสมและหลากหลายก็ได้รับทั้งคุณค่าทางอาหารและวิตามินเพียบแล้ว</p><br /><p>* นมถั่วเหลือง คนเอเชียส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดมาพร้อมเอนไซม์ที่ทำหน้าที่ย่อยแลคโตสในนมวัว กินแล้วเลยมีอาการไม่ย่อย ท้องอืด ท้องเฟ้อ ลองเปลี่ยนจากดื่มนมสดมาเป็นน้ำนมถั่วเหลืองดู</p><br /><p>ถั่วเหลืองมีคุณค่ามากที่สุดในบรรดาถั่ว เป็นแหล่งโปรตีนคุณภาพสูงราคาถูก เป็นแหล่งของวิตามินบี เกลือแร่ และกรดไขมน เลซิทินที่ช่วยลดคอเลสเตอรอลในร่างกายก็มีอยู่มากเช่นกัน </p><br /><br /><p>หากยังหวั่นไหวกับความเชื่อเดิมๆ เรื่องกินมังสวิรัติแล้วจะขาดอาหาร เพราะขาดกรดอมิโนที่จำเป็นสำหรับร่างกายซึ่งหาได้จากเนื้อสัตว์ ผลวิจัยชิ้นหนึ่งจะช่วยขจัดความคลางแคลงใจนี้ได้ เพราะมีการพบว่าร่างกายของเราสามารถหากรดอมิโนจำเป็นที่ขาดหายไปจากอาหารมื้อหนึ่งๆ ได้เองจากแบคทีเรียนานาพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในลำไส้หรือเซลล์ในลำไส้นั่นเอง ด้วยเหตุนี้นักมังสวิรัติที่รู้จักเลือกกินอย่างหลากหลายและเหมาะสมจึงไม่เพียงมีหน้าใส หุ่นสวย สุขภาพดี แต่ยังแข็งแรงและอายุยืนกว่าคนกินเนื้อสัตว์ด้วย</p><br /><p>ลองเริ่มกินสักอาทิตย์ แล้วดูว่าพอไหวไหม ถ้าทำได้ลองทำต่อให้ครบเดือน บางทีเมื่อถึงวันนั้น คุณอาจรู้สึกดีจนไม่นึกอยากกลับมากิน “ทุกอย่าง” อย่างที่เคยกินอีกก็ได้</p><br /><p><br />รู้จักนักมังสวิรัติตัวยง <br />มังสวิรัติกำลังเป็นเทรนด์ใหม่ของการบริโภคเพื่อสุขภาพ บรรดาดาราฮอลลีวูดหลายรายก็กลายมาเป็นนักมังสวิรัติตัวยง ที่น่าสังเกตคือไม่มีใครเจ็บป่วยเพราะขาดอาหาร แต่กลับสวยงาม เซ็กซี่ แข็งแรง และอ่อนเยาว์ อย่างน่าแปลกใจ มาดูกันดีกว่าว่ามีใครบ้าง...</p><br /><p>โทบี้ แมคไกวร์ ไอ้แมงมุมกล้ามงามเลิกกินเนื้อตั้งแต่ปี 2535 (เห็นไหมว่าไม่กินเนื้อก็มีกล้ามล่ำๆ ได้)</p><br /><p>คริสเตียน เบล แบตแมนเนื้อแน่นนั้นเลิกกินเนื้อสัตว์มาตั้งแต่อายุ 9 ขวบ หลังจากอ่านเรื่องของหมูน้อยวิลเบอร์ในหนังสือแมงมุมเพื่อนรัก(Charlotte&rsquo;s Web) ส่วน ลินดา แบลร์ เจ้าของบทเด่นใน ดิ เอ็กโซซิส ยืนยันว่าตั้งแต่เลิกกินเนื้อสัตว์เธอไม่เคยมีปัญหาน้ำหนักตัวอีกเลย </p><br /><p>นอกจากนั้นยังมี โจอาควิน ฟินิกซ์, พาร์เมล่า แอนเดอร์สัน ลี, นาตาลี พอร์ตแมน, กวินเน็ต พัลโธรว์, มาดอนน่า, จอช ฮาร์ทเน็ต, เดมี่ มัวร์และเคท วินสเล็ต นักแสดงไทยเราก็ไม่น้อยหน้า หมิว-ลลิตา ปัญโญภาส เจ้าของผิวสวยละเอียดเหมือนเซรามิกเนื้อดีก็กินมังสวิรัติมานานแล้ว รวมถึง ป้าจิ๊-อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ ในวัยใกล้ 60 ก็ยังคงดูสาวและสดใสกว่าอายุจริงเป็นสิบปี</p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-6423671011821742129?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-69774316703663819392009-02-15T04:28:00.000-08:002009-02-15T04:58:17.861-08:00<h3>ทรงผมกับรูปหน้า</h3><br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><br /><tbody><br /><tr><br /><td><br /><p><strong>A. คุณที่มีใบหน้ารูปหัวใจ</strong> </p><br /><br /><p><img src="http://img14.imageshack.us/img14/8725/4975xc8.jpg" alt="4975" border="0" /></p><br /><p> ต้องการทรงผมที่จะช่วยทำให้ส่วนคางดูกว้างขึ้น ควรทำทรงผมที่ผมดูมีปริมาณมากขึ้น อาจจะเป็นทรงที่ดัดอ่อน ๆ ช่วงปลายผม</p><br /><p><strong>B. ใบหน้ารูปลูกแพร</strong></p><br /><br /><p><img src="http://img8.imageshack.us/img8/5284/4976zd5.jpg" alt="4976" border="0" /></p><br /><p> ตรงกันข้ามกับใบหน้ารูปหัวใจ คือ มีส่วนคางกว้างหน้าผากแคบ จึงต้องการทรงผมที่เน้นความกว้างของหน้าผาก ผมบ๊อบสั้นตัดตรงก็ช่วยลดใบหน้ายาวให้ดูสั้นลง และช่วยให้ส่วนคางดูแคบลงได้ค่ะ</p><br /><p><strong>C. ทรงผมที่ช่วยให้ใบหน้ายาว</strong></p><br /><br /><p><img src="http://img24.imageshack.us/img24/1657/4977ia3.jpg" alt="4977" border="0" /></p><br /><p> ดูสั้นลงได้ น่าจะลองไว้ผมบ๊อบสั้น ๆ และเปิดผมด้านข้างหู ช่วยให้ใบหน้าดูผ่องใส กว้างขึ้น ไม่ดูยาวจนเกินไปค่ะ</p><br /><p><strong>D. รูปหน้าสี่เหลี่ยม</strong></p><br /><br /><p><img src="http://img23.imageshack.us/img23/6445/4978ox4.jpg" alt="4978" border="0" /></p><br /><p> มีปัญหาอยู่ตรงส่วนคางที่กว้างมาก ทรงผมที่จะช่วยลบส่วนที่เป็นมุมของใบหน้า คือ ผมทรงปล่อยดัดอ่อน ๆ เพื่อเปิดด้านข้างแก้มให้ใบหน้าดูเรียวยาวขึ้นได้ค่ะ</p><br /><p><strong>E. สำหรับสาวหน้ากลม</strong></p><br /><br /><p><img src="http://img22.imageshack.us/img22/9216/4979pu3.jpg" alt="4979" border="0" /></p><br /><p> ควรจะเป็นทรงผมที่ไม่เพิ่มความกว้างให้กับใบหน้าอีก จึงควรเป็นผมทรงตรง ผมตัดตรงระดับเดียว หรือผมหยิกหยักศกตรงส่วนหน้าผาก จะทำให้ใบหน้าดูมีความยาวขึ้นค่ะ และที่น่าอิจฉาที่สุด คือ คุณสาว ๆ ที่มีใบหน้ารูปไข่ จะไว้ผมทรงอะไรก็ส่วนเก๋ไปหมดเลยล่ะค่ะ</p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-6977431670366381939?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-74227788059828064962009-02-11T06:45:00.000-08:002009-02-11T12:21:16.745-08:00<img height="119" alt="pic_no_540_parent03.jpg" hspace="10" src="http://img5.imageshack.us/img5/5250/picno048yh5.jpg" width="180" align="left" border="0" /> แป๋มอ่านเจอบทความของคุณหมอท่านหนึ่งที่เคยเขียนลงใน นิตยสาร เป็นเรื่องที่น่าสนใจมากสำหรับคุณพ่อ คุณแม่ยุคปัจจุบัน<br />เกี่ยวกับการดูแลลูก ๆ วัยรุ่น ท่ามกลางสังคม ที่น่ากลัว โดยเฉพาะปัญหายาเสพติด....<br /><br /><br />มีจดหมายจากคุณน้ำค้างถามเข้ามาสั้นๆว่า มีลูกชายอายุ 16 ปี ชอบกลับบ้านค่ำๆดึกๆ กลัวว่าเขาจะไปคบเพื่อนไม่ดี แล้วจะไปติดยาเสพติดทำให้โมโห ต้องว่าต้องเตือนกันอยู่เรื่อย ลูกก็เถียงและก้าวร้าวใส่แม่จะทำอย่างไรดี และทำอย่างไรจึงจะควบคุมความโกรธของเราได้<br /><br />ผมเรียนคุณน้ำค้างนะครับว่า ดีใจที่คุณมองเห็นทางออกที่สำคัญของปัญหาทางหนึ่ง คือ การควบคุมความโกรธของตัวเราเอง ถ้าหากคุณทำได้สำเร็จ ผมเชื่อว่าความสัมพันธ์กับลูกจะดีขึ้น ซึ่งจะทำให้ลูกต่อต้านเราน้อยลง และยังจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับคนรอบข้างทุกๆคนดีขึ้นด้วย ชีวิตจะมีความสุขขึ้นครับ<br /><br />ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าคุณเป็นฝ่ายผิด จึงเสนอว่า การแก้ที่ตัวคุณจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นจริงๆ แล้วทุกคนต้องเกี่ยวข้องหมด แต่การเริ่มที่เราง่ายกว่า และสามารถทำให้อีกฝ่ายพบปรากฏการณ์ใหม่ จากเดิมที่เขาจะตอบโต้อย่างรุนแรงทันทีที่เห็นเราโกรธ<br /><br />แต่ในบรรยากาศใหม่ เขาไม่เห็นเราโกรธ เขาก็ไม่สามารถโกรธได้ หรือแม้โกรธก็จะโกรธไม่มากเท่าเดิม หรือเขาโกรธมาแล้วเห็นเราสงบลง ความโกรธของเขาก็จะสงบลงเร็วกว่าเดิม เมื่อเป็นเช่นนี้ ย่อมหมายถึงบรรยากาศโดยรวมจะดีขึ้นนั่นเอง ผมขอบตอบตรงจุดเริ่มต้น ที่การควบคุมความโกรธของตัวเองก่อนเลยนะครับ<br /><br /><b>ทำใจว่างๆอย่าคาดหวังมากเกินไป</b><br /><br />เช่น ต้องการเห็นเขากลับบ้านก่อนค่ำทุกวันและอ่านหนังสือให้เห็นเสมอๆ เรียกว่าเรียบร้อยทุกกระเบียดนิ้วทุกวัน ซึ่งเป็นไปได้ยากมาก อย่าคาดหวังจุกจิกไปหมดทุกเรื่อง ตั้งแต่เรื่องเรียน การคบเพื่อนไปจนทุกๆเรื่อง อาทิ เรื่องการพักผ่อน การแต่งตัว การกิน การจัดห้องนอน เป็นต้น<br /><br />เพราะความผิดหวังเป็นแหล่งกำเนิดสำคัญของความโกรธ ควาดหวังมากก็ผิดหวังมาก ผิดหวังมากก็โกรธมาก โกรธมากทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ หลายครั้งๆที่เริ่มจากเรื่องนิดเดียว แต่จบลงด้วยการวิ่งหนีออกจากบ้านไป<br /><br /><b>ให้นึกถึงข้อดีของลูกเวลาที่เรากำลังโกรธลูก </b><br /><br />จะทำให้ความโกรธลดลง ปกติเวลาที่เรากำลังโกรธใครคนหนึ่ง ความผิดเกี่ยวกับข้อเสียของเขาจะผุดขึ้นมากใน สมองเราเรื่อยๆ เช่น ลูกขอเงินไปดูคอนเสิร์ต เราอาจจะโกรธว่าลูกชอบเที่ยว ไม่สนใจการเรียน ขณะนั้นเราอาจนึกเลยไปถึงว่า ลูกเรียนตกวิชานั้นวิชานี้ย้อนหลังไปตั้งแต่ประถม หรือคิดว่าลูกใช้เงินเปลือง ลูกเก็บข้าวของไม่เรียบร้อย ลูกตื่นสาย ลูกตื่นไม่ตรงเวลา ฯลฯ ซึ่งจะยิ่งทำให้โมโหมากขึ้น<br /><br /><b>พยายามนึกถึงข้อเสียของความโกรธให้มาก </b><br /><br />ถ้าเราโกรธแล้วจะทำให้เสียหน้า น้ำเสียง ไม่น่าคุยด้วย และอาจหลุดคำพูดที่ทำให้เสียใจ ภายหลังออกไป ทั้งที่จริงไม่คิดจะพูด ซึ่งจะทำให้สถานการณ์แย่ลง หรืออาจทำให้ฮอร์โมนความทุกข์ในร่างกายของเราหลั่งออกมาเยอะ ส่งผลกระทบต่อร่างกายมากมาย<br /><br /><b>พยายามข่อความโกรธโดยตรง </b><br /><br />หากคิดโกรธก็อย่าพูดด้วยความโกรธ หากพูดด้วยความโกรธก็อย่าลงมือด้วยความโกรธ ซึ่งอาจทำได้โดยการขบฟัน เป็นต้น เพราะว่าการแสดงความโกรธบ่อยๆ ความโกรธจะเข้มแข็งขึ้น หากเราข่มความโกรธได้บ่อยๆ ความโกรธจะอ่อนแอลง<br /><br /><b>ระบายความโกรธอย่างสร้างสรรค์ จะทำให้ไม่เกิดการเก็บกด </b><br /><br />ซึ่งทำได้หลายวิธี เช่น เล่นกีฬาที่ต้องออกแรงออกเหงื่อ เล่นดนตรี เดินเล่นในสวนสาธารณะ หรือเขียนระบายความโกรธลงบนกระดาษแล้วขยำทิ้งขยะ เป็นต้น หวังว่าวิธีการเหล่านี้พอจะทำให้คุณน้ำค้างลดความโกรธลงได้นะครับ<br /><br />ส่วนเรื่องการเป็นห่วงว่าลูกจะคบเพื่อนไม่ดีและติดยาเสพติด ขอเรียนไว้อย่างนี้ครับว่า ผมเห็นใจคุณพ่อคุณแม่ที่มีลูกวัยรุ่นจริงๆ บางคนบอกว่าวัยนี้อ่อนไหว ดูแลยาก จะต้องเอาใจอะไรกันนักกันหนา<br /><br />มีความจริงอยู่อย่างหนึ่งว่า ลูกแต่ละวัยต้องการการดูแลด้วยวิธีที่ต่างกัน เป็นธรรมดาที่เราจะต้องยุ่งยากตามวัยของเขาไปด้วยเช่นกัน คิดเสียว่ามีเขามาแล้วนี่ ไม่ผ่านช่วงวัยรุ่นแล้ว เขาจะเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างไร<br /><br />สำหรับลูกวัยรุ่นแล้ว การให้อิสระระดับหนึ่งเพื่อพัฒนาความเป็นตัวของตัวเอง การลองผิดลองถูกของเขาคือ การค้นพบตัวเอง และค้นพบความจริงของโลกที่เขาสัมผัสอยู่ เขาจึงจะเข้าใจโลกของตนเองอย่างแท้จริง ไม่มีใครสามารถเรียนรู้โลกนี้ได้ ด้วยตำราเพียงอย่างเดียว หน้าที่ของพ่อแม่คือการดูแลห่างๆ ให้เขาลองผิดลองถูกบ้าง หกล้มบาดเจ็บบ้างแต่ไม่ถึงกับพิการ<br /><br />ดังนั้นการให้อิสระภายใต้ขอบเขตจึงเป็นเรื่องสำคัญครับ พ่อแม่ควรให้อิสระบ้างในเรื่องเล็กๆน้อยๆที่ไม่เป็นอันตรายต่อตัวเขาและคนอื่น เช่น การฟังเพลง อย่าไปบ่นว่า “ฟังเพลงอะไรก็ไม่รู้ ไม่เห็นเพราะเลย” มันเป็นสิทธิ์ของเขาที่เขาจะเลือกฟังเพลง แต่อาจจะบอกว่า เขาไม่ควรเปิดเพลงเสียงดังรบกวนคนอื่น หรือหากต้องฟังร่วมกัน อาจผลัดกันเปิดเพลงที่ชอบ เป็นต้น<br /><br />เมื่อเราไม่จุกจิกกับเรื่องเล็กๆแล้ว เวลาเราพูดเรื่องใหญ่ๆ เขาจะฟังเพราะเขาจะรู้ว่าที่เราพูดนี้เป็นเรื่องจริงจังแล้วนะ แต่หากเราพูดบ่นไปเสียทุกเรื่อง เขาจะแยกไม่ออกว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องไหนเล็ก<br /><br />ส่วนเรื่องการคบเพื่อนหรือติดยาเสพติดนั้น ขึ้นอยู่กับความรู้สึกผูกพันและความรับผิดชอบต่อพ่อแม่ ส่วนใหญ่แล้วเด็กที่ใช้ยาเสพติดนั้นรู้อยู่ว่าไม่ดี รู้ว่าทำให้พ่อแม่เสียใจ แต่ที่ใช้เพราะว่าเขาเหล่านั้นไม่รู้สึกรักพ่อแม่ ไม่ได้รู้สึกเป็นห่วงความรู้สึกของพ่อแม่ เขารู้สึกแต่ว่าพ่อแม่คอยแต่จะสร้างความเจ็บปวดให้เขา<br /><br /><b>ดังนั้นหากคุณสามารถควบคุมความโกรธของเราเองได้ รู้ธรรมชาติของเด็ก วัยรุ่น สามารธที่จะไม่พูด บ่น ดุไปหมดทุกเรื่อง ให้อิสระในเรื่องเล็กๆเช่นเรื่องส่วนตัวของเขา ควบคุมห้ามปรามในเรื่องใหญ่ๆ เช่นเรื่องการใช้ยาเสพติด จะทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีในการอยู่ร่วมกัน ซึ่งจะเป็นต้นทุนในการพูดคุยต่อรองกันได้ระหว่างแม่ลูก เพราะความต้องการที่ไม่ตรงกัน ของแม่ลูกต่างวัยเป็นเรื่องธรรมดา แต่การคุยกันภายใต้บรรยากาศที่สร้างสรรค์ เป็นปัจจัยสำคัญ จะทำให้ปัญหาทุกอย่างแก้ไขไปได้ด้วยดี</b><br /><br /><br /><br /><hr /><br /><br /><br /><b>ที่มา : น.พ.บัณฑิต ศรไพศาล (นิตยสารแพรว ปีที่ 20 ฉบับที่ 462)</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-7422778805982806496?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-48134671725580643582009-02-11T06:38:00.000-08:002009-02-11T12:20:56.872-08:00<br /><img src="http://img23.imageshack.us/img23/4053/picno047pw5.jpg" height="167" alt="pic_no_601_teen28.jpg" hspace="10" width="300" align="left" border="0" /> เมื่อเด็กย่างเข้าสู่วัยรุ่น เด็กจะเริ่มมีบทบาทในสังคมมากขึ้น และโดยเหตุที่วัยรุ่นกำลังอยู่ในระหว่างเปลี่ยนแปลงใหม่ๆทั้งทางร่างกายและจิตใจ ตลอดจนทางอารมณ์ด้วย ฉะนั้น ในสังคมที่เด็กคลุกคลีอยู่ก็พลอยเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย ดังนั้น การที่จะอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมจึงมักจะก่อปัญหาต่างๆขึ้นแก่ผู้ใหญ่และตัวเด็กเองอยู่เสมอ<br /><br />และอีกประการหนึ่ง ผู้ใหญ่บางคนก็ยอมรับว่าวัยรุ่นนั้นเป็นผู้ใหญ่แล้ว จึงให้อิสระเสรีแก่วัยรุ่นเหมือนผู้ใหญ่ทุกประการ แต่ในทางตรงกันข้ามผู้ใหญ่บางคนก็เห็นว่าวัยรุ่นนั้นยังเป็นเด็กอยู่ จึงให้การรับรองแก่เด็กแตกต่างกันออกไป ทำให้วัยรุ่นวางตัวลำบาก และเป็นช่องทางให้เกิดปัญหาต่างๆอยู่เสมอ<br /><br /><b>สังคมที่วัยรุ่นเกี่ยวข้อง</b><br /><br />สังคมที่วัยรุ่นเกี่ยวข้องด้วยนั้นพอจะแยกกล่าวเป็นข้อๆได้ดังนี้<br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> <img src="http://img14.imageshack.us/img14/579/mydot022ze8.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot022" /> <b>บ้าน </b><br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> เด็กเกิดมาและเจริญเติบโตอยู่ภายในบ้านหลายปี ก่อนที่จะเข้าโรงเรียนและยังคงอยู่ในบ้านอีกหลายปีก่อนที่จะแยกออกไป เมื่อย่างเข้าสู่วัยรุ่น เด็กพยายามปลีกตนออกจากสังคมภายในบ้าน และหันไปสมาคมกับเพื่อนที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ในระยะนี้ความคิดเห็นต่างๆของเด็กก็คล้อยตามเพื่อนฝูงมากกว่าที่จะเห็นตามบิดามารดาหรือญาติพี่น้องภายในครอบครัว เด็กเริ่มมีความสนิทสนมกับบิดามารดาน้อยกว่าวัยที่ผ่านมา บางครั้งทำให้เด็กคิดไปว่าตนกับบิดามารดาไม่สามารถที่จะทำความเข้าใจกันได้ ด้วยเหตุนี้เอง จึงทำให้วัยรุ่นไม่กล้าปรึกษาเรื่องส่วนตัวกับบิดามารดา ปกปิดมารดาเมื่อกระทำความผิด และในที่สุดก็รู้สึกว่าตนเองเป็นภาระที่บิดามารดาต้องเลี้ยงดู จากทัศนคติของเด็กที่มีต่อบิดามารดาเช่นนี้ ทำให้เด็กรู้สึกว่าบิดามารดาเป็นปัญหาที่ตนไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ ด้วยเหตุนี้ บิดามารดาจึงควรช่วยเหลือวัยรุ่นในปกครองของตน โดยอาจจะถือแนวทางปฏิบัติต่อเด็กดังนี้<br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> สร้างความสัมพันธ์อันดีภายในบ้าน บิดามารดาควรมีความรักใคร่ปรองดองซึ่งกันและกัน ควรหลีกเลี่ยงการแยกกันอยู่หรือการหย่าร้าง หรือการทะเลาะเบาะแว้งกันภายในบ้าน รวมทั้งการให้หลักประกันแก่ครอบครัวในด้านการเงินและสังคม บิดามารดาควรประกอบอาชีพเป็นหลักฐานเป็นตัวอย่างอันดีแก่บุตรธิดา <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> นอกจากนี้ ควรให้ความรักแก่บุตรเท่าเทียมกัน และไม่ควรทอดทิ้งบุตรมากเกินไป ควรหาเวลารับประทานอาหารภายในบ้านพร้อมกัน เด็กๆจะได้ไม่เที่ยวจนค่ำมืด ในระหว่างที่รับประทานอาหาร ควรสนทนากันถึงเรื่องที่แต่ละคนได้ประสบมาวันหนึ่งๆ เมื่อบุตรและบิดามารดามีความสนิทสนมกันเช่นนี้ เด็กก็จะเล่าปัญหาที่เกิดขึ้นกับตนให้บิดามารดาฟังจะได้ช่วยแก้ปัญหาเสียก่อนที่จะลุกลามต่อไป <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> นอกจากนั้น บิดามารดาและบุตรควรมีกิจกรรมที่สนใจร่วมกัน เช่น การทำงานอดิเรก ปลูกต้นไม้ เป็นต้น เด็กที่มีความสุขพอจะไม่เป็นเด็กที่เที่ยวเกะกะอยู่ตามถนนหรือสถานที่อันไม่สมควร <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> บิดามารดาหรือผู้ปกครองควรถือเป็นหน้าที่ที่จะต้องอบรมเลี้ยงดูบุตรหลานของตนบิดามารดาไม่ควรหวังพึ่งครูด้านเดียว ทั้งนี้เพราะปัจจุบันครูไม่อาจตามไปดูแลเด็กได้ทั่วถึง เมื่อเด็กพ้นรั้วโรงเรียนไปแล้ว เด็กอาจจะเถลไถลไปไกลที่อื่นหรือมั่วสุมกับอบายมุขต่างๆได้ บิดามารดาจึงควรให้ความร่วมมือและถือเป็นหน้าที่อันสำคัญที่จะต้องเอาใจใส่ดูแลความเป็นอยู่ของวัยรุ่นของตนให้มาก <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> บิดามารดาควรให้เด็กรู้สึกเสมอว่าตนเป็นสมาชิกที่สำคัญคนหนึ่งของบ้าน ให้เด็กรู้จักรับผิดชอบในกิจการบ้านเรือนบ้าง ให้เด็กได้มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของครอบครัว เช่น รายได้ รายจ่าย เพื่อให้เด็กได้คิดว่าตนควรใช้เท่าใดจึงจะทำให้ครอบครัวไม่ลำบาก ควรให้เด็กรู้จักรับผิดชอบในการเงินของตน เช่น จ่ายเงินให้เด็กใช้เป็นอาทิตย์หรือเป็นเดือน พยายามอบรมให้เด็กรู้จักตัดสินใจด้วยตนเอง เริ่มจากสิ่งง่ายๆเช่น รู้จักเลือกเสื้อผ้าสิ่งของเครื่องใช้ เลือกคบเพื่อน เลือกวิชาเรียน และการเลือกคู่ในที่สุด โดยมีผู้ปกครองคอยเป็นผู้แนะแนวทางให้ <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> <img src="http://img14.imageshack.us/img14/579/mydot022ze8.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot022" /> <b>โรงเรียน </b><br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> ชีวิตของเด็กครึ่งหนึ่งต้องอยู่ภายในโรงเรียน เกี่ยวข้องกับการเรียนการศึกษาอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปัจจุบันนี้เด็กคลุกคลีอยู่ในโรงเรียนมากขึ้น วัยรุ่นทุกคนอยากเรียนอยากศึกษาทั้งนั้น แต่บางคนไม่ได้ศึกษาต่อ ก็เป็นเพราะความจำเป็นบางประการหรือความบีบคั้นทางเศรษฐกิจ หรือความสามารถทางสมองมีน้อย การที่เด็กต้องคลุกคลีอยู่กับโรงเรียนมากย่อมมีช่องทางที่จะสร้างปัญหาต่างๆภายในโรงเรียนได้มาก เช่นเดียวกับภายในครอบครัว<br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> ปัญหาที่สำคัญของเด็กเกี่ยวกับโรงเรียนก็คือ ปัญหาเกี่ยวกับการศึกษาของเด็กเอง และปัญหาเกี่ยวกับการเรียนวิชาต่างๆเช่น เด็กบางคนกังวลเรื่องวิชาคำนวณ บางคนก็กลัดกลุ้มเรื่องความจำไม่ดี และปัญหาใหญ่ก็คือ เด็กส่วนมากลัวสอบไล่ตก นั่นคือกลัวความไม่สำเร็จนั่นเอง ทั้งนี้เป็นเพราะเด็กขาดทักษะในกาเรรียน หรือเด็กเข้ากับครูและเพื่อนฝูงไม่ได้ เป็นต้น ฉะนั้น โรงเรียนจึงควรหาทางช่วยเหลือเด็ก ซึ่งอาจจะอาศัยวิธีการดังต่อไปนี้ได้ <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> ครูทุกคนควรมีความรู้พื้นฐานจิตวิทยาวัยรุ่น โดยเฉพาะครูในโรงเรียนมัธยมศึกษาที่มี่ส่วนเกี่ยวข้องกับวัยรุ่นมาก เพื่อจะได้ศึกษาให้ซึ้งถึงธรรมชาติและจิตใจของเด็ก ที่ก่อให้เกิดพฤติกรรมต่างๆขึ้นมา แทนที่ครูจะพร่ำว่าศิษย์ของตนเป็นคนเลวไม่เอาถ่าน และคงจะเรียนดีไม่ได้เหล่านี้ ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าครูไม่เข้าใจเด็ก นักการศึกษาเชื่อว่า ถ้าครูมีความเข้าใจเด็กจะช่วยแก้ไขอบรมเด็กให้เป็นคนดีได้มาก ครูในปัจจุบันจึงเห็นความสำคัญในจิตวิทยามากขึ้น เพื่อที่จะได้เข้าใจเด็กของตนได้ดีขึ้นนั่นเอง <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> ครูควรสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเด็ก เมื่อครูมีความเข้าใจถึงจิตใจของเด็กแล้ว ครูยังต้องสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเด็กอีกด้วย เด็กบางคนไม่สามารถปรึกษาปัญหาบางอย่างกับบิดามารดา เพราะบิดามารดาไม่มีเวลาว่าง หรือไม่มีความรู้พอที่จะให้คำแนะนำในปัญหาบางประการได้ เด็กก็จะเข้าหาครูซึ่งเป็นผู้ที่มีความเข้าใจและมีความรู้พอที่จะช่วยแก้ไขปัญหาให้เด็กได้ เด็กที่มีทั้งพ่อแม่ครูที่มีความเข้าใจ จึงนับว่าเป็นเด็กโชคดีที่สุด <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> หลักสูตร วิชาที่จัดสอนขึ้นในโรงเรียนมัธยม ควรจัดขึ้นเพื่อให้เกิดประโยชน์โดยตรงต่อชีวิตนักเรียน ในขณะที่วิชาต่างๆได้เพิ่มแขนงขึ้นอย่างมากมาย โรงเรียนก็ควรจัดวิชาเลือกขึ้นเพื่อให้นักเรียนได้เลือกเรียนตามความสนใจ ตามความถนัด และเพื่อเตรียมตัวเด็กสำหรับเลือกอาชีพด้วย เด็กวัยนี้แทนที่จะให้เป็นผู้รับฝ่ายเดียว ครูควรสอนให้เด็กรู้จักแสดงออก ทั้งนี้เพื่อส่งเสริมบุคลิกภาพของเด็กไม่ให้เป็นคนขี้อาย นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมเสริมหลักสูตร เช่น กีฬา ดนตรี การสังคม ฯลฯ การให้เด็กมีกิจกรรมทำมากๆในโรงเรียน จะช่วยให้เด็กไม่ไปเกะกะอยู่ในสถานที่อันไม่สมควรอีกด้วย <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> การแนะแนว ซึ่งนับว่าเป็นพัฒนาการใหม่ในวงการศึกษา แม้ว่าจะยังไม่มีอยู่ทั่วไป โรงเรียนทีดีย่อมมีการบริการแนะแนวให้แก่เด็ก ทั้งนี้เพื่อช่วยเหลือเด็กเป็นรายบุคคล ทั้งในปัญหาในด้านต่างๆ โรงเรียนที่มีบริการแนะแนว จะช่วยลดจำนวนปัญหาของเด็กและการลงโทษเด็กให้น้อยลงด้วย <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> สมาคมผู้ปกครองและครู มีจุดประสงค์เพื่อความเข้าใจระหว่างกันและกัน รวมทั้งหาทางส่งเสริมเด็กและหาทางป้องกันปัญหาซึ่งอาจจะเกิดขึ้นได้ การปฏิบัติดังกล่าวถ้าได้รับความร่วมมือทั้งสองฝ่าย จะช่วยลดปัญหาวัยรุ่นได้มาก <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> <img src="http://img14.imageshack.us/img14/579/mydot022ze8.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot022" /> <b>เพื่อนฝูง </b><br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> เด็กวัยนี้รู้สึกว่าการคบเพื่อนเป็นสิ่งสำคัญมาก ฉะนั้น อิทธิพลของกลุ่มจึงมีต่อเด็กมากเช่นเดียวกัน การคบเพื่อนเป็นความต้องการประการหนึ่งของวัยรุ่น และต้องการคบเพื่อนต่างเพศด้วย การเลือกเพื่อนของวัยรุ่นโดยมากมักเลือกผู้ที่มีรสนิยมตรงกัน มีทัศนคติคล้ายคลึงกัน และขนาดร่างกายเท่าๆกัน เด็กชายจะรวมกลุ่มกับเด็กชายด้วยกันก่อน ในทำนองเดียวกันเด็กหญิงก็จะรวมกลุ่มและมีกิจกรรมต่างๆร่วมกัน<br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> <img src="http://img14.imageshack.us/img14/579/mydot022ze8.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot022" /> <b>สื่อมวลชนต่างๆ </b><br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> เช่น หนังสือพิมพ์ หนังสืออ่านเล่นหรือที่เรียกว่านวนิยาย วิทยุ โทรทัศน์ ภาพยนตร์ สิ่งเหล่านี้จัดเป็นเครื่องชักจูงความประพฤติของเด็กให้เป็นไปในทางที่ดีและในทางที่เสียหาย ฉะนั้น เพื่อที่จะได้ร่วมมือกันสร้างบุคลิกภาพที่ดีให้แก่เด็ก ควรจะได้มีการควบคุมสื่อมวลชนดังนี้ <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> หนังสือพิมพ์ควรเสนอเรื่องราวอย่างตรงไปตรงมา และถูกต้องตามหลักวิชาการเสนอเรื่องราวถูกต้องตาม ความเป็นจริงและใช้ภาษาสุภาพ <br />หนังสืออ่านเล่น บทละครภาพยนตร์ ละครวิทยุโทรทัศน์ ตลอดจนรายการดนตรี ควรให้อรรถรสทางศิลปะวรรณคดีและวัฒนธรรมในด้านต่างๆ <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> การควบคุมภาพยนตร์และการแสดงต่างๆที่มาจากต่างประเทศอันอาจเป็นภัยต่อจิตใจของเด็ก ควรแยกประเภทไปว่าภาพยนตร์ประเภทใดเด็กดูแล้วไม่เป็นภัยต่อจิตใจของเด็ก และประเภทใดที่อนุญาตให้ดูเฉพาะผู้ใหญ่เท่านั้น นอกจากนี้ ควรจะได้มีการควบคุมสิ่งตีพิมพ์ต่างๆที่เห็นว่าจะเป็นภัยต่อจิตใจของเด็กอย่างจริงจัง <br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> <img src="http://img14.imageshack.us/img14/579/mydot022ze8.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot022" /> <b>ตัวเด็ก </b><br /><br /><img src="http://img14.imageshack.us/img14/954/spacer023qw7.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer023" /> จัดเป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดของปัญหาวัยรุ่น วัยรุ่นไม่ใช่เด็กเล็กที่ช่วยตัวเองไม่ได้ แต่อยู่ในวัยที่กำลังจะเป็นผู้ใหญ่ และเริ่มรับผิดชอบในพฤติกรรมของตนเองได้แล้ว นอกจากนี้ เด็กวัยนี้ยังมีปัญญาเฉลียวฉลาด ได้รับการศึกษาดีกว่าแต่ก่อน ย่อมเข้าใจดีว่าระบอบประชาธิปไตยนั้นสิทธิย่อมควบคู่มากับความรับผิดชอบเสมอ เด็กได้รับความรักใคร่เอ็นดูจากบิดามารดา และบิดามารดาก็ได้ส่งเสียบุตรให้เล่าเรียนจนประสบความสำเร็จ ด้วยความร่วมมือของโรงเรียนและสังคมสมัยนี้ ก็มีส่วนช่วยให้เด็กได้รับความสุขขึ้น ฉะนั้น เด็กจึงควรคิดว่าตนมีความรับผิดชอบต่อบิดามารดา ครูอาจารย์ สังคมและตนเองเพียงใด <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-4813467172558064358?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-57069392370570121302009-02-11T06:34:00.000-08:002009-02-11T12:20:56.882-08:00<b>การเลือกคู่ของเด็กวัยรุ่น</b><br /><br /><br /><img src="http://img5.imageshack.us/img5/7587/picno046zi7.jpg" height="305" alt="pic_no_606_womens_directory.jpg" hspace="10" width="250" align="left" border="0" /> <br />กายและบทบาททางสังคมที่เขาได้รับในช่วงนี้ ความสนใจของวัยรุ่นแต่ละคนจะขึ้นอยู่กับ เพศ สติปัญญา สภาพแวดล้อม โอกาสในการเรียนรู้ ความสนใจของกลุ่มเพื่อน ความสนใจของครอบครัว ความสามารถที่มีมาแต่กำเนิด และองค์ประกอบอื่นๆอีกหลายอย่าง <br /><br /><br /><b>เฮอร์ลอก (Hurlock, E.B.) ได้แบ่งความสนใจของวัยรุ่นออกได้ดังนี้ คือ</b><br /><br /><br /><img src="http://img5.imageshack.us/img5/9913/spacer022im3.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer022" /> <img src="http://img19.imageshack.us/img19/5987/mydot021vp6.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot021" /> <b>ความสนใจทางสังคม (social interests</b>) <br />ความสนใจทางสังคมมักจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์และบุคคลในสังคม เช่น งานเลี้ยงต่างๆและการพบปะสนทนากัน เด็กวัยนี้จะมีความสนใจในกิจกรรมทางสังคมทั้งที่เป็นกลุ่มใหญ่และในหมู่เพื่อนสนิท ซึ่งขึ้นอยู่กับความพอใจของเขาที่จะเลือกกิจกรรม และการมีโอกาสที่จะเข้าร่วมกิจกรรมได้ <br /><br />ในระยะวัยรุ่นตอนต้น เพศหญิงจะมีความสนใจในงานเลี้ยง และการพบปะ สนทนากันมากกว่าเพศชาย ทั้งนี้เพราะการเข้าสู่วัยรุ่นของเพศหญิงเร็วกว่าเพศชายประมาณ 1-2 ปี<br /><br />การพบปะสนทนากันเป็นกลุ่มระหว่างเพื่อนสนิท เป็นกิจกรรมที่วัยรุ่นชอบทำ เรื่องที่เขาพูดคุยกันก็ขึ้นอยู่กับเพศ กล่าวคือ วัยรุ่นหญิงมักคุยเกี่ยวกับเรื่องงานเลี้ยง การมีนัดเพศตรงข้าม เรื่องตลกขบขัน หนังสือ ภาพยนตร์ ดนตรี กีฬา เรื่องของครูอาจารย์ และเพื่อนที่โรงเรียน<br /><br />ส่วนวัยรุ่นชายจะชอบพูดคุยเรื่องกีฬา ภาพยนตร์ การมีนัดเพศตรงข้ามและเรื่องการเมือง นอกจากนี้ วัยรุ่นทั้งชายและหญิงยังให้ความสนใจในชีวิตความเป็นอยู่ของบุคคลในสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ถูกกดขี่จากสังคม หรือไม่ได้รับความยุติธรรม ซึ่งความสนใจเหล่านี้จะแสดงออกโดยการเข้าร่วมในกิจกรรมของ โรงเรียน วิทยาลัย และมหาวิทยาลัย ตลอดจนในที่ชุมชนที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยเหลือบุคคลเหล่านี้<br /><br /><img src="http://img5.imageshack.us/img5/9913/spacer022im3.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer022" /> <img src="http://img19.imageshack.us/img19/5987/mydot021vp6.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot021" /> <b>ความสนใจส่วนบุคคล (Personal Interests)</b> ซึ่งอาจแบ่งออกเป็นลักษณะต่างๆได้ดังนี้<br /><br /><img src="http://img5.imageshack.us/img5/9913/spacer022im3.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer022" /> <img src="http://img19.imageshack.us/img19/5987/mydot021vp6.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot021" /> ความสนใจการแต่งกาย <br />วัยรุ่นมีความเอาใจใส่เสื้อผ้า พิถีพิถันในการแต่งกาย ทรงผม พยายามดูแฟชั่นเพื่อให้ทันสมัยและเป็นที่ยอมรับของเพื่อนฝูง โดยเฉพาะวัยรุ่นหญิงจะเห็นความสำคัญของการแต่งกายเป็นพิเศษ การแต่งกายที่เหมาะสมจะทำให้วัยรุ่นมีความมั่นใจในการปรากฏกายในงานสำคัญๆ วัยรุ่นมักคิดว่าเสื้อผ้าสวยงามเป็นสิ่งจำเป็น ทำให้เขามีความสุข เสื้อผ้าที่ผิดส่วนไม่เหมาะสมกับรูปร่างหรือล้าสมัย จะทำให้วัยรุ่นขาดความมั่นใจในการปรากฏตัวตามสถานที่ต่างๆ เขาจะเลือกเสื้อผ้าที่คิดว่าเป็นที่ดึงดูดใจของเพศตรงข้ามมากกว่าเพศเดียวกัน และขณะเดียวกันก็พยายามแต่งกายให้เหมือนกับเพื่อนๆเพื่อให้กลุ่มเพื่อนยอมรับเขา<br /><br /><img src="http://img5.imageshack.us/img5/9913/spacer022im3.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer022" /> <img src="http://img19.imageshack.us/img19/5987/mydot021vp6.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot021" /> ความสนใจเรื่องสุขภาพ <br />วัยรุ่นจะสนใจและเอาใจใส่เกี่ยวกับเรื่องรูปร่าง สัดส่วน เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายอย่างรวดเร็ว เขาจะระมัดระวังในเรื่องการกิน การนอน ความสะอาดและการป้องกันโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ<br /><br /><img src="http://img5.imageshack.us/img5/9913/spacer022im3.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer022" /> <img src="http://img19.imageshack.us/img19/5987/mydot021vp6.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot021" /> ความสนใจเรื่องเพศ <br />วัยรุ่นจะสนใจเพศตรงข้าม จึงพยายามปรับปรุงตัวให้เข้ากับเพื่อนต่างเพศ การปฏิบัติต่อเพศตรงข้าม การเลือกเพื่อนต่างเพศ <br /><br />วัยรุ่นจะแสวงหาความรู้และบทบาทเกี่ยวกับเพศจากแหล่งความรู้ต่างๆ เพราะความรู้เกี่ยวกับเพศเป็นสิ่งจำเป็น และสำคัญต่อการปรับตัวทางเพศ ก่อนที่เขาจะรับผิดชอบต่อชีวิตการมีครอบครัวในวัยผู้ใหญ่ แหล่งความรู้เรื่องเพศก็คือ พ่อแม่ ญาติพี่น้อง กลุ่มเพื่อน หนังสือ และสื่อมวลชนต่างๆ<br /><br />สำหรับกิจกรรมทางเพศที่วัยรุ่นชอบกระทำ คือ การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง (Masterbation) คอนเจอร์ (Conger, 1973) ได้สรุปผลการวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า เด็กชายที่สำเร็จความใคร่ด้วยตนเองเมื่ออายุ 12 ปี มีประมาณ 21% อายุ 15 ปี มีประมาณ 82% และอายุ 20 ปี มีประมาณ 92%<br /><br />สำหรับวัยรุ่นไทย ก็พบว่าทั้งนักเรียนชายและนักเรียนหญิงต่างเคยสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง โดยเพศชายเคยทำมากกว่าเพศหญิง นักเรียนชายที่เรียนในโรงเรียนชายเคยทำจำนวนใกล้เคียงกับนักเรียนชายที่เรียนในโรงเรียนสหศึกษา และนักเรียนหญิงที่เรียนในโรงเรียนหญิงก็เคยทำจำนวนใกล้เคียงกับนักเรียนหญิงที่เรียนในโรงเรียนสหศึกษา นอกจากนี้ ยังพบความคิดเห็นเกี่ยวกับการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองของนักเรียนชายที่ใกล้เคียงกับนักเรียนหญิงก็คือ การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองเริ่มกระทำเพราะค้นพบด้วยตนเอง และมักจะทำในห้องน้ำหรือห้องส่วนตัวภายในบ้าน ขณะสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง จะนึกคิดจินตนาการถึงเรื่องการร่วมเพศ และหลังจากเสร็จแล้วจะชำระล้างอวัยวะเพศทันที โดยจะมีอาการทางร่างกายเป็นปกติหรืออ่อนเพลียเพียงเล็กน้อย<br /><br />มีข้อสังเกตว่าในปัจจุบันวัยรุ่นที่มีการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองจะมีความวิตกกังวล ความขัดแย้งในใจ หรือความรู้สึกว่าตนกระทำผิดน้อยลงไปกว่าแต่ก่อน ทั้งนี้อาจเนื่องมาจากวัยรุ่นมีความรู้ในเรื่องเพศดีขึ้น และข้อมูลต่างๆที่วัยรุ่นได้รับมานั้นมีเหตุผลมากขึ้นนั่นเอง<br /><br /><br /><hr /><br /><br /><br /><b>ที่มา : หนังสือจิตวิทยาวัยรุ่น โดย รศ.สุชา จันทน์เอม</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-5706939237057012130?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-24403914858101572942009-02-11T06:30:00.000-08:002009-02-11T12:20:56.917-08:00<b>สอนลูกเรื่องเพศศึกษา</b><br /><br /><br /><img src="http://img6.imageshack.us/img6/9210/picno045sq1.jpg" height="243" alt="pic_no_685_teen20.jpg" hspace="10" width="180" align="left" border="0" /> <img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> การสอนเรื่องเพศให้กับลูก หรือการให้เพศศึกษากับลูกเป็นเรื่องที่พ่อแม่ทั่วไปมีความรู้น้อยมาก ว่าควรทำอย่างไรหรือควรจะทำหรือไม่ คนส่วนใหญ่จึงละเลยไม่ทำเสียเลย ปล่อยให้เด็กไปเรียนรู้เองอย่างถูกๆ ผิดๆ ซึ่งอาจเกิดผลที่ไม่ดีกับตัวเด็กเองได้มาก ทั้งจากความไม่รู้และจากการรู้มาผิดๆ แล้วเกิดทัศนคติผิดๆ เกี่ยวกับเรื่องเพศ ฉะนั้นพ่อแม่จึงควรสอนลูกเรื่องเพศ<br /><br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> ก่อนอื่นพ่อแม่ต้องถามตัวเองก่อนที่จะสอนลูกว่า พ่อแม่เองมีทัศนคติหรือมีความคิดเกี่ยวกับเรื่องเพศอย่างไรบ้าง พ่อแม่เองที่มีความคิดว่าเรื่องเพศเป็นเรื่องไม่ดี เป็นเรื่องน่าอดสู เป็นเรื่องน่าอาย หรือเป็นเรื่องสัปดน เป็นเรื่องไม่สุภาพที่จะพูดถึง หรือบางคนถึงกับคิดว่าเรื่องเพศเป็นเรื่องน่าขยะแขยงหรือสกปรก ถ้าคิดแบบนี้พ่อแม่ ไม่ควรสอนเอง เพราะจะทำให้เด็กมีทัศนคติที่ไม่ดีกับเรื่องเพศไปด้วย พ่อแม่ต้องเปลี่ยนทัศนคติให้ได้ก่อนว่า เรื่องเพศเป็นเรื่องธรรมชาติ ที่มนุษย์เกิดมามีสองเพศ ความต้องการทางเพศเป็นเรื่องธรรมดาเหมือนๆ กับที่เราต้องการความรัก ต้องการความสุข พ่อแม่ควรมีความคิดว่าการมี เพศสัมพันธ์นั้นเป็นการแสดงออกซึ่งความรักระหว่างหญิงและชาย การถ่ายทอดความคิดเรื่องเพศที่ถูกต้องนี้จะเป็นการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์แบบไม่เลือกหรือป้องกันการมีพฤติกรรมสำส่อนทางเพศของลูกได้เป็นอย่างดี <br /><br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> การสอนเรื่องเพศให้กับลูก ควรเริ่มตั้งแต่ลูกยังเล็กๆ โดยสอดแทรกไปในชีวิตประจำวันที่พ่อแม่เลี้ยงดูเขา ดังนี้ <br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> <img src="http://img27.imageshack.us/img27/5764/mydot020rl2.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot020" /> การสอนลูกเรียนรู้เกี่ยวกับอวัยวะเพศ<br />ให้เริ่มสอนตั้งแต่ตอนเริ่มสอนลูกเรียกส่วนอื่นๆของร่างกาย โดยใช้ช่วงเวลาอาบน้ำให้ลูก ให้สอนเรียกชื่อของอวัยวะเพศเหมือนกับที่เราสอนลูกว่า นี่เรียกว่า ตา หู ปาก จมูก ไม่ใช่เลี่ยงไปไม่เอ่ยถึงบริเวณนี้ ของร่างกายเลย ให้ใช้ชื่อที่เด็กเข้าใจ พ่อแม่เรียกเอง (เพราะในสังคมไทยไม่มีชื่อที่เป็นทางการที่คนทั่วไปยอมใช้อย่างแพร่หลายเหมือนของต่างประเทศ) เช่น พ่อแม่อาจเรียกอวัยวะเพศชายว่า จู๋ หรือ เจี๊ยว เพราะชื่อทางการจะเรียกยากกว่าสำหรับเด็ก คือชื่อ องคชาต อัญฑะ ส่วนอวัยวะเพศหญิงพ่อแม่อาจเรียกว่า ปิ๊ หรือ จิ๋ม แต่ส่วนที่มีชื่อแล้วก็ควรเรียกให้ถูกต้อง เช่น ช่องคลอด แคมเล็ก แคมใหญ่ เป็นต้น และพ่อแม่ควรจะสอนให้ลูกดูแลทำความสะอาดอวัยวะเพศเหมือนกับทำความสะอาดส่วนอื่นๆ ของร่างกาย ทำให้ลูกรู้ว่าอวัยวะเพศนั้นมีคุณค่า มีความสำคัญ รู้จักทำความสะอาดให้ดีเท่าเทียมกับอวัยวะส่วนอื่นๆ ของร่างกาย<br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> <img src="http://img27.imageshack.us/img27/5764/mydot020rl2.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot020" /> สอนโดยการเปิดให้ลูกถามคำถามตั้งแต่เด็ก<br />การให้ลูกถามคำถามเกี่ยวกับเรื่องเพศตั้งแต่เด็กจะทำให้เกิดการเรียนรู้ที่เป็นธรรมชาติมาก พ่อแม่ เป็นฝ่ายเริ่มต้นกระตุ้นให้เด็กอยากถาม โดยให้คนพี่ช่วยแม่อาบน้ำน้อง แม่อาจเริ่มพูดถึงลูกสมัยที่ยังอยู่ในท้องของแม่ เช่น “ เมื่อตอนหนูอยู่ในท้องแม่ หนูดิ้นเก่งกว่าน้องนะ น้องเค้านอนนิ่งกว่าไม่ค่อยดิ้นเลย “ เมื่อฟังแล้วเด็กจะสนใจอยากรู้ต่อไปเกี่ยวกับตัวเอง เด็กมักจะถามคำถามพื้นฐานเหล่านี้ คือ หนูมาจากไหน?, หนูเข้าไปอยู่ในท้องแม่ได้อย่างไร?, หนูออกมาจากท้องแม่ทางไหน? <br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> คำถาม “ หนูมาจากไหน “ ให้ตอบว่า “ หนูมาจากในท้องแม่เอง โตในท้องแม่ จนตัวโตแข็งแรงแล้วถึงมาโตข้างนอกไงคะ “ แล้วถ้าลูกต้องการรู้ต่อว่าออกจากท้องแม่ได้อย่างไรให้ตอบว่า<br />“ พอหนูตัวโตแม่ก็คลอดหนูออกมาโดยหมอเค้าช่วย “ ถ้าลูกถามต่อว่าคลอดออกมาทางไหน ให้ ตอบว่า “ แม่ทุกคนจะมีช่องคลอดเป็นช่องทางพิเศษให้ลูกออกมาซึ่งอยู่ใกล้ๆ ช่องปัสสาวะและทวารหนัก แต่ไม่ปะปนกันไม่เลอะเถอะ “<br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> ถ้าเด็กเกิดอยากรู้ต่อและขอดูช่องนั้นหน่อย ให้บอกลูกว่า “ ช่องนี้จะเปิดเฉพาะเวลาเด็กออกเท่านั้น เวลานี้จะปิดแล้วมองไม่เห็น “<br />ส่วนคำถาม “ หนูเข้าไปอยู่ในนั้นได้ยังไง “ ให้ตอบง่ายๆ ที่เด็กเข้าใจได้ “ หนูอยู่ในตัวแม่อยู่แล้ว โดยเป็นไข่เล็กๆ แต่จะไม่โตเป็นเด็กจนกว่าไข่จะได้ตัวอสุจิจากพ่อมาผสม ไข่จะเริ่มโตเป็นเด็ก ฉะนั้นเด็กทุกคนจึงต้องมีพ่อด้วย “ ถ้าเด็กยังเล็กมักต้องการรู้แค่นี้ <br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> ถ้าเด็กโตขึ้นอีกเขาอาจอยากรู้มากขึ้น เช่น อาจถามว่า “ แล้วตัวอสุจิของพ่อไปผสมกับไข่ของแม่ ได้อย่างไร? “ ให้พ่อแม่ตอบว่า “ ผู้ชายและผู้หญิงที่รักกันเหมือนกับพ่อและแม่จะอยากอยู่ใกล้ชิดกัน จึงกอดกัน ใกล้ชิดกันเพื่อให้อวัยวะเพศของทั้งสองคนสอดรับกัน (อาจทำมือประกอบ) แล้วตัวอสุจิจากพ่อจะเข้าไปในตัวแม่ไปผสมกับไข่ ซึ่งการแสดงความรักแบบใกล้ชิดแบบนี้เขาเรียกว่า เพศสัมพันธ์ “<br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> เด็กที่ฉลาดบางคนอาจถามต่ออีกว่า “ หนูขอดูได้ไหมว่าทำยังไง “ ซึ่งพ่อแม่อาจจะตกใจ พ่อแม่ไม่ ต้องตกใจ เพราะเด็กเป็นคนอยากรู้อยากเห็นเป็นสิ่งที่ดี เขาใฝ่รู้ และเป็นการดีที่เขากล้าถามไม่มีความทะลึ่งหรือหยาบโลนอะไรทั้งสิ้น พ่อแม่ควรตอบว่า “ การแสดงความรัก เช่น การกอดจูบยังถือเป็นเรื่องที่ ต้องทำในที่ส่วนตัว หนูจึงไม่ค่อยเห็นพ่อแม่กอดจูบกันตามที่นอกบ้าน ส่วนเพศสัมพันธ์ยิ่งเป็นการแสดงความรักที่ใกล้ชิดพิเศษที่ไม่ต้องการให้ใครเห็นเลย แม่แต่หนูก็ไม่ต้องการให้เห็น “<br /><br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> <img src="http://img27.imageshack.us/img27/5764/mydot020rl2.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot020" /> ถ้าเด็กโตแล้วไม่ถามคำถามเอง<br />เมื่อไม่ได้สอนลูกตั้งแต่ยังเล็กลูกจะไม่ถาม ซึ่งไม่ได้หมายความว่าเขาไม่สนใจเรื่องเพศ แต่เขาจะไปพยายามเรียนรู้ด้วยวิธีอื่นๆ เช่น จากเพื่อน จากหนังสือลามก จากภาพยนตร์ แล้วอาจเข้าใจผิดได้ มาก ในกรณีนี้พ่อแม่ต้องกระตุ้นให้ถามคำถามเรื่องพวกนี้ในการพูดคุยกัน ในชีวิตประจำวัน เช่น เวลาทานอาหารด้วยกัน ให้เด็กรู้ว่าเรื่องเพศเป็นเรื่องที่พูดคุยกันได้ ไม่ใช่เรื่องน่าเกลียดแต่เป็นเรื่องที่ต้องรู้ เป็นเรื่องธรรมชาติ <br /><br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> <img src="http://img27.imageshack.us/img27/5764/mydot020rl2.png" height="14" width="25" align="absMiddle" border="0" alt="mydot020" /> เมื่อลูกเป็นวัยรุ่น ปัจจุบันทางโรงเรียนส่วนใหญ่จะสอนเด็กทางด้านกายภาพที่แตกต่างกันของผู้หญิงและผู้ชายให้แล้ว ลูกวัยรุ่นจะรู้ว่าระบบสืบพันธุ์ของผู้หญิงและของผู้ชายประกอบไปด้วยอะไรบ้าง อวัยวะเพศหญิงและเพศชายแตกต่างกันอย่างไร แต่มักไม่ค่อยสอนว่าหญิงหรือชายมีความแตกต่างกันอย่างไรเกี่ยวกับความต้องการหรือความคาดหวังที่จะได้จากเพศตรงข้าม จึงทำให้ไม่เข้าใจกันมาก ความเป็นจริงในความแตกต่างของทั้งสองเพศคือ โดยทั่วไปแล้วผู้หญิงต้องการความรักความสนใจจากเพศชายมากกว่ามีความต้องการทางเพศโดยตรง ผู้หญิงต้องการความใกล้ชิดอบอุ่นรักใคร่ ซึ่งฝ่ายชายอาจเข้าใจว่าผู้หญิงต้องการเพศสัมพันธ์เหมือนกับตน ซึ่งฝ่ายชายมีแรงผลักดันทางเพศมากอยู่แล้วจึงอาจนำพาไปสู่เพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร เพราะยังไม่สามารถรับผิดชอบต่อเพศสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นได้ หรือไม่ได้มีการป้องกันผลเสียต่างๆ ที่จะตามมาจากการมีเพศสัมพันธ์ เช่น การติดโรคเอดส์ การมีท้องโดยยังไม่ได้แต่งงาน ลูกจึงควรรู้ว่าเป็นการไม่เหมาะสมที่จะอยู่กันตามละพังสองต่อสองในที่ลับตาคนอื่นๆ เพราะอาจเสียการควบคุมตัวเองได้ง่าย<br /><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7189/spacer021fm2.gif" height="5" width="30" align="absMiddle" border="0" alt="spacer021" /> <b>วัยรุ่นควรจะรู้ว่ามีทางออกเรื่องความต้องการทางเพศของตน เช่น ทำกิจกรรม เล่นกีฬา หรือแม้ แต่การสำเร็จความใคร่เป็นครั้งคราวนั้นเป็นเรื่องปกติที่ทำได้ ถ้าไม่หมกหมุ่น หรือทำมากจนเกินไป</b><br /><br /><br /><hr /><br /><br /><br /><b>ที่มา : บทความ เลี้ยงลูกถูกวิธี ชีวีเป็นสุข โดย ศาสตราจารย์แพทย์หญิง นงพงา ลิ้มสุวรรณ</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-2440391485810157294?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-13923683338029646852009-02-09T06:15:00.000-08:002009-02-09T06:17:21.425-08:00<p><img height="211" alt="pic_no_1436__24.jpg" hspace="10" src="http://img10.imageshack.us/img10/5980/picno041ah6.jpg" width="237" align="left" border="0" /><strong><u>กินบำบัดอาการเหนื่อยล้าเรื้อรัง<br /></u></strong><br />อาการอ่อนเพลียถือเป็นอาการทางอารมณ์จิตใจและร่างกายที่พบได้เสมอๆ ซึ่งเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ เช่น ขาดอาหาร นอนไม่พอ เครียด ทำงานหนักเกินไป ติดเชื้อหรือเจ็บป่วย<br /><br />แต่อาการอ่อนเปลี้ยเพลีย เหนื่อยล้าเรื้อรังจนกระทั่งไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ แม้จะพักผ่อนมากขึ้นก็ไม่หาย เป็นอาการที่บั่นทอนทั้งสุขภาพกายและสุขภาพจิต เพราะค่อนข้างยากที่จะวินิจฉัย ฝรั่งเรียกอาการแบบนี้ว่า “ โรนิกฟาทีคซินโดรม ” ถ้าแปลตรงตัวก็คืออาการเหนื่อยล้าเรื้อรัง ซึ่งพบในผู้ใหญ่มากกว่า 200 คนต่อหนึ่งแสนคน และผู้หญิงวัย 25-45 ปี เป็นมากกว่าผู้ชายประมาณ 2 เท่า<br /><br />อาการที่พบจะคล้ายคลึงกับอาการโรค fibromyalgia ซึ่งเป็นความผิดปกติของกล้ามเนื้อและพังผืด มีอาการอื่นร่วมด้วยได้ เช่น ปวดเมื่อยเหมือนไข้หวัด มีไข้อ่อนๆ เจ็บคอ ต่อมน้ำเหลืองบวม กล้ามเนื้อเปลี้ยอ่อนแรง ( โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการออกกำลังกาย ) ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดตามข้อ อารมณ์ไม่คงเส้นคงวา ซึมเศร้า นอนไม่หลับ คนที่เป็นโรคนี้มักจะไม่มีสมาธิในการทำงานและอ่านหนังสือ ผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยโรคนี้จะมีอาการหลายๆอย่างเรื้อรังถึงหกเดือนขึ้นไป สาเหตุที่แท้จริงของ CFS นี้ยังคงไม่เป็นที่แน่ชัด และไม่มีวิธีการตรวจสอบได้ว่าเป็นโรคใดเฉพาะเจาะจง<br /><br />นักวิจัยบางคนเชื่อว่า สาเหตุอันเนื่องมาจากการติดเชื้อไวรัสและพบว่าผู้ป่วยมีอาการติดเชื้อไวรัสเฉียบพลันก่อนที่จะมีอาการ CFS เกิดขึ้น นักวิจัยบางคนก็เชื่อว่าระบบภูมิต้านทานถูกรบกวน บางท่านก็ให้ข้อสังเกตว่า ผู้ป่วยมีอาการเหมือนคนไข้โรคจิต และผู้ป่วยบางคนอาจจะมีอาการขึ้นเมื่อได้รับยาต้านการซึมเศร้า<br /><br />อาหารสามารถบำบัดโรค CFS ได้หรือไม่ ยังไม่มีข้อแนะนำที่ชัดเจนในการป้องกันหรือบำบัดเช่นกัน ก่อนหน้านี้เคยเชื่อว่าการงดอาหารประเภทที่มีคุณสมบัติในกลุ่มของเชื้อรา เช่น เห็ดและขนมปังที่ทำจากยีสต์ และใช้ยาต้านเชื้อรา จะช่วยแก้ไขโรค CFS ได้ แต่ปัจจุบันความเชื่อดังกล่าวตกไป เนื่องจากไม่มีข้อมูลชี้ชัดว่าโรค CFS จะเกี่ยวข้องกับยีสต์<br /><br />นอกจากนี้ยังมีการวิจัยพบว่า อาการ CFS อาจเกี่ยวข้องกับความผิดปกติในระบบประสาทที่ทำให้เกิดความดันต่ำ การให้โภชนาบำบัดในกรณีนี้คือ การเพิ่มเกลือหรือโซเดียมในอาหาร และดื่มน้ำหรือเครื่องดื่มเพิ่มเพื่อช่วยปรับความดันเลือดร่วมกับการให้ยา ปัจจุบันนักวิจัยกำลังหาวิธีการรักษาที่ดีที่สุดให้กับผู้ที่มีอาการ CFS</p><br /><p><strong><u>อาหารเกี่ยวข้องกับความเพลีย เหนื่อยล้า<br /></u></strong><br />เวลาที่ร่างกายขาดสารอาหารตัวใดตัวหนึ่งก็สามารถทำให้เกิดอาการเพลียได้ ถ้าร่างกายได้รับพลังงานหรือโปรตีนไม่เพียงพอก็จะทำให้เกิดอาการเซื่องซึม เหนื่อยหน่ายเหมือนคนไร้ความรู้สึกคนที่ได้รับสารอาหารไม่เพียงพอจนกระทั่งระบบภูมิต้านทานถูกกระทบไปด้วย ก็จะทำให้มีอาการอ่อนเพลียเหนื่อยล้าได้เช่นกัน<br /><br />สารอาหารที่เกี่ยวข้องและมีผลต่อการเกิดอาการเพลียเหนื่อยล้า ได้แก่ วิตามินบี วิตามินซี ธาตุเหล็ก แมกนีเซียม เป็นต้น</p><br /><p><strong><u>วิตามินบี<br /></u></strong><br />วิตามินบีที่จำเป็นต่อการผลิตพลังงานจากอาหาร คือ วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 วิตามินบี 6 กรดแพนโทธีนิก และไนอะซิน ถ้าร่างกายขาดวิตามินตัวใดตัวหนึ่งในกลุ่มนี้ อาจทำให้คนผู้นั้นมีความรู้สึกเพลียไม่มีแรง นอนไม่หลับ แต่ถ้าร่างกายได้รับวิตามินบี 2 วิตามินบี 6 วิตามินบี 12 กรดโฟลิก และไบโอตินไม่เพียงพอ อาจทำให้เกิดโรคโลหิตจาง ซึ่งก็จะมีอาการเพลีย เซื่องซึม เฉื่อยชา ขาดสมาธิ ออกแรงนิดหน่อยก็แทบจะล้มพับไปเลย กลุ่มที่มีความเสี่ยงต่อการขาดวิตามินบี ได้แก่ นักกีฬา ผู้ที่ลดน้ำหนักด้วยระดับแคลอรี่มากๆ หญิงตั้งครรภ์ และชาวมังสวิรัติ<br /><br /><strong><u>วิตามินซี<br /></u></strong><br />เคยมีรายงานการวิจัยว่า ผู้ที่ได้รับวิตามินซีน้อยกว่าวันละ 100 มิลลิกรัมจะมีอาการอ่อนเพลีย ในขณะผู้ที่ได้รับวิตามินซีวันละ 400 มิลลิกรัมแทบจะไม่รู้สึกกับอาการอ่อนเพลีย อาหารที่มีวิตามินซีสูงอาจช่วยแก้ไขอาการอ่อนเพลียโดยการช่วยเพิ่มภูมิต้านทาน ต่อต้านการติดเชื้อ นอกจากนี้วิตามินซียังมีหน้าที่ในการช่วยเปลี่ยนกรดแอมิโนชนิดทริปโตแฟนเป็นเซโรโทนิน ซึ่งช่วยควบคุมการหลับ อาการซึมเศร้า และความรู้สึกเจ็บปวด</p><br /><p><strong><u>ธาตุเหล็ก<br /></u></strong><br />ปัญหาขาดธาตุเหล็กเป็นปัญหาใหญ่อย่างหนึ่งของผู้หญิงซึ่งนำไปสู่สาเหตุอาการอ่อนเพลีย เหนื่อยล้า เคยมีรายงานว่าผู้หญิงประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์มีปัญหาโลหิตจาง ผู้หญิงที่ออกกำลังกาย 50 เปอร์เซ็นต์ และผู้หญิงที่หมดประจำเดือน 39 เปอร์เซ็นต์ ล้วนแต่มีปัญหาขาดธาตุเหล็ก<br /><br />การขาดธาตุเหล็กอาจจะเกิดขึ้นได้โดยที่เจ้าตัวไม่ได้สังเกตการตรวจเลือดจะบอกได้ว่าผู้หญิงคนนั้นมีความเสี่ยงต่อโลหิตจางหรือไม่ ก่อนที่จะเกิดโลหิตจาง ธาตุเหล็กที่เก็บสะสมในเนื้อเยื่อจะค่อยๆถูกใช้ไป ทำให้เกิดอาการเหนื่อยง่าย และอารมณ์จะฉุนเฉียวง่าย สมาธิในการทำงานจะน้อยลง ระบบภูมิคุ้มกันสั่นคลอนทำให้เป็นหวัดและติดเชื้อง่าย<br /><br />หญิงที่อยู่ในวัยมีประจำเดือนควรกินอาหารที่มีธาตุเหล็กให้ได้วันละ 18 มิลลิกรัม และถ้าคนมีเมนส์มากหรือผู้ที่ใช้การคุมกำเนิดแบบใส่ห่วงอาจจะต้องเสริมธาตุเหล็กร่วมกับอาหารที่มีธาตุเหล็กสูง อาหารที่มีธาตุเหล็กสูง ได้แก่ เนื้อแดง สัตว์ปีก ปลา ถั่ว เต้าหู้ ผักใบเขียวจัด น้ำพรุน เป็นต้น<br /><br />ข้อแนะนำ คนทุกคนโดยเฉพาะหญิงวัยหมดประจำเดือนควรจะใส่ใจในการเลือกบริโภคอาหารให้ได้ธาตุเหล็กเพียงพอ ส่วนในคนที่มีปัญหาโลหิตจาง การเลือกรับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กสูงขึ้น และเสริมธาตุเหล็กวันละ 18 มิลลิกรัม จะช่วยให้สภาวะธาตุเหล็กในร่างกาย การทำงานของสมองและมีเรี่ยวแรงดีขึ้นภายในสามสัปดาห์ แต่ถ้าขาดธาตุเหล็กรุนแรงอาจจะต้องเสริมในปริมาณมากกว่านั้น ซึ่งควรให้แพทย์เป็นผู้กำหนด เพราะถ้าร่างกายได้รับธาตุเหล็กมากเกินไปจะเกิดการสะสมธาตุเหล็กในร่างกาย อาจจะเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็ง ฉะนั้นหญิงวัยหมดประจำเดือนหรือผู้ชายไม่จำเป็นต้องเสริมธาตุเหล็ก นอกจากเมื่อแพทย์พบว่าเกิดปัญหาโลหิตจางเข้าแล้ว<br /><br />นอกจากปัญหาการขาดธาตุเหล็กแล้ว โรคโลหิตจางยังอาจมีสาเหตุมาจากการขาดโคบอลต์หรือซีลีเนียมจากอาหารได้เช่นกัน<br /><br /><strong><u>แมกนีเซียม<br /></u></strong><br />แร่ธาตุตัวนี้มีหน้าที่สำคัญในการเปลี่ยนอาหารคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมันเป็นพลังงาน การขาดแมกนีเซียมทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแอ เพลีย ไม่มีสมาธิ เบื่ออาหาร และซึมเศร้าได้</p><br /><p>แร่ธาตุอีกชนิดหนึ่งซึ่งอาจเกี่ยวข้องคือสังกะสี ซึ่งมีหน้าที่ส่วนหนึ่งในการผลิตพลังงาน ควบคุมการทำงานของอินซูลินและระดับน้ำตาลในเลือด ในขณะที่การได้รับแคดเมียม ตะกั่ว และอะลูมิเนียมก็ทำให้เกิดอาการเพลีย เซื่องซึม ไม่มีแรงได้เช่นกัน</p><br /><p><strong><u>ข้อแนะนำทางโภชนาการ<br /></u></strong><br />วิธีที่ดีที่สุดคือการบริโภคอาหารให้หลากหลาย และให้ได้รับสารอาหารครบถ้วนอย่างสมดุล จะทำให้ร่างกายได้รับสารอาหารที่ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันแข็งแรงขึ้น นักโภชนาการแนะนำให้กินอาหารไขมันต่ำ กากใยสูง มีพลังงานและโปรตีนเพียงพอกับที่ร่างกายต้องการ กินผักผลไม้ให้มากขึ้นเพื่อให้ได้สารแอนติออกซิแดนท์เพิ่มขึ้น ไม่งดอาหารเช้า กินทุก 3-4 ชั่วโมงเป็นมื้อเล็กๆและเสริมวิตามินและแร่ธาตุที่มีแมกนีเซียม<br /><br />นอกจากนี้ดื่มน้ำให้เพียงพออย่างน้อยวันละ 8 แก้ว เพื่อป้องกันการขาดน้ำ ซึ่งอาจเป็นสาเหตุของอาการอ่อนเพลียได้ จำกัดเครื่องดื่มกาเฟอีน งดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และอาหารที่มีน้ำตาลมาก พักผ่อนให้เพียงพอ รู้จักหลีกเลี่ยงความเครียดออกกำลังกายสม่ำเสมอจะช่วยรักษากล้ามเนื้อ ระบบเผาผลาญ และเพิ่มความแข็งแรงให้กับร่างกายในการต่อต้านโรคเหนื่อยล้าเรื้อรัง<br /><br /><strong><u>เมนูแนะนำ<br /></u></strong><br /><strong><u>อาหารเช้า<br /></u></strong><br />เมนู 1 : โยเกิร์ตรสธรรมชาติ ไขมันต่ำ มูสลี ¼ ถ้วยตวง สตรอว์เบอรี่ น้ำส้มคั้น 120 มิลลิกรัม<br />เมนู 2 : ออมเลตชีสและผัก ขนมปังโฮลวีท 1 แผ่น น้ำองุ่น 120 มิลลิลิตร<br />เมนู 3 : ซีเรียลใยอาหารสูง กล้วยหอม 1 ผลเล็ก นมขาดไขมัน น้ำมะเขือเทศ 120 มิลลิลิตร<br /><br /><strong><u>อาหารว่าง<br /></u></strong><br />เมนู 1 : ผลไม้รวม<br />เมนู 2 : สลัดกุ้ง 1 ถ้วยตวง น้ำสลัดใส 1 ช้อนโต๊ะ<br />เมนู 3 : นมถั่วเหลือง ( ไม่ใส่น้ำตาล ) 200 มิลลิลิตร<br /><br /><strong><u>อาหารเที่ยง</u></strong><br /><br />เมนู 1 : ซุปผัก แซนด์วิชไก่ ½ อัน แคนตาลูป 1 เสี้ยว นมถั่วเหลือง ( ไม่ใส่น้ำตาล ) 200 มิลลิลิตร<br />เมนู 2 : เกาเหลาเนื้อปลา 1 ชาม ข้าวซ้อมมือ 2 ทัพพี ส้ม 1 ผล นมข้าวโพด ( ไม่ใส่น้ำตาล ) 200 มิลลิลิตร<br />เมนู 3 : ซุปบร็อคเคอลี หมูอบ (90 กรัม) ยอดผัก ข้าวโพดต้ม 1 ฝักเล็ก ชมพู่ 2-3 ผล นมข้าว ( ไม่ใส่น้ำตาล ) 200 มิลลิลิตร<br /><br /><strong><u>อาหารว่าง<br /></u></strong><br />เมนู 1 : เต้าฮวยน้ำขิง<br />เมนู 2 : กล้วย + โยเกิร์ตรสธรรมชาติ ไขมันต่ำ<br />เมนู 3 : น้ำสมุนไพร ( ไม่ใส่น้ำตาล )<br /><br /><strong><u>อาหารเย็น<br /></u></strong><br />เมนู 1 : ปลาอบ ข้าวอบกระเทียม (2 ทัพพี) ผัดผักรวม แตงโม นมขาดไขมัน<br />เมนู 2 : สเต็ก (90 กรัม) สลัดผัก-พาสต้า ½ ถ้วยตวง ผักโขมลวก ½ ถ้วยตวง องุ่น 15-20 ผล นมถั่วเหลือง ( ไม่<br />ใส่น้ำตาล) 200 มิลลิลิตร<br />เมนู 3 : ข้าวกล้องไก่อบสับปะรด (ไก่ ½ อก ข้าว 2 ทัพพี) ผักสลัด 1 ถ้วยตวง น้ำสลัดไขมันต่ำ 1 ช้อนโต๊ะ ส้มโอ 2<br />กลีบ ชาเขียว ( ไม่ใส่น้ำตาล )</p><br /><p>..........................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณบทความจากนิตยสาร HEALTH &amp; CUISINE </strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-1392368333802964685?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-65922763843821700842009-02-09T06:14:00.000-08:002009-02-10T08:16:55.855-08:00<p><strong><u>โลกของเบเกอรี่</u></strong></p><br /><p><strong><u>ขนมฝรั่งในเมืองไทย<br /></u></strong>เบเกอรี่หรือขนมฝรั่ง เริ่มมีในเมืองไทยตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช นับแต่แป้งสาลีเข้ามาใหม่ ๆ แต่ก็ยังไม่เป็นที่นิยมกันแพร่หลาย เพราะขนมที่ทำเป็นขนมแบบเดิม ๆ ส่วนผสมของขนมก็ต้องนำเข้ามา ราคาจึงแพง อีกทั้งอุปกรณ์ในการทำก็แพง การลงมือทำขนมฝรั่งแต่ละครั้งจึงค่อนข้างลงทุนสูง ขนมจึงมีราคาแพงมากเมื่อเทียบกับอาหารจานหลัก ทำให้เบเกอรี่เป็นที่นิยมอยู่ในวงแคบ<br /><br /> ขนมฝรั่งในยุคแรก ๆ ในบ้านเรามีอยู่แถวโบสถ์ซางตาครู้ส ซึ่งถือเป็นต้นกำเนิดขนมฝรั่งกุฎีจีนที่ใช้เตาถ่าน หรือที่สะพานหันก็เป็นขนมผังฝรั่ง ซึ่งใช้เตาปิ้งแบบดั้งเดิม ลักษณะมีไฟข้างล่างและข้างบนมีไฟครอบอีกที ในเรื่องของเตาทำขนมนี้ จีนนับเป็นชาติแรกที่รู้จักการทำชนมปังที่เรียกว่า โรตี ซึ่งเป็นขนมปังของชาวไหหลำ สำหรับเตาเขามีธรรมเนียมการเอาเกลือมาฝังไว้ใต้เตาแล้วก่ออิฐปิด สุมไฟเข้าไป เกลือนี้จะเป็นตัวกระจายความร้อนทำให้ขนมสุก<br /><br /> สมัยก่อนชาวไหหลำเป็นคนจีนที่เก่งในการสร้างเตาอบแบบก่ออิฐมอญสมัยโบราณ หลังจากที่เตรียมทำขนมปังเสร็จก็ถึงขั้นตอนทำให้สุก ขนมปังจะถูกโยนเข้าเตา พออบเสร็จจึงนำออกจากเตา แต่พอมาถึงยุคปัจจุบัน ขนมฝรั่งได้รับการปรับปรุงพัฒนาและมีการสร้างสรรค์รูปแบบใหม่ ๆ ขึ้นมามากมาย อุปกรณ์เครื่องมือใช้ในการทำขนมฝรั่งที่ช่วยอำนวยความสะดวกก็หลายหลากและทันสมัยมากขึ้น อีกทั้งวัตถุดิบในการทำก็หาง่าย ทำให้ราคาของขนมฝรั่งและขนมอบต่าง ๆ ไม่แพงจนเกินไป ความนิยมขนมฝรั่งของคนไทยยุคปัจจุบันจึงมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ</p><br /><p><strong><u>ส่วนผสมหลักในการทำเบเกอรี่<br /></u></strong><br />1. <u>แป้งสาลี</u> มีด้วยกันหลายยี่ห้อ แต่ละยี่ห้อก็ใช้แตกต่างกัน การทำเค้กจะใช้แป้ง ดังต่อไปนี้<br /><br /> <strong>แป้งสาลีโปรตีนต่ำ </strong>เพื่อให้เนื้อเค้กมีความเบาฟู เช่น เค้กจำพวกสปองจ์เค้ก ซิฟฟอนเค้ก <br /> <strong>แป้งสาลีโปรตีนปานกลาง </strong>เหมาะสำหรับทำพาย พัฟ เพื่อให้เนื้อแป้งมีความเหนียวเล็กน้อยหรือกรอบร่วน <br /> <strong>แป้งสาลีโปรตีนค่อนข้างสูง </strong>นั้นดีสำหรับการทำคุกกี้ เพราะเนื้อคุกกี้มีความกรอบร่วนแบบนุ่ม ๆ <br /> <strong>แป้งสาลีโปรตีนสูงมาก ๆ </strong>นิยมมาทำขนมปัง เพื่อให้ได้แป้งที่มีโครงสร้างเส้นใบจับตัวกัน เนื้อขนมปังจึงจะเหนียวและนุ่ม</p><br /><p>2. <u>น้ำตาล</u> น้ำตาลในการทำเค้ก คุกกี้ มีหลายชนิด เช่น น้ำตาลทรายขาว น้ำตาลทรายแดง น้ำตาลไอซิ่ง การใช้น้ำตาลแต่ละ<br />ชนิดขึ้นอยู่กับวิธีการผสม เช่น กาคนด้วยตะกร้อมือ ควรใช้น้ำตาลทรายป่น เพื่อให้น้ำตาลละลายได้ดีเป็นเนื้อเดียวกันกับเนย ถ้าใช้เครื่องตีไฟฟ้าก็เป็นน้ำตาลทรายธรรมดาชนิดเม็ดละเอียด น้ำตาลทรายแดง หรือน้ำตาลอ้อย ซึ่งก่อนนำมาใช้ต้องร่อนให้ได้เนื้อน้ำตาลที่ละเอียดเสียก่อน เมื่อนำมาผสมจะได้ไม่มีเม็ดน้ำตาลอยู่ ซึ่งจะทำให้ชิ้นขนมไม่สวยและเห็นเป็นจุดสีน้ำตาล</p><br /><p>3. <u>สารช่วยฟู</u> มีมากมายหลายชนิด ดังนี้<br /><br /> - <strong>ผงฟู </strong>เป็นสารเสริมที่ช่วยให้ขนมมีความฟูนุ่ม นอกจากการตีให้ขึ้นฟู ผงฟูต้องใช้ชนิดการทำงานสองครั้งคือ ครั้งแรกทำงานระหว่างการผสมและครั้งที่สองทำงานในขณะที่ขนมกำลังจะสุก<br /><br /> - <strong>เบกกิ้งโซดา </strong>เป็นสารเสริมอีกชนิดหนึ่งที่ช่วยให้เนื้อขนมขึ้นฟูและส่วนผสมไม่ตกตะกอน ใช้ใส่ในส่วนผสมที่มีส่วนผสมของของหนักและมีน้ำตาลในตัว เช่น ผงโกโก้ เนื้อกล้วยหอม<br /><br /> - <strong>ยีสต์ </strong>ช่วยเพิ่มปริมาณของเนื้อขนมปัง ทำให้มีลักษณะเนื้อและโครงสร้างที่ดี มีกลิ่นรสเฉพาะตัว ซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาการหมัก ทำให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากสารประกอบต่าง ๆ ในแป้ง จึงทำให้แป้งขยายตัวใหญ่ขึ้น <br /><br /><strong>ยีสต์มี 3 ชนิด คือ</strong> <br /><br /><strong>ยีสต์สด</strong> ต้องเก็บไว้ในตู้เย็นและมีอายุการเก็บสั้น<br /><strong>ยีสต์แห้ง </strong>ไม่ต้องเก็บในตู้เย็น เป็นแบบละลายน้ำก่อนใช้ โดยให้ละลายในน้ำอุ่นที่อุณหภูมิ 38 องศษเซลเซียส ใช้น้ำ 5 เท่าของยีสต์ ใส่น้ำตาล 10% ของน้ำหนักยีสต์ เช่น ใช้ยีสต์ 10 กรัม น้ำ 50 กรัม น้ำตาล 1 กรัม<br /><strong>ยีสต์สำเร็จรูปหรือยีสต์ผง</strong> ช่วยลดเวลาในการผสมแป้ง ซึ่งไม่ต้องเก็บในตู้เย็น เพราะสามารถเก็บได้ที่อุณหภูมิห้องธรรมดา เมื่อเปิดใช้แล้วเก็บในภาชนะที่มีฝาปิดสนิท</p><br /><p>4. <u>ไข่ไก่</u> มีทั้งฟองขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ ในการทำเค้กและคุกกี้มักใช้ไข่ไก่ขนาดกลาง แต่ถ้ามีไข่ไก่ขนาดเล็กก็ให้เพิ่มอีก 1 ฟอง เช่น ในตำรับใช้ไข่ไก่ 3 ฟองขนาดกลาง ถ้าเป็นฟองเล็กก็ใช้ 4 ฟอง ฟองใหญ่ก็ใช้ 2 ฟอง และต้องเป็นไข่ใหม่จึงจะมีความข้นหนืดสูง เพราะไข่เก่าจะมีน้ำมาก การสังเกตไข่ใหม่ให้ดูนวลที่เปลือกไข่ ผิวเปลือกจับแล้วขรุขระ ถ้าส่องกับแสงจะเห็นโพรงอากาศเล็กน้อย</p><br /><p>5. <u>เนย</u> มีทั้งเนยสด เนยเทียมหรือมาการีน และเนยขาว<br /><br /> - <strong>เนยสด</strong> ทำจากน้ำนมวัวชนิดเข้มข้น สีเหลืองอ่อน จึงต้องแช่เย็นไว้เสมอ ก่อนนำมาใช้ต้องทิ้งให้อ่อนตัวเล็กน้อยจึงจะผสมเข้ากันได้ดี<br /> - <strong>เนยเทียมหรือมาการีน</strong> มีสีเหลืองเข้มเกือบส้ม อยู่ในอุณหภูมิปกติได้โดยไม่ละลาย จึงไม่ต้องแช่ตู้เย็น<br /> - <strong>เนยขาว</strong> มีสีขาวตามชื่อเรียก นิยมมาทาถาด พิมพ์สำหรับอบกันขนมติดพิมพ์ หรือผสมกับเนยสดเพื่อตีเป็นครีมแต่งหน้าเค้ก<br /> - <strong>เพสตรีมาการีน</strong> (Pastry Margarine) เป็นมาการีนที่ใช้ในการพับให้เกิดชั้นของพายชั้น มีความเหนียวและรีดคลึงได้ง่าย และทำให้ชั้นของแป้งสูงขึ้น</p><br /><p>6. <u>นม</u> นิยมใช้นมสด หรือผสมนมข้นจืดกับน้ำเปล่าในอัตราส่วน 1 ต่อ 1 คือนมข้นจืด 1 ส่วนผสมกับน้ำ 1 ส่วนให้ได้ตามจำนวนที่ต้องการ</p><br /><p>7. <u>เกลือ</u> ช่วยปรุงแต่งรสชาติให้ขนมมีรสกลมกล่อมยิ่งขึ้น</p><br /><p><strong><u>อุปกรณ์ต่าง ๆ ในการทำเบเกอรี่<br /></u></strong><br />1. เครื่องตีไข่ไฟฟ้า<br />2. ตะกร้อตีไข่ด้วยมือ<br />3. พายยาง<br />4. ที่ปาดเนย (Spatula)<br />5. อ่างผสม<br />6. พิมพ์อบเค้ก, ถาดอบคุกกี้<br />7. กระดาษไข<br />8. หัวบีบคุกกี้และถุงบีบ<br />9. แปรงทาเนย<br />10. ชุดถ้วยตวงมาตรฐานเฉพาะของแห้ง<br />11. ชุดช้อนตวงมาตรฐาน<br />12. ถ้วยตวงของเหลว</p><br /><p><strong><u>ประเภทของขนมอบ<br /></u></strong><br /><img src="http://img12.imageshack.us/img12/7927/picno036rs7.jpg" height="130" alt="pic_no_1440__cake.jpg" hspace="10" width="130" align="left" border="0" /><strong><u>เค้ก</u></strong> มีหลายประเภทและมีคุณสมบัติต่างกัน แบ่งออกเป็น 3 ชนิด คือ<br /><br />1. เค้กที่มีไขมันเป็นส่วนผสมหลัก เป็นเค้กที่มีปริมาณไขมันสูง การขึ้นฟูของเค้กเกิดจากการตีเนยที่เอาอากาศเข้าไป อนุภาคของไขมันจะกักอากาศไว้แล้วขยายตัวระหว่างการอบ เค้กประเภทนี้ ได้แก่ เค้กเนย เค้กผลไม้ เค้กช็อกโกแลต<br />2. เค้กที่มีไข่เป็นส่วนผสมหลัก การขึ้นฟูขึ้นอยู่กับการจับอากาศของไข่ในระหว่างการตีไข่ ทำให้เค้กขยายตัวในระหว่างการอบ การทำเค้กประเภทนี้ ควรทำด้วยความระมัดระวัง เพราะฟองที่เกิดจากการตีไข่อ่อนตัว เมื่อใส่แป้งลงไปในส่วนผสมควรตะล่อมอย่างเบามือและอย่าคนนาน เค้กประเภทนี้ ได้แก่ แยมโรล ทอฟฟี่เค้ก<br />3. เค้กที่ทำโดยแยกไข่แดง-ไข่ขาว หรือเรียกอีกอย่างว่า ชิฟฟอนเค้ก เป็นเค้กที่รวมลักษณะของเค้กเนยและเค้กไข่เข้าด้วยกัน โดยมีโครงสร้างละเอียดเหมือนเค้กไข่ และมีเนื้อเค้กที่มันเงาเหมือนเค้กเนย ต่างกันที่ใช้น้ำมันพืชแทนเนย มีลักษณะเบาและนุ่มมาก</p><br /><p><strong><u>หลักการทำเค้ก</u></strong><br /> เค้กมีหลายชนิดหลายรูปแบบ จึงมีวิธีทำและส่วนผสมที่ต่างกัน หากเรารู้หลักต่อไปนี้ จะทำให้เค้กออกมาสวยน่ารับประทานและอร่อย<br /><br />1. ควรร่อนแป้งทุกครั้งก่อนใช้เพื่อให้อากาศแทรกเข้าไประหว่างเนื้อแป้ง ทำให้แป้งเบาฟู การตวงแป้งจึงต้องใช้วิธีการชั่งมากกว่าการตวง เพราะให้ปริมาฯส่วนปสมแน่นอนกว่า<br />2. ไขมันนั้น ถ้าเป็นเนยสดควรเอาออกจากตู้เย็นก่อนเพื่อให้อ่อนตัวและง่ายต่อการตีครีม ถ้จะให้ได้เนื้อเค้กที่นุ่มลักษณะดี ควรผสมเนยสดกับมาการีนหรือเนยขาวเข้าไปด้วย<br />3. น้ำตาลควรเลือกเม็ดละเอียดหรือป่น เพราะถ้าใช้น้ำตาลเม็ดใหญ่อาจละลายไม่หมดและเกิดจุดบนหน้าเค้กได้ ทำให้เค้กไม่น่ารับประทาน<br />4. ควรเลือกใช้ผงฟูคุณภาพดี มีการทำงาน 2 ขั้นตอน คือ ช่วยฟูขณะผสมส่วนผสมและช่วยฟูขณะอบ และควรดูผงฟูที่ไม่เก่า เพราะจะทำให้เค้กมีขนาดเล็กและปริมาณเนื้อเค้กน้อย<br />5. การเติมไข่และของเหลวควรเติมทีละน้อยหรือแบ่งใส่ทีละส่วนเพื่อป้องกันไม่ให้ไขมันแยกตัวออกจากส่วนผสม<br />6. การตีไข่ขาวควรตีด้วยความเร็วสูงสุดจนไข่เริ่มตั้งยอด จึงใส่น้ำตาลแล้วตีต่อจนตั้งยอด อุปกรณ์ที่ใช้ตีไข่ขาวทั้งอ่างผสมและเครื่องตีต้องแห้งสะอาด ปราศจากไขมัน ถ้ามีไขมันเพียงเล็กน้อยไข่ขาวจะตีไม่ขึ้น<br />7. การอบเค้กทุกชนิดควรเปิดเตาอบไว้ก่อน เพื่อให้อุณหภูมิของเตาอบได้ตามที่ตำรับระบุไว้ และขณะอบขนมไม่ควรเปิดเตาอบบ่อย ๆ เพราะการเปิดเตาอบแต่ละครั้งเป็นการลดอุณหภูมิลง และอากาศภายนอกเข้าไป ทำให้ขนมยุบตัวได้<br />8. การทดสอบว่าเค้กสุกหรือยัง ให้ใช้ไม้แหลมจิ้มตรงกลางเค้ก ถ้าไม่มีเนื้อเค้กติดออกมาแสดงว่าเค้กสุกแล้ว หรือใช้มือแตะหน้าเค้กเบา ๆ ถ้าไม่เป็นรอยนิ้วมือที่แตะก็แสดงว่าสุก อีกวิธีหนึ่งคือสังเกตว่าขอบขนมล่อนออกจากพิมพ์โดยรอบและมีสีเหลือง<br />9. การวางเค้กในเตาอบควรวางให้อยู่กึ่งกลางเตาพอดี และถ้าอบพร้อมกันหลายพิมพ์ให้วางตาละพิมพ์ห่างกัน 1 นิ้ว เมื่อเค้กสุกฟูขึ้นจะได้ไม่ติดกัน และความร้อนสามารถกระจายรอบตัวเค้กได้</p><br /><p><strong><u>วิธีทำเค้กแต่ละชนิด</u></strong><br /><br /> เค้กที่มีไขมันเป็นส่วนผสมหลัก มีด้วยกัน 3 วิธีคือ<br /><br /> <u>วิธีที่ 1</u> ครีมเนย เป็นวิธีการผสมโดยตีไขมันกับน้ำตาลจนขึ้นฟูเป็นครีมขาว แล้วค่อย ๆ ใส่ไข่ทีละฟอง ตีให้เข้ากัน จึงใส่แป้งสลับกับของเหลว โดยเริ่มต้นด้วยแป้งและต้องจบด้วยแป้ง การเติมแป้งลักษณะนี้เพื่อให้แป้งดูดซึมน้ำบางส่วนและป้องกันแป้งจับตัวเป็นก้อน ผสมกันจนเนียนเรียบ<br /><br /><u>วิธีที่ 2</u> ผสมขั้นตอนเดียว เป็นการผสมส่วนผสมทั้งหมด ยกเว้นไข่แล้วตีด้วยความเร็วสูงประมาณ 5 นาทีจึงใส่ไข่ ตีต่ออีก 5 นาทีด้วยความเร็วต่ำ วิธีนี้มักใช้กับแป้งสำเร็จรูป<br /><br /><u>วิธีที่ 3</u> แยกไข่ขาว-ไข่แดง เป็นวิธีที่นิยมมาก เพราะจะได้เค้กที่มีปริมาณมาก โดยแยกไข่แดงและไข่ขาวไว้ก่อน แล้วตีเนยกับน้ำตาลจนขึ้นจึงใส่ไข่แดงทีละฟอง ตีผสมจนเข้ากันด้วยความเร็วต่ำ ใส่ส่วนผสมแป้งสลับกับของเหลว เติมกลิ่นตามต้องการ จากนั้นตีไข่ขาวกับครีมออฟทาร์ทาร์จนตั้งยอดอ่อนจึงค่อย ๆ ใส่น้ำตาลอีกส่วนจนหมดและมีลักษณะตั้งยอดแข็ง ใส่ส่วนผสมแป้ง ตะล่อมเบา ๆ ให้เข้ากัน</p><br /><p><u>เค้กที่มีไข่เป็นส่วนผสมหลัก มี 2 วิธีคือ<br /></u><br /><u>วิธีที่ 1</u> แองเจิลฟูลเค้ก เป็นเค้กที่ใช้ไข่ขาวตีกับน้ำตาลหนึ่งส่วนและใส่ครีมออฟทาร์ทาร์ลงไปด้วยเพื่อช่วยให้ฟองไข่ขาวอยู่ตัว ไม่เหลวเป็นน้ำ และทำให้เนื้อเค้กที่อบเสร็จมีสีขาวละเอียด ส่วนน้ำตาลอีกส่วนหน้ามาผสมกับแป้ง เกลือ แล้วนำไปผสมกับไข่ขาวที่ดีจนตั้งยอดแข็ง คนเบา ๆ ให้เข้ากัน วิธีนี้จะไม่มีไขมัน เพราะฉะนั้นพิมพ์ที่ใช้ใส่ก็ต้องไม่ทาไขมัน<br /><br /><u>วิธีที่ 2</u> สปองจ์เค้ก เป็นเค้กที่ใช้ไข่ทั้งฟองหรือใช้เฉพาะไข่แดง โดยตีไข่กับน้ำตาลด้วยความเร็วสูงจนกระทั่งฟองไข่ละเอียดเป็นเนื้อสีขาว จึงใส่ส่วนผสมของแป้ง บางสูตรอาจมีนมและเนยละลายด้วย ซึ่งการเติมเนยละลายนั้นต้องเป็นเนยอุ่น ๆ เพื่อป้องกันการยุบตัว และต้องใส่หลังจากผสมแป้งแล้วโดยคนเร็ว ๆ และเบา</p><br /><p><strong>ซิฟฟอนเค้ก เป็นเค้กที่มีเนื้อเบาและนุ่ม มีวิธีการทำ 2 ขั้นตอน</strong><br /><br /><u>ขั้นตอนที่ 1</u> แยกเอาไข่แดง-ไข่ขาว จากนั้นตีไข่ผสมกับแป้ง น้ำตาลหนึ่งส่วน ผงฟู เกลือ น้ำมันพืช และน้ำ คนจนส่วนผสมเนียน<br /><u>ขั้นตอนที่ 2</u> ตีไข่ขาวกับครีมออฟทาร์ทาร์หรือน้ำมะนาวพอขึ้น จึงค่อย ๆ ใส่น้ำตาลอีกส่วน ตีจนฟองแข็งตัวตั้งยอดแข็งจึงใส่ส่วนผสมไข่แดงตะล่อมเบา ๆ จนเข้ากันดี ขั้นตอนนี้สำคัญมาก ต้องผสมเบา ๆ มือ</p><br /><p><br /><img src="http://img11.imageshack.us/img11/9854/picno037os2.jpg" height="150" alt="pic_no_1441__cookie.jpg" hspace="10" width="150" align="left" border="0" /><strong><u>คุกกี้</u></strong> มีหลายชนิด ดังนี้<br /><br />1. <strong>คุกกี้หยอด </strong> ลักษณะแป้งจะเหลว ตักหยอดได้สะดวก เมื่ออบสุกแล้วกลมนูนตรงกลางหรือแผ่เป็นแผ่นบาง กรอบร่วน เป็นคุกกี้ที่ทำง่าย อบง่าย และหักง่าย ผสมได้หลายรส แล้วเรียกตามส่วนผสมที่ใส่เพิ่ม เช่น คุกกี้เนย คุกกี้ถั่ว คุกกี้กาแฟ<br /><br />2. <strong>คุกกี้หั่นหรือแช่แข็ง</strong> เมื่อผสมส่วนผสมเสร็จแล้วให้ทำเป็นแท่งยาวเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 ถึง 1 ? นิ้ว ห่อด้วยพลาสติก แช่เย็นให้แข็งแล้วหั่นเป็นแว่นหนา ? ซ.ม. ด้วยมีดคม ๆ เช่น คุกกี้ลูกล้อ คุกกี้ถั่วลิสง คุกกี้ชีส<br /><br />3. <strong>คุกกี้ปั้น </strong> คุกกี้ชนิดนี้เมื่อผสมเสร็จแล้วนำมาปั้นเป็นรูปร่างต่าง ๆ ลักษณะที่ได้คล้ายกับคุกกี้คลึง<br /><br />4. <strong>คุกกี้กด</strong> ใช้กระบอกคุกกี้ที่มีลวดลายหรือถุงบีบที่ใช้หัวสำหรับบีบคุกกี้ บีบออกมาเป็นลวดลายบนถาดอบ คุกกี้ชนิดนี้มีส่วนผสมของไขมันมากกว่าคุกกี้ชนิดอื่น และนิยมทำกันมาก เช่น คุกกี้เนย คุกกี้กาแฟ หัวบีบที่ใช้กดสามารถเปลี่ยนเป็นลวดลายได้<br /><br />5. <strong>คุกกี้คลึง</strong> คุกกี้ชนิดนี้แป้งจะแข็งกว่าคุกกี้ชนิดอื่น ถ้าแป้งนุ่มจะคลึงยากและเละ สามารถทำเป็นรุปร่างแปลก ๆ ได้หลายแบบ ลักษณะกรอบร่วน นุ่มนวล เช่น คุกกี้มะนาว บิสกิต<br /><br />6. <strong>คุกกี้แท่ง</strong> มีลักษณะของเค้กผสมคุกกี้อยู่ในขนมชนิดเดียวกัน นิยมใส่ถาดอบก้นตื้น เมื่ออบสุกจึงจะตัดเป็นแท่งสี่เหลี่ยม แซะออกจากถาด มีความอ่อนตัว รสอร่อยและมีความชุ่มฉ่ำ</p><br /><p><strong><u>การผสมและอบคุกกี้<br /></u></strong><br /> หลักทั่ว ๆ ไปของการผสมคุกกี้ คือ ต้องตีเนยสดกับน้ำตาลให้ขึ้นฟูจึงใส่ไข่ ตีต่อให้เข้ากัน ใส่กลิ่น ตีให้เข้ากัน ใส่แป้งผสมเบา ๆ เร็ว ๆ อย่าผสมนาน เพราะกลูเตนที่เกิดขึ้นจะทำให้ส่วนผสมแห้งและเหนียว เมื่อนำไปหยอดคุกกี้จะแข็ง และเมื่อผสมเสร็จแล้วควรหยอดเป็นรูปร่างทันที ถ้าปล่อยไว้นานคุกกี้จะแห้ง<br /><br /> การหยอดคุกกี้ต้องหยอดลงบนถาดที่ทาไขมันแล้ว และให้ขนาดชิ้นเท่ากัน แต่ละชิ้นให้ห่างกัน 1 นิ้ว เพราะขณะอบคุกกี้จะขยายตัวขึ้นอีก<br /><br /> ส่วนการอบคุกกี้นั้น ถาดที่ใช้อบต้องทาไขมัน และถ้าคุกกี้ที่มีส่วนผสมของน้ำตาลและไขมันสูงควรใช้อุณหภูมิที่ใช้อบคุกกี้ทั่วไป และการเอาออกจากเตาต้องให้คุกกี้สุกเหลือดีเสียก่อน<br /> <br /> อุณหภูมิที่ใช้อบควรตั้งให้ได้เท่ากับที่ตำรับระบุก่อนนำคุกกี้เข้าอบ ซึ่งอุณหภูมินี้มีส่วนสำคัญมาก เพราะคุกกี้บางชนิดเมื่ออุณหภูมิไม่ถึง คุกกี้อยู่ในเตาอบนาน ทำให้คุกกี้แบน โดยอุณหภูมิที่ใช้อบคุกกี้แต่ละชนิดจะไม่เท่ากัน<br /><br /> เมื่อนำคุกกี้ออกจากเตาอบแล้วควรรีบแซะออกจากถาดทันทีในขณะที่คุกกี้ยังร้อนอยู่ แล้ววางบนตะแกรงเพื่อให้คุกกี้เย็น เพื่อป้องกันการแตกหักของคุกกี้ ซึ่งจะแตกได้ง่ายเวลาแซะหลังจากเย็นแล้ว</p><br /><p><strong><u>การเก็บคุกกี้<br /></u></strong><br /> ควรเก็บคุกกี้ขณะที่ยังอุ่น ๆ ไม่ถึงกับเย็นสนิท เพราะถ้าคุกกี้เย็นสนิทจะสัมผัสกับความชื้นสูง ทำให้ไม่กรอบ และควรเก็บใส่ขวดที่มีฝาปิดสนิท</p><br /><p><br /><img src="http://img10.imageshack.us/img10/1630/picno038pt5.jpg" height="106" alt="pic_no_1442__bread.jpg" hspace="10" width="85" align="left" border="0" /><strong><u>ขนมปัง</u> </strong>ชนิดของขนมปัง<br /><br />1. <strong>ขนมปังแซนด์วิช, ขนมปังปอนด์</strong> เป็นขนมปังที่มีไขมันน้อย มีลักษณะเป็นแท่งโดยใช้พิมพ์ขนาดยาวและแคบเพื่อบังคับรูปร่างของโด (Dough คือแป้งผสมน้ำหรือของเหลวอื่น ๆ แล้วนวดจนเหนียวได้ที่) ให้เสมอกันทั้งสองข้าง มีเนื้อละเอียดและนุ่ม<br /><br />2. <strong>ขนมปังฝรั่งเศส</strong> จัดเป็นขนมปังที่มีไขมันต่ำประมาณ 0.3% แป้งต้องมีปริมาณกลูเตนสูงเพื่อให้ทนต่อการหมักได้ โดที่ผสมปั้นเป็นรูปร่างต้องทาผิวด้วยน้ำ จึงตัดให้เป็นรายเฉียงขวางบนก้อนโดด้วยมีดคม ๆ ก่อนนำไปอบ และควรฉีดไอน้ำก่อนนำเข้าตู้อบ<br /><br />3. <strong>ซอฟท์โรล</strong> ห่างจากโดที่มีความเข้มข้นสูง มีไขมันและน้ำตาล 12 – 15 % ของแป้ง โรลที่อบได้จะมีรสหวานนุ่ม เนื้อละเอียด เพราะมีการพักตัวเพื่อให้ขึ้นฟูเต็มที่ ลักษณะของขนมปังชนิดนี้ เช่น แฮมเบอร์เกอร์ ฮอดดอก<br /><br />4. <strong>ขนมปังหวาน</strong> มีหลายชนิด เช่น ขนมปังลูกเกด ขนมปังไส้ต่าง ๆ ขนมปังหวานต่างจากขนมปังจืดที่ส่วนผสม เพราะโดมีสูตรเข้มข้นกว่าโดยมีปริมาณน้ำตาล นม ไขมัน และไข่สูงกว่าขนมปังจืด สามารถดัดแปลงเป็นขนมปังต่าง ๆ ได้หลากชนิด โดยทำรูปร่างและใส่ไส้ให้แตกต่างกัน แล้วเรียกชื่อตามรูปร่างและไส้นั้น</p><br /><p><u>การทำขนมปัง มี 3 วิธี คือ<br /></u><br /><strong>วิธีผสมขั้นตอนเดียว</strong> โดยผสมส่วนทั้งหมดรวมกัน แล้วนวดให้เข้ากันจนแป้งที่ได้มีเนื้อเนียน จากนั้นก็หมักครั้งที่ 1 จนขึ้นเป็น 2 เท่า นำมาไล่อากาศ ตัดเป็นก้อนแล้วปั้นเป็นรูปร่างตามต้องการ วางใส่พิมพ์แล้วหมักครั้งที่ 2 จนขึ้นเป็น 2 เท่า จึงนำไปอบ<br /><br /><strong>วิธีผสมแบบสองขั้นตอน</strong> การทำขนมปังแบบนี้จะมีการผสมและการหมักสองครั้ง ส่วนแรกเรียกว่า สปองจ์ โดยนำแป้งส่วนหนึ่งมาผสมกับยีสต์และน้ำ 55% ของน้ำหนักแป้งพอเข้ากัน หมักประมาณ 1-2 ชั่วโมง จนขึ้นเป็น 2 เท่า ส่วนที่สองเรียกว่า โด ซึ่งนำส่วนของสปองจ์ที่ขึ้นเต็มที่แล้วมาผสมกับแป้งที่เหลือและส่วนผสมทั้งหมด เติมน้ำอีก 45% ผสมจนเข้ากันดีจึงใส่เนยขาว นวดต่อจนเนียน หมักจนขึ้นเป็น 2 เท่า นำมาไล่อากาศ ตัดเป็นก้อน ปั้นเป็นรูปตามต้องการใส่พิมพ์ หมักต่ออีกในพิมพ์จนขึ้นจึงนำไปอบ<br /><br /><strong>วิธีทุ่นเวลา</strong> มีขั้นตอนไม่ต่างจากวิธีแรก แต่จะเพิ่มสารเสริมเพื่อเร่งให้ก้อนขนมปังโดขึ้นเร็วหลักจากผสมไว้ประมาณ 15 นาที นำมาไล่อากาศตัดและปั้นเป็นรูปร่างตามต้องการใส่พิมพ์ แล้วหมักต่อจนขึ้นเป็น 2 เท่า จึงเข้าเตาอบ ขนมปังที่ทำด้วยวิธีนี้เนื้อจะหยาบ แต่ประหยัดเวลา</p><br /><p><u>การผสมและปั้นโดของขนมปัง<br /></u><br />1. ขนมปังแซนด์วิช, ขนมปังปอนด์ ใช้วิธีการผสมแบบสองขั้นตอนเพื่อให้ได้ลักษณะขนมปังที่ดี เนื้อนุ่มละเอียด เมื่อผสมโดแล้วพักไว้ 30-40 นาที จึงนำมาตัดชั่งตามขนาดของพิมพ์ที่ใช้ น้ำหนักประมาณ 300-500 กรัม คลึงเป็นก้อนกลม พัก 15 นาที นำโดมาไล่ก๊าซออกแล้วม้วนกดให้แน่นเป็นรูปทรงกระบอกยาวเท่าขนาดพิมพ์ บีบริมแป้งให้แน่นวางโดลงในพิมพ์ให้ริมแป้งอยู่ด้านล่าง พักต่ออีกประมาณ 1 ชั่วโมงจึงอบด้วยอุณหภูมิตามตำรับจนสุก<br /><br />2. ขนมปังฝรั่งเศส เมื่อผสมส่วนผสมทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้วตีด้วยความเร็วต่ำจนส่วนผสมเข้ากัน จะได้ก้อนโดที่เนียน นำมาหมักโดยตัดเป็นก้อน 250 – 300 กรัม คลึงเป็นก้อนกลม พักไว้ 15 นาที แล้วคลึงไล่อากาศม้วนให้แน่น ทำเป็นแท่งยาวเส้นผ่าศูนย์กลาง 2 นิ้ว ใส่ลงในพิมพ์ พักให้ขึ้นจากเดิมอีกประมาณ ? ทาผิวด้วยน้ำ ตัดเฉียงตามขวาง แล้วพักให้ขึ้นเต็มที่ อบด้วยอุณหภูมิตามตำรับ เมื่ออบสุกแล้วเคาะดูจะมีเสียงกลวงข้างใน<br /><br />3. ซอฟต์โรล ใช้วิธีผสมแป้งแบบขั้นตอนเดียว โดยผสมส่วนผสมทั้งหมดรวมกัน นวดจนก้อนโดเนียน จากนั้นก็หมักไว้ 45-60 นาที แล้วตัดเป็นก้อน ก้อนละ 50 กรัม คลึงเป็นก้อนกลม วางบนถาดอบ พักไว้ 5-10 นาทีหรือขึ้นฟูเต็มที่ อบด้วยอุณหภูมิตามตำรับจนสุก ประมาณ 15 นาที อย่าอบนานเกินไปเพราะจะทำให้ขนมปังแข็ง<br /><br /> ขนมปังหวาน ผสมแบบ 2 ขั้นตอน เมื่อผสมเสร็จจะหมักไว้จนขึ้นเป็น 2 เท่าแล้วนำมาไล่อากาศ ตัดเป็นก้อน ชั่งน้ำหนักตามลักษณะไส้และรูปร่าง โดยแต่ละก้อนต้องคลึงให้เรียบก่อนใส่ไส้และปั้นเป็นรูปร่าง หมักต่อในถาดอบหรือพิมพ์จนสุกเหลือง อุณหภูมิที่ใช้อบต้องต่ำกว่าขนมปังชนิดอื่นเล็กน้อยเพราะมีส่วนผสมของน้ำตาลมาก เพื่อให้ความร้อนถึงตรงกลางโดยที่เหลือกนอกไม่ไหม้และข้างในสุก</p><br /><p><br /><img src="http://img9.imageshack.us/img9/1020/picno039vu8.jpg" height="106" alt="pic_no_1443__co4.jpg" hspace="10" width="85" align="left" border="0" /><strong><u>พาย<br /></u></strong><br /><u>ขั้นตอนการทำพาย<br /></u> <br /> การผสมแป้งพายมี 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนแรก ผสมแป้งกับไขมันจนแป้งหุ้มไขมันเป็นเม็ดเล็ก ๆ ขั้นที่สอง เติมน้ำในส่วนผสมที่ละลายน้ำ ถ้าผสมมากเกินไปจะทำให้แป้งเหนียว หดตัว หลังจากผสมแล้วควรพักแป้งไว้ในตู้เย็น จะช่วยให้น้ำกระจายทั่วและไขมันแข็งตัว ไม่เยิ้มออกมาระหว่างคลึงเพื่อกรุลงพิมพ์ จากนั้นนำแป้งมารีดให้เป็นแผ่นกว้างกว่าพิมพ์ที่จะใช้ 1 นิ้ว หนา 1/8-1/4 นิ้ว เมื่อวางลงในพิมพ์ต้องค่อย ๆ ไล่อากาศจากก้นพิมพ์ขึ้นไป ใช้ส้อมจิ้มแป้งที่ก้นพิมพ์ให้เป็นรูเพื่อให้อากาศออกระหว่างอบ ถ้าเป็นพายที่มีแป้งปิดหน้าด้วย เมื่อปิดหน้าแล้วให้ทาหน้าด้วยไข่แดงผสมน้ำแล้วเจาะรูเพื่อให้อากาศระบายออก</p><br /><p><u>การอบพาย<br /></u><br /> โดยทั่วไปการอบพายจะขึ้นอยู่กับแต่ละตำรับ แต่อุณหภูมิไม่ห่างกันมากนัก การอบพายด้วยไฟแรงเพื่อให้เปลือกพายมีสีแก่เร็วและป้องกันไส้ที่บรรจุไว้เดือด ถ้าใช้อุณหภูมิต่ำจะทำให้เปลือกพายสุกช้าและไส้เดือด ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ไส้ไหลออกมา ความสำคัญของเตาอบอยู่ที่ไฟล่างต้องร้อนสม่ำเสมอ จึงจะทำให้เปลือกพายชั้นล่างสุกทั่วถึง</p><br /><p><u>ไส้พาย<br /></u><br /> ไส้ที่นำมาบรรจุในแป้งพายมีหลายชนิด เช่น ไส้ผลไม้ ไส้ครีม ไส้ไก่ คัสตาร์ด ซึ่งมีลักษณะข้นอยู่ตัว เพื่อไม่ให้ของเหลวซึมลงในแป้งพาย</p><br /><p><br /><img src="http://img8.imageshack.us/img8/7039/picno040tq3.jpg" height="106" alt="pic_no_1444__pie.jpg" hspace="10" width="85" align="left" border="0" /><strong><u>พัฟเพสตรี<br /></u></strong><br /><u>ขั้นตอนการทำพัฟเพสตรี<br /></u><br /><strong>ขั้นตอนที่ 1</strong> เป็นการผสมแป้ง น้ำ และไขมันส่วนหนึ่ง ซึ่งเป็นไขมันอ่อนจำพวกเนยสดหรือมาการีน น้ำตาล จนส่วนผสมเนียนไม่ติดมือ พักไว้จนคลายตัว<br /><br /><strong>ขั้นตอนที่ 2</strong> เป็นการนำแป้งที่พักไว้มารีดเป็นแผ่น วางเพสตรีมาการีนบนแป้งแล้วห่อให้เรียบร้อย จึงนำมารีดให้เป็นแผ่นเหมือนครั้งแรกแล้วพับทบ ซึ่งมี 2 แบบด้วยกัน คือ พับทบ 3 ทบ และพับทบ 4 ทบ เมื่อพับทบครั้งหนึ่งแล้วควรพักแป้งไว้ 10-15 นาที เพื่อให้แป้งคลายตัว เมื่อพักแป้งได้ที่แล้วจึงนำเพสตรีมาการีนขนาดเท่าเดิมมาวางซ้อนข้างบนแล้วพับทบเหมือนครั้งแรก ทำเช่นนี้ 3-5 ครั้ง<br /><br /> การรีดและพับทบแป้งหลาย ๆ ครั้งหลักจากการห่อเนยแล้วเพื่อให้สร้างโครงสร้างชั้นของแป้งและชั้นของไขมันสลับกัน ซึ่งจะได้แป้งพัฟที่มีลักษณะเป็นชั้นบาง ๆ ความร้อนจะทำให้เนยที่อยู่ในแป้งเดือดและขยายตัว ทำให้ชิ้นแป้งพองตัวขึ้น และเนยก็ละลายซึมเข้าไปในเนื้อแป้ง เมื่ออบได้ที่แล้วแป้งพัฟจะแห้งกรอบ เบา มีความเงามันและอยู่ตัว เห็นโครงสร้างเป็นชั้น ๆ เมื่อบิออกจะเห็นแผ่นแป้งเป็นเกล็ดบาง ๆ หลุดออกมาด้วย</p><br /><p><u>วิธีการวางเนยบนแผ่นแป้ง</u><br /><br /><strong>แบบอังกฤษ</strong> รีดแป้งที่ผสมเสร็จแล้วให้เป็นแผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้า 14*16 นิ้ว โดยให้ริมทั้งสี่ด้านตรงและเป็นมุมเหลียม แบ่งแผ่นแป้งออกเป็น 3 ส่วน วางเพสตรีมาการีนลงบนแป้ง 2 ใน 3 ส่วนและอยู่ห่างจากขอบประมาณ 1 นิ้ว เพื่อไม่ให้แป้งล้นออกมากขณะรีด พับส่วนที่ 3 ซึ่งไม่มีเนยทับส่วนที่ 2 แล้วพับส่วนที่ 1 ทับส่วนที่ 3 ก็จะได้ชั้นแป้ง 3 ชั้น ชั้นเนย 2 ชั้น รีดแป้งให้เท่าเดิมอีกแล้วพับ 3 ทบ ทำเช่นนี้ 4 ครั้ง<br /><br /><strong>แบบฝรั่งเศส</strong> ทำเช่นเดียวกับแบบอังกฤษ ต่างกันตรงวิธีการรีดแป้งโดยรีดแป้งออกเป็นรูปซองเปิดสี่ด้าน ให้มุมทั้งสี่ที่รีดออกไปนั้นบางกว่าตรงกลาง วางเพสตรีมาการีนที่เป็นแผ่นสี่เหลี่ยมตรงกลางแป้ง ดึงมุมทั้งสี่ของแป้งที่รีดให้ปิดก้อนเนยทุกด้านให้มิดชิดเป็นรูปซองจดหมาย แล้วคลึงเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พับทบเช่นเดียวกับแบบอังกฤษ</p><br /><p>........................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณบทความจาก หนังสือ Quick &amp; Easy BAKERY คณะผู้จัดทำ : กองบรรณาธิการนิตยสาร Gourmet &amp; Cuisine บรรณาธิการ : สันติ วิริยะรังสฤษฏ์ บริษัท มีเดีย แอสโซซิเอตเต็ด จำกัด</strong></p><br /><p><strong>โดยอภินันทนาการจาก คุณติ๊ดตี่</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-6592276384382170084?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-86001028860396161582009-02-09T06:08:00.000-08:002009-02-10T08:16:55.941-08:00<p><strong><u>โครงการต้นไม้เพื่อชีวิต</u></strong></p><br /><p><img src="http://img13.imageshack.us/img13/2231/picno021xp4.gif" height="157" alt="pic_no_1462_pic_no_1135_p_o3.gif" hspace="10" width="300" align="left" border="0" />มะรุมไม้กลางบ้านของไทยที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายมาเป็นเวลานานนอกจากจะรับประทานอร่อยแล้ว ชาวอินเดียยังได้ทำการทดลองและเชื่อว่ามีคุณสมบัติในการรักษาโรคต่างๆได้ถึง300ชนิดองค์การสหประชาชาติได้ให้การสนับสนุนในการค้น<br />คว้าและวิจัยอย่างกว้างขวางโดยเฉพาะในการรักษาโรคขาดอาหารและอาการตาบอดซึ่งเกิดขึ้นในเด็กแรกเกิดจนถึงวัยเจริญเดิบโตในประเทศด้อยพัฒนาเช่นกลุ่มประเทศในอาฟริกาตอนใต้และประเทศอินเดีย กลุ่มองค์การกุศลมากมายได้หันมาให้ความสนใจอย่างจริงจังกับพันธุ์ไม้ชนิดนี้ รวมทั้งประเทศไทยกลุ่มนักศึกษาแพทย์จำนวน25ท่านจากมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ได้ทำการทดลองวิจัยในการที่จะนำมารักษาผู้ป่วยด้วย<br /><br /> โรคงูสวัสดิ์แม้แต่กลุ่มประเทศอื่นๆเช่นอังกฤษ,เยอรมัน,รัสเซีย,ญี่ปุ่น,จีน,ก็หันมาให้ความสนใจและทำการค้นคว้าอย่างเร่งด่วนโดยเฉพาะเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยเป็นโรคมะเร็ง เบาหวาน โรคเอดส์ และอีกมากมาย<br /><br /><u>ประโยชน์คร่าวๆ จากวารสารค้นคว้าที่พอจะอ้างอิงได้มีดังต่อไปนี้คือ<br /></u><br />1. ใช้รักษาโรคขาดอาหารในเด็กแรกเกิด ถึง 10 ขวบ และลดสถิติการเสียชีวิต พิการ และตาบอด ได้เป็นอย่างดี<br /><br />2. ใช้รักษาผู้ป่วยเป็นโรคเบาหวานให้อยู่ในภาวะควบคุมได้ ทำให้สามารถลดการใช้ยาลงโดยความเห็นชอบและการดูแลอย่างใกล้ชิดของแพทย์ผู้รักษาด้วย<br /><br />3. รักษาโรคความดันโลหิตสูง<br /><br />4. ช่วยเพิ่มและเสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ร่างกายถ้าแม้ทานผลิตผลจากมะรุมในระหว่างตั้งครรภ์เด็กที่เกิดมาจะไม่ติดเชื้อHIV นอกจากนี้ยังช่วยให้คนทั่วๆไปสามารถสร้างภูมิคุ้มกันให้กับตัวเองถ้ารับประทานอย่างน้อยอาทิตย์ละ 3 ครั้ง<br /><br />5. ช่วยรักษาผู้ป่วยโรคเอดส์ให้อยู่ในภาวะควบคุมได้และสามารถมีชิวิตอยู่อย่างคนทั่วไปได้ในสังคมการรักษาโรคเอดส์ที่ประสพผลสำเร็จในกลุ่มประเทศอาฟริกา แม้แต่ในสหรัฐอเมริกาก็กำลังอยู่ในภาวะทดลอง<br /><br />6. ถ้ารับประทานสม่ำเสมอจะช่วยป้องกันไม่ให้เป็นโรคมะเร็งแต่ถ้าหากเป็นก็จะช่วยให้การรักษาพยาบาลง่ายขึ้น ในบางกรณีสามารถหยุดการเจริญเติบโตของโรคร้ายได้ถ้าใช้ควบคู่ไปกับยาแพทย์แผนปัจจุบันหากผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งได้รับการรักษาด้วยรังสี การดื่มน้ำมะรุมจะช่วยให้การแพ้รังสีฟื้นตัวเร็วขึ้นและมีร่างกายที่แข็งแรง<br /><br />7. ช่วยรักษาโรคไขข้ออักเสบ โรคเก๊า โรคกระดูกอักเสบ โรคมะเร็งในกระดูก โรครูมาติซั่ม<br /><br />8. รักษาโรคตาเกือบทุกชนิด เช่น โรคตามืดตามัวเพราะขาดสารอาหารที่จำเป็น โรคตาต้อ เป็นต้นถ้ารับประทานสม่ำเสมอ จะทำให้ตามีสุขภาพที่สมบูรณ์<br /><br />9. รักษาโรคลำไส้อักเสบ โรคเกี่ยวกับท้อง โรคพยาธิในลำไส้ เป็นต้น<br /><br />10. รักษาปอดให้แข็งแรง รักษาโรคทางเดินของลมหายใจ และโรคปอดอักเสบ</p><br /><p> นอกจากนี้ต้นมะรุมยังมีคุณประโยชน์อีกมากมายซึ่งไม่สามารถที่จะนำมาอ้างอิงได้หมดในที่นี้ หากสนใจท่านสามารถหาอ่านได้จากเอกสารอ้างอิงกำกับท้ายเอกสารฉบับนี้</p><br /><p><u>วิธีใช้</u> <br /><br /><strong><u>ใบสด</u></strong> ควรรับประทานใบสดที่ไม่แก่หรืออ่อนจนเกินไปนัก เพื่อให้ได้ประโยชน์เต็มที่<br /><br />เด็กแรกเกิด -1 ปี คั้นน้ำจากใบเพียง 1 หยด ผสมกับนมให้ดื่มเพียง 1 หยด ต่อ 1-2 วัน ใบมะรุมนี้มีธาตุเหล็กสูงมาก ฉะนั้นทารกในวัยเจริญเติบโต - 2 ขวบ จึงไม่ควรทานมาก<br />เด็กที่เริ่มทานอาหารได้ถึง 3-4 ขวบ ควรทานวันละไม่เกิน 2 ใบ เพิ่มจำนวนขึ้นทีละใบตามอายุ จนถึง 10 ขวบ<br />เด็กวัยรุ่นและผู้ใหญ่ รับประทานวันละ 1 กิ่ง จะทานสดหรือประกอบอาหารก็ได้ ถ้าจะให้ได้ผลรวดเร็ว ควรคั้นน้ำดื่มประมาณวันละ 1 ช้อนโต๊ะสำหรับผู้ใหญ่ หรือ 1 ช้อนชาสำหรับเด็ก<br /><br /> การรับประทานสุกควรลวกแต่พอควรเพราะการถูกความร้อนนานเกินไปจะทำให้สารอาหารหลายชนิดเสื่อมคุณภาพลงไปมาก ถ้าสามารถรับประทานสดได้จะดีมาก ใช้ทำสลัดรวมกับผักสด หรือวางบนแซนวิช</p><br /><p><strong><u>ผล</u></strong> รับประทานได้ทั้งฝักอ่อนและฝักแก่พอสมควรฝักแก่จะใช้ลำบากเพราะต้องปอกเปลือกเช่นใช้แกงส้มหรือขูดเอาแต่เนื้อใน มาทำแกงกะหรี่ ฝักอ่อนขนาดถั่วฝักยาวสามารถนำมาทำอาหารได้มากมายหลายชนิด อาทิ เช่น แกงส้มฝักมะรุม ฝักมะรุมอ่อนผัดน้ำมันหอย ยำฝักมะรุมอ่อน (เหมือนยำถั่วพลู)<br />สลัดสดใบมะรุมผักรวม ทอดมันปลากับฝักมะรุมอ่อน แกงเลียงฝักมะรุมอ่อนและใบมะรุม<br />แกงเผ็ดฝักมะรุมอ่อน ไข่ยัดไส้ใบมะรุมหมูสับ ดอกมะรุมชุบไข่ทอด<br />ผัดพริกขิงฝักมะรุมอ่อน ผัดจืดฝักมะรุมอ่อนใส่ไข่และกุ้ง ผัดเผ็ดฝักมะรุมอ่อนยอดพริกไทยกับไก่<br />ฝักมะรุมอ่อนผัดขี้เมา ไก่อบฝักมะรุมอ่อน ยอด ดอก และฝักมะรุมอ่อนจิ้มน้ำพริก<br />ต้มจืดหมูสับใบมะรุมอ่อน ผัดฝักมะรุมอ่อนกับเห็ดสดต่างๆ ราดหน้าฝักและใบมะรุมอ่อนไก่/หมู<br />แกงจืดใบมะรุมอ่อนเต้าหู้ ผัดฝักมะรุมอ่อนกับเห็ดหูหนู จีน แกงจืดวุ้นเส้นใบมะรุมอ่อนใส่เห็ดสด <br />แกงเขียวหวานหรือแกงแดงฝักมะรุมอ่อน (จะใส่เนื้อ หรือไก่ก็ได้ตามแต่ชอบ)<br />ยอด ดอก และฝักมะรุมอ่อนชุบแป้งเทมปุระทอด เหล่านี้เป็นต้น</p><br /><p><strong><u>เมล็ด</u> </strong>สามารถนำเมล็ดมะรุมมาสกัดน้ำมันเพื่อใช้ประโยชน์ได้มากมายเช่นใช้ทำอาหารได้ รักษาโรคปวดตามข้อ โรคเก๊า รักษาโรครูมาติซั่ม และรักษาโรคผิวหนัง แก้ผิวแห้ง ใช้แทนยารักษาผิวให้ชุ่มชื้น รักษาโรคอันเกิดจากเชื้อรา<br />เปลือกจากลำต้น นำมาสับให้เป็นชิ้นเล็กๆใส่ผ้าห่อทำเป็นลูกประคบนึ่งให้ร้อนนำมาใช้ประคบ แก้โรคปวดหลัง ปวดตามข้อได้เป็นอย่างดี * ร้านขายยาจีนนำมาใช้เข้าเครื่องยาจีนรักษาโรคหลายประเภท*<br />กากของเมล็ดกากที่เหลือจากการทำน้ำมันสามารถนำมาใช้ในการกรองหรือทำน้ำให้บริสุทธิ์เป็นน้ำดื่มได้กากของเมล็ดมีคุณสมบัติเป็นยาฆ่าเชื้อที่มีประสิทธิภาพสูงเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นนำมาทำปุ๋ยต่อได้</p><br /><p><strong><u>ดอก</u></strong> ใช้ต้มทำน้ำชาใช้ดื่มช่วยให้นอนหลับสบาย</p><br /><p><strong><u>ใบตากแห้ง</u></strong> สามารถนำใบมาตากแห้งโดยการตากในที่ร่มอย่าให้โดนแดดเมื่อแห้งสนิทดีแล้วนำมาป่นเป็นผงบรรจุในหลอดแคปซูลเพื่อสะดวกแก่การพกพาในกรณีที่เดินทางและหาใบสดไม่ได้ใช้ทำเป็นน้ำชาไว้ดื่มได้ตลอดวันแต่ใบแห้งจะขาดไวตามินซีและไวตามินบีตลอลีนและแร่ธาตุบางจำพวกที่สูญหายในระหว่างการทำให้แห้งควรเก็บผงมะรุมไว้ในที่มืดเช่นขวดพลาสติกชนิดทึบเพื่อกันการเสื่อมคุณภาพแต่คุณสมบัติอื่นๆ ยังคงเดิมเนื่องจากมะรุมเป็นพืชสมุนไพรกลางบ้านดังนั้นการให้ผลย่อมช้ากว่ายาแผนสมัยใหม่การที่จะใช้ให้ได้ผลอย่างจริงจังต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่า3เดือนและต้องใช้ติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอจะให้ผลเป็นที่น่าพอใจร่างกายจะแข็งแรงอยู่เสมอคนธรรมดาที่ไม่มีปัญหาเกี่ยวกับโรคก็สามารถใช้ได้เพื่อป้องกันตัวเองจากการติดเชื้อต่างๆ สร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ร่างกายเป็นอย่างดียิ่ง</p><br /><p><br />เอกสารอ้างอิง: </p><br /><p>Nature&rsquo;s Medicine Cabinet by Sanford Holst<br />The Miracle Tree by Lowell Fuglie<br />LA times March 27th 2000 article wrote by Mark Fritz.</p><br /><p><a href="http://www.PUBMED.GOV">WWW.PUBMED.GOV</a>. (Search for Moringa) (Antiviral Research Volume 60, Issue 3, Nov. 2003, Pages 175-180: Depts. of Microbiology, Pharmaceutical Botany, Pharmacology, Faculty of Pharmaceutical Science, Chulalongkorn University, Bangkok 10330, Thailand. Corresponding author. Tel.: +66-2-218-8378; fax +66-2-254-5195)<br /> <br /><a href="http://www.TREESFORLIFE.ORG">WWW.TREESFORLIFE.ORG</a> <a href="http://www.MORINGATREES.ORG">WWW.MORINGATREES.ORG</a> <a href="http://www.MORINGAFARMS.COM">WWW.MORINGAFARMS.COM</a></p><br /><p>..................................................................................................................................</p><br /><p>โดยอภินันทนาการจาก Rasayana Retreat สุขุมวิท 39 ( วอยพร้อมพงษ์ ) กรุงเทพฯ โทร 02-662-4803-5 หรือ <a href="http://www.rasayanaretreat.com">www.rasayanaretreat.com</a><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-8600102886039616158?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-5838392825224300582009-02-09T06:07:00.000-08:002009-02-10T08:16:55.948-08:00<p><img src="http://img27.imageshack.us/img27/9909/picno035tn5.jpg" height="111" alt="pic_no_1488_4438t.jpg" hspace="10" width="111" align="left" border="0" /><strong><u>TOPLO Disease – Fighting Foods อาหารต้านโรค</u></strong></p><br /><p> ทุกวันนี้การจะเลือกกินเฉพาะสิ่งที่มีคุณค่าและสารอาหารครบถ้วนอย่างเดียวคงไม่พอ ควรเลือกกินอาหารที่มีผลในการต้านทานโรคภัยด้วย เพื่อให้ได้ประโยชน์กำลังสอง ถ้าได้รู้ว่าแต่ละสิ่งที่กินเข้าไปนั้นช่วยรักษาโรคอะไรได้บ้าง เราจะมีความสุขกับการกิน มีกำลังใจในการเลือกสรรขึ้นอีกเยอะ ( แม้บางอย่างจะไม่ถูกปากก็ตาม ) ทุกครั้งที่ไปช็อปปิ้งอย่าลืมจดชื่ออาหารเหล่านี้ลงไปในรายการด้วย</p><br /><p><strong><u>Spinach<br /></u></strong><br /> การ์ตูนป๊อปอายยังขายได้ เพราะผักโขมมีประโยชน์จริง ๆ คนทั่วไปพอได้ยินชื่อผักโขมก็คิดว่าคงมีรสชาติขื่นขมพะอืดพะอมสมชื่อ แต่ความจริงผักโขมเป็นผักที่มีรสชาติดี จะผัดร้อน ๆ ต้มซุป หรือทำขนมพายก็ได้ สีเขียวเข้มนั้นอุดมด้วย lutein ซึ่งช่วยลดการเสื่อมของกล้ามเนื้อตา เพราะ lutein เปรียบเสมือนฟิมล์ป้องกันรังสียูวีโดยปกป้องดวงตาจากแสงแดดนั่นเอง<br /><strong>Try this :</strong> ต้มจืดเต้าหู้ผักโขม ผัดผักโขมไฟแดง ผักโขมลวกจิ้มน้ำพริก สลัดผักโขม</p><br /><p><strong><u>Whole grains<br /></u></strong><br /> 85 เปอร์เซ็นต์ ของคนส่วนใหญ่จะกินข้าวหรือขนมปังสีขาว ทั้งที่ข้าวกล้อง ขนมปังโฮลวีท หรือขนมปังสีน้ำตาลที่ผสมเมล็ดธัญพืชมีประโยชน์มากกว่า เพราะมีไฟเบอร์สูง ช่วยให้ระบบขับถ่าย ไม่มีปัญหา ที่สำคัญช่วยลดการเสี่ยงการเป็นโรคมะเร็งลำไส้ เบาหวาน ความดันสูง โรคหัวใจ และโรคอ้วน<br /><strong>Try this :</strong> ซูชิข้าวกล้อง ข้าวกล้องผัดใส่กุ้ง ข้าวแดงต้มผสมเมล็ดธัญพืช แซนด์วิชขนมปังโฮลวีท ขนมปังธัญพืชทาเนยอบกรอบ</p><br /><p><strong><u>Blueberries<br /></u></strong><br /> เห็นบลูเบอร์รี่ลูกเล็ก ๆ อย่างนี้ แต่กลับมีแอนติออกซิแดนท์สูงมาก หากกินเป็นประจำทุกวัน จะช่วยให้พ้นจากโรคภัยที่มีเหตุผลมาจากเหล่าอนุมูลอิสระทั้งหลาย เช่นโรคมะเร็ง โรคหัวใจ และยังช่วยต้านริ้วรอยที่ทำให้ผู้หญิงเราดูแก่เร็วอีกด้วย<br /><strong>Try this :</strong> บลูเบอร์รี่ชีสเค้ก สลัดผักใส่บลูเบอร์รี่ บลูเบอร์รี่สดแช่แข็ง สมู้ทธีบลูเบอร์รี่</p><br /><p><strong><u>Bean<br /></u></strong><br /> พืชตระกูลถั่วชนิดต่าง ๆ เช่น ถั่วแดง ถั่วดำ ถั่วลันเตา ถั่วแขก เหล่านี้เป็นอาหารที่อุดมด้วยไฟเบอร์และสารอาหารที่ร่างกายต้องการ เช่น กรดโฟลิก แคลเซียม แมกนีเซียม เหล็ก และสังกะสี หากกินถั่วประมาณครึ่งถ้วย อาทิตย์ละ 4 ครั้ง จะช่วยลดอัตราการเป็นโรคหัวใจถึง 22 เปอร์เซ็นต์ แต่น่าเสียดายที่ทุกวันนี้คนเรากินถั่วเพียงเดือนละไม่ถึงครึ่งถ้วยด้วยซ้ำ<br /><strong>Try this :</strong> ซุปแฮมใส่ถั่วลันเตา หุงข้าวสวยผสมถั่ว ต้มจืดเห็ดหอมถั่วแดง ถั่วดำต้มน้ำกะทิ สลัดผักใส่ถั่ว</p><br /><p><strong><u>Kiwifruit<br /></u></strong><br /> ผลกีวีมีวิตามินซีสูงกว่าส้ม และยังมีวิตามินเอ ไฟเบอร์ โพแทสเซียม แมกนีเซียม ที่สำคัญคือมีแอนติออกซิแดนท์ช่วยลดอัตราการเสี่ยงเป็นโรคมะเร็ง คนทั่วไปรู้ดีว่ากีวีมีประโยชน์ แต่กลับกินกีวีน้อยกว่าที่คิด คือประมาณหนึ่งผลต่อปี ทั้งที่จริง ๆ แล้วควรจะกินให้ได้วันละหนึ่งผลจึงจะมีประโยชน์เพียงพอต่อร่างกาย<br /><strong>Try this :</strong> มิกซ์ฟรุตสลัดใส่กีวี กีวีกับโยเกิร์ต สมู้ทธีกีวี</p><br /><p><strong><u>Soy milk<br /></u></strong><br /> อีกทางเลือกหนึ่งของคนที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก นมถั่วเหลืองอุดมด้วยแคลเซียมและวิตามินดี แต่มีไขมั่นต่ำ ดื่มนมถั่วเหลืองทุกวันช่วยลดการเสี่ยงเป็นโรคหัวใจ กนะดูกเสื่อม ความจำเสื่อม และโรคอ้วน<br /><strong>Try this :</strong> นมถั่วเหลืองชนิดกล่อง กาแฟใส่นมถั่วเหลือง เต้าฮวย ( นมถั่วเหลือง ) ฟรุตสลัด เจลลี่นมถั่วเหลือง</p><br /><p><strong><u>Wheat germ<br /></u></strong><br /> คนรุ่นใหม่ที่อายุต่ำกว่า 55 ปี อาจจะเห็นเป็นของใหม่ แต่จมูกข้าวสาลีเป็นที่รู้จักกันดีในบรรดาผู้สูงวัย เพราะรับประทานง่ายและมีไฟเบอร์สูง รวมทั้งมีแมกนีเซียม กรดโฟลิก วิตามินอี และแร่ธาตุต่าง ๆ ที่ร่างกายต้องการ ช่วยลดอัตราการเสี่ยงเป็นโรคมะเร็ง และช่วยลดคอเลสเทอรรอลในเส้นเลือด<br /><strong>Try this :</strong> ขนมปังโฮลวีทผสมกับซีเรียลกินตอนเช้า เค้กหรือมัฟฟินที่ใช้แป้งโฮลวีท</p><br /><p><strong><u>Tomato<br /></u></strong><br /> กินมะเขือเทศบ่อย ๆ ช่วยให้ผิวสวยเพราะในมะเขือเทศมีไลโคปีนที่จำเป็นต่อการสร้างเซลล์ผิวใหม่ และมีแอนติออกซิแดนท์ซึ่งลดการเสี่ยงเป็นโรคมะเร็ง โดยเฉพาะมะเร็งต่อมลูกหมากในผู้ชาย หากกินมะเขือเทศทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นมะเขือเทศสดหรือน้ำมะเขือเทศ จะช่วยให้ร่างกายได้รับสารไลโคปีนในจำนวนที่เพียงพอ<br /><strong>Try this :</strong> น้ำมะเขือเทศไม่ผสมน้ำตาล สปาเกตตีราดซอสมะเขือเทศ แซนด์วิชชีสใส่มะเขือเทศ น้ำพริกมะเขือเทศกับผักสด ซุปมะเขือเทศ</p><br /><p><strong><u>Yogurt<br /></u></strong><br /> โยเกิร์ตมีแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย ช่วยป้องกันอาการท้องอืดท้องเฟ้อและอาการท้องผูกท้องร่วง ช่วยลดการเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งลำไส้ นอกจากนี้ยังอุดมไปด้วยแคลเซียม จึงเหมาะสำหรับคนที่ต้องการลดอาหารประเภทนมเนยโดยไม่ต้องกลัวว่าจะขาดแคลเซียม แต่ควรเลือกโยเกิร์ตที่ไม่ผสมน้ำตาล<br /><strong>Try this :</strong> ผลไม้รวมใส่โยเกิร์ต สลัดผักราดโยเกิร์ต สมู้ทธีใส่โยเกิร์ต ผสมซุปโยเกิร์ตลงในซุปอุ่น ๆ สักช้อน ปลาแซลมอนย่างราดซอสโยเกิร์ตผสมแตงกวา</p><br /><p><strong><u>Nuts<br /></u></strong><br /> ถึงเวลาอาหารว่างอย่าลืมนึกถึงถั่ว ( ไม่ใช่ถั่วลิสง ) เพราะถั่วคือของกินเล่นที่มีประโยชน์มากกว่าขนมขบเคียว ถั่วมีหลายประเภท เช่น อัลมอนด์ วอลนัท บราซิลเลียนนัท พิสทาซิโอ เมล็ดมะม่วงหิมพานต์ พีแคน เชสนัท ซึ่งอุดมด้วยโปรตีน แมกนีเซียม วิตามินบีและอี คนส่วยใหญ่ไม่ค่อยกินถั่ว เพราะคิดว่ามีแคลอรีสูง แต่ถั่วมีกรดไขมันที่ร่างกายต้องการ ฉะนั้นถ้าเลือกกินในจำนวนที่เหมาะสม คือไม่เกิน 25 กรัมต่อวัน ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำหนัก<br /><strong>Try this :</strong> สลัดผักใส่อัลมอนด์ ส้มตำใส่เมล็ดมะม่วงหิมพานต์ ไอศกรีมโรยหน้าด้วยพิทาซิโอ ผลไม้แห้งกับถั่ว วอลนัทกับชีส</p><br /><p>...........................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาของบทความ นิตยสารแพรว </strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-583839282522430058?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-68139082531023693192009-02-09T06:04:00.000-08:002009-02-09T06:06:29.376-08:00<p><img height="246" alt="pic_no_1492_w.jpg" hspace="10" src="http://img25.imageshack.us/img25/3271/picno034qs4.jpg" width="197" align="left" border="0" /><strong><u>มาดื่มชาดอกไม้กันเถอะ</u></strong></p><br /><p>สมัยนี้คนหนุ่มคนสาวยุคใหม่ต่างหันมาใส่ใจต่อสุขภาพกันมากขึ้น การเลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ดูจะเป็นเทรนด์ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก วัฒนธรรมการดื่มชาก็ถือว่าเป็นอีกกระแสหนึ่งในการดูแลรักษาสุขภาพ ที่ผู้คนต่างก็หันมาให้ความสนใจ โดยเฉพาะชาเขียวทั้งหลาย โดยเฉพาะหน้าร้อนอากาศอบอ้าวเช่นนี้ หากไม่เลือกรับประทานอาจทำให้ท้องเสียได้ง่าย ๆ การดื่มชาจึงช่วยเรื่องท้องเสียได้เป็นอย่างมากมุมผู้หญิงฉบับนี้มาทำความรู้จักกับชากันบ้างดีกว่า โดยเฉพาะชาดอกไม้ การดื่มชาดอกไม้ถือว่าเป็นวัฒนธรรมการดื่มที่ได้ครบทั้งรูป รส กลิ่น เสียง และใจ เพราะการดื่มชามีความหมายทางด้านจิตใจ</p><br /><p>ฮาพา สปา ได้รวบรวมข้อดีของการดื่มชาว่ามีประโยชน์อย่างไรบ้าง สามารถแยกแยะเป็นข้อ ๆ ได้ดังนี้<br /><br />1. ป้องกันการเกิดมะเร็ง ลดคอเลสเตอรอลและลดอัตราความเสี่ยงต่อการอุดตันของไขมันในเส้นเลือด<br /><br />2. ชะลอความแก่ เพราะในชามีปริมาณวิตามินอีถึง 20 เท่า<br /><br />3. ป้องกันฟันผุและลดกลิ่นปาก<br /><br />4. ในชามีกาเฟอีน ในปริมาณที่เหมาะสม ช่วยกระตุ้นสมอง ความคิด ความจำ และสมาธิดีขึ้น<br /><br />5. ไม่มีน้ำตาล มีวิตามินซีมาก ดีต่อการลดน้ำหนัก<br /><br />6. ลดพิษและฆ่าเชื้อ ป้องกันโรคอาหารเป็นพิษ<br /><br />7. ลดอาการเมาค้าง มีฤทธิ์เป็นด่าง ช่วยให้ร่างกายสดชื่น<br /><br />8. ดื่มชาอุ่น ๆ ช่วยป้องกันโรคหวัด<br /><br />ที่กล่าวมาเบื้องต้นนี้เป็นแค่คุณสมบัติส่วนหนึ่งของชาเท่านั้นเครื่องดื่มชาดอกไม้บางประเภทยังมีประโยชน์ด้านอื่น ๆ อีกด้วยมากมาย ตามความเชื่อของภูมิปัญญาไทยที่แยกประเภทได้ดังต่อไปนี้ค่ะ โดยเฉพาะชาดอกไม้ที่เรียกว่าเกสรทั้ง 9 ประกอบด้วย เกสรดอกบัวหลวง ดอกมะลิ ดอกพิกุล ดอกบุนนาค ดอกสารภี กลีบจำปา กระดังงา ดอกลำดวน ดอกลำเจียก ซึ่งชาดอกไม้ดังกล่าวหากดื่มพร้อมกันจะช่วยชูกำลัง บำรุงหัวใจ บำรุงครรภ์ แก้ไอ ขับเสมหะ แก้ลมวิงเวียน แก้ไข้เพ้อกลุ้ม บำรุงประสาท แก้น้ำดี และทำให้เจริญอาหาร โดยใช้เกสรสดหรือแห้งก็ได้ ชงกับน้ำร้อน ปิดฝาทิ้งไว้ 10 นาที จิบน้ำชาอุ่น ๆ วันละ 3 ครั้งจะทำให้รู้สึกสดชื่น</p><br /><p>นอกจากนี้ ยังมีชาดอกไม้ที่ช่วยบำรุงผมให้แข็งแรงดกดำอย่างชาดอกอัญชัน ชาดอกกุหลาบมอญที่บำรุงหัวใจ แก้อ่อนเพลีย ช่วยเรื่องขับถ่าย ชาดอกกานพลู ขับลม แก้ท้องอืดท้องเฟ้อ แก้โรคเหน็บชา แก้หือ แก้ไอ ดับกลิ่นปาก แก้เลือดออกตามไรฟัน แก้ปวดฟัน ชาดอกกระเจี๊ยบ แก้โรคนิ่ว ขับปัสสาวะ ชาดอกเก๊กฮวย กระตุ้นการไหลเวียนของเลือด<br />สำหรับสาว ๆ ใดที่ชอบดื่มแอลกอฮอล์เป็นประจำจนเริ่มห่วงสุขภาพแล้วละก็ ลองหันมาดื่มชาแทนจะดีกว่าไหมคะ</p><br /><p>........................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาบทความ : หนังสือพิมพ์ โพสต์ทูเดย์</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-6813908253102369319?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-1120413452296688482009-02-09T05:57:00.000-08:002009-02-09T06:05:28.927-08:00<p><img src="http://img22.imageshack.us/img22/1327/picno033ng1.jpg" height="139" alt="pic_no_1506_duj.jpg" hspace="10" width="163" align="left" border="0" /><strong><u>อาหารเพื่อความงาม</u></strong></p><br /><p> อีกหนึ่งเทรนด์ผลิตภัณฑ์ความงามที่มาแรงไม่น้อยไปกว่ากระแสความงามแบบอื่น ๆ คือการใช้สารสกัดจากพืชผัก ผลไม้ หรือขนมหวานมาเป็นส่วนผสมเพื่อช่วยปรนนิบัติผิวพรรณและบำบัดอารมณ์<br /><br /> ความนิยมในผลิตภัณฑ์เพื่อความงามที่นำเอาอาหารอย่างผัก ผลไม้ และขนมมาเป็นส่วนผสมน่าจะมาจากคุณสมบัติสำคัญของพืชเหล่านั้นคือมีทั้งสารที่มีประโยชน์และกลิ่นที่ช่วยในการบำบัดได้ ทฤษฎีง่าย ๆ ของแนวคิดนี้คือ หากผักผลไม้เป็นอาหารที่เต็มไปด้วยวิตามินและสารแอนตี้ออกซิแดนท์ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อร่างกายแล้วก็น่าจะเป็นประโยชน์เมื่อนำมาใช้กับผิวบ้าง และยังมีความเป็นไปได้ที่ว่าการ รับประทานสารอาหารและแอนตี้ออกซิแดนท์อาจไม่สามารถบำรุงเซลล์ผิวได้ดีเท่ากับการใช้เครื่องสำอางสัมผัสผิวโดยตรง การใช้ครีมผรือผลิตภัณฑ์บำรุงผิวที่มีส่วนผสมจากผักผลไม้จึงน่าจะเป็นทางลัดที่ช่วยปรนนิบัติผิวได้ดีกว่า ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีผลการวิจัยใดสรุปได้ว่าการกินหรือการทาลงไปโดยตรงจะให้ผลดีกว่ากันแต่ทั้งสารอาหาร วิตามิน และสารแอนตี้ออกซิแดนต์ต่าง ๆ ที่มีอยู่ในผักผลไม้ก็ล้วนให้ประโยชน์ต่อผิวได้จริง อีกทั้งยังดูปลอดภัยและอ่อนโยนกว่าสารเคมีที่ได้จากการสังเคราะห์ในห้องทดลอง</p><br /><p><strong><u>สารอาหารสำหรับผิว เส้นผม และเล็บ</u></strong><br /><br /> สารอาหารที่เราได้รับอยู่ทุกวันโดยการกินเป็นสิ่งที่ผิว เส้นผม และเล็บต้องการเช่นกัน<br /><br />• <strong>แคลเซียม</strong> ช่วยสร้างความแข็งแรงให้เส้นผมและเล็บ<br /><br />• <strong>กรดไขมันที่จำเป็น</strong> เช่น โอเมก้า 3 ช่วยป้องกันการอักเสบและติดเชื้อภายในร่างกายเพื่อความแข็งแรงของเซลล์ต่าง ๆ <br /><br />• <strong>กรดโฟลิก</strong> เป็นส่วนประกอบหนึ่งของวิตามินบีรวม ช่วยบำรุงเลือดให้ผิวดูมีสุขภาพดี พบได้ในผักใบเขียวทุกชนิด<br /><br />• <strong>ธาตุเหล็ก</strong> บำรุงเลือด ช่วยให้เกล็ดเลือดในน้ำเลือดเข้มข้นขึ้น ทำให้ผิวพรรณดูเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด<br /><br />• <strong>แมกนีเซียม</strong> เป็นธาตุที่จำเป็นต่อการสร้างเลือดและกระดูก<br /><br />• <strong>โปรตีน</strong> มีความจำเป็นอย่างยิ่งในการสร้างและซ่อมแซมเซลล์ผิวรวมไปถึงเส้นผม โดยเฉพาะผมที่เป็นส่วนประกอบของโปรตีนร้อยเปอร์เซ็นต์<br /><br />• <strong> วิตามินเอ</strong> หนึ่งในสารแอนตี้ออกซิแดนต์หลัก ช่วยในการคืนความชุ่มชื่นสู่ผิวและกระตุ้นกระบวนการผลัดเซลล์ผิว ช่วยให้ริ้วรอยบนผิวลดเลือนลงและบรรเทาการเกิดสิวได้ด้วย<br /><br />• <strong>วิตามินบีคอมเพล็กซ์</strong> ทำหน้าที่กระตุ้รการผลิตเซลล์ผิว เปลี่ยนคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมันให้เป็นพลังงาน รักษาระดับน้ำตาลในเลือด และช่วยควบคุมระบบประสาทที่ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อ นอกจากนี้ยังมีผลการวิจัยที่สรุปว่าวิตามินบี 3 มีส่วนช่วยในการผลัดเซลล์ผิวได้<br /><br />• <strong>วิตามินบี 12</strong> หรือโคบาลามิน (Cobalamin) ทำงานร่วมกับกรดโฟลิกในการช่วยบำรุงเซลล์และระบบประสาท<br /><br />• <strong>วิตามินซี</strong> อีกหนึ่งสารแอนตี้ออกซิแดนต์ที่มีประสิทธิภาพสูงหน้าที่หลักสำหรับผิวคือซ่อมแซมเซลล์ผิวที่เสียหายโดยเฉพาะจากการถูกทำลายโดยแสงแดด กระตุ้นการผลิตคลอลาเจน อันเป็นปัจจัยสำคัญของผิวเรียบตึงไร้ริ้วรอย และช่วยกระตุ้นระบบการไหลเวียนโลหิตทำให้ผิวเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลขึ้น<br /><br />• <strong>วิตามินอี</strong> เป็นสารแอนตี้ออกซิแดนต์ที่มีคุณสมบัติต่อต้านแสงแดดได้ดีที่สุด จึงช่วยชะลออาการเซลล์ผิวแก่ก่อนวัยได้ นอกจากนี้ยังช่วยปลอบประโลมผิวและลดเลือนรอยแผลเป็นได้<br /><br />• <strong>วิตามินดี</strong> มีหน้าที่ช่วยให้ร่างกายดูดซึมแคลเซียมซึ่งเป็นประโยชน์ในการสร้างกระดูก ฟัน และเล็บ พบได้มากที่สุดในแสงแดด<br /><br />• <strong>วิตามินเค</strong> ช่วยให้เลือดแข็งตัวเร็วขึ้นและทำให้รอยเส้นเลือดขอดหรือเส้นเลือดฝอยแตกบนผิวจางลง อีกทั้งยังช่วยเยียวยาผิวที่ถูกแสงแดดทำร้ายให้หายเร็วขึ้นด้วย</p><br /><p><strong><u>SWEET TREAT อาหารของผิว<br /></u></strong><br /> สารสกัดจากพืชผัก ผลไม้ หรืออาหารจากธรรมชาติที่ผสมอยู่ในเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์ดูแลฟิวและเส้นผมนั้นอุดมไปด้วยคุณค่า โดยในหนึ่งผลิตภัณฑ์อาจมีส่วนผสมของสารสกัดจากพืชหลายชนิดเพื่อให้การบำรุงผิวและผมอย่างเร่งด่วนและมีประสิทธิภาพ<br /><br />1. ส่วนผสมจากแตงโม ในเนื้อแตงโมอุดมไปด้วยเบต้าแคโรทีนและวิตามินซี ส่วนในเม็ดก็มีวิตามินอี สังกะสี และซีลีเนียม<br /><br />2. ส่วนผสมจากมะเขือเทศ มะเขือเทศอุดมไปด้วยวิตามินซี เบต้าแคโรทีน โพแทสเซียม และ ไลโคปีน อันเป็นแอนตี้ออกซิแดนต์คุณภาพสูง ช่วยชะลอการแก่ของผิว<br /><br />3. สารสกัดจากผลเบอร์รี่ อย่างพวงองุ่น แบล็กเคอแรนต์ แครนเบอร์รี่ บลูเบอร์รี่ และแบล็กเบอร์รี่นั้นอุดมไปด้วยวิตามินซีและสารฟลาโวนอยด์ที่ชื่อแอนโธไซยานิดินส์ (Anthocyanidins) สามารถเสริมสร้างและฟื้นฟูคอลลาเจนได้<br /><br />4. ส่วนผสมจากแอปเปิ้ล มีเบต้าแคโรทีน วิตามินบีคอมเพล็กซ์ โพแทสเซียม เพกติน และเอ เอช เอ ในชื่อของ Malic Acid ช่วยผลัดเซลล์ผิวเก่าทำให้ผิวสดใสขึ้น<br /><br />5. สารสกัดจากแครอต เบต้าแคโรทีนและวิตามินเอเป็นสารที่โดดเด่นที่สุดในแครอต มีคุณสมบัติในการช่วยปกป้องเซลล์ผิว ผลัดเซลล์ผิวใหม่ และทำให้ริ้วรอยจางลง<br /><br />6. ส่วนผสมจากน้ำนม โปรตีนจากน้ำนมจะช่วยทำให้ผิวชุ่มชื้นขึ้นและกรดแลกติกซึ่งเป็นกรด เอ เอช เอ นั้นสามารถผลัดเซลล์ผิวได้<br /><br />7. สารสกัดจากผลไม้จำพวกซิตรัส มีแอสคอร์บิกแอซิด ( หนึ่งในรูปของวิตามินซี ) สูง ช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ หากเป็นส่วนผสมที่ปริมาณมากพอจะสามารถยับยั้งการทำงานของเซลล์เมลาโนไซต์ ที่ทำให้ผิวคล้ำขึ้นได้<br /><br />8. สารสกัดจากขมิ้น สารหลักในขมิ้นที่เป็นประโยชน์ต่อผิวคือ (Curcumin) ซึ่งสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียและป้องกันการติดเชื้อและอักเสบของผิวได้ ช่วยให้ผิวนวลเนียนขึ้น<br /><br />9. สารสกัดจากอะโวคาโด อุดมไปด้วยไขมันที่จำเป็น วิตามินเอ ดี อี และแมกนีเซียม ช่วยฟื้นฟูความชุ่มชื้นของผิวและเส้นผม<br /><br />10. สารสกัดจากชาเขียว ชาเขียวเป็นพืชที่มีชนิดของสารอาหารอยู่มากที่สุดก็ว่าได้ คือทั้งวิตามินเอ เบต้าแคโรทีน อันเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ( ซึ่งมีมากกว่าในแครอต ) วิตามินบี 1 และ บี 2 ช่วยป้องกันไม่ให้ผิวหยาบกร้านและเร่งการเจริญเติบโตของเซลล์ผิว วิตามินซี และอี ป้องกันอาการแก่และช่วยเสริมสร้างคอลลาเจน<br /><br />11. ส่วนผสมของน้ำผึ้ง ในน้ำผึ้งจะมีกรดฟรุกโตสตามธรรมชาติ ช่วยลดความอ่อนล้าให้กับผิว มี Humectant ที่คอยรักษาน้ำและความชื้นไว้ใต้ผิว และยังมีแอนตี้ออกซิแดนต์ต่อต้านอนุมูลอิสระอีกด้วย<br /><br />12. สารสกัดจากแตงกวา มีวิตามินซีในรูปของแอสคอร์บิก แอซิดที่ช่วยฟื้นฟูคอลลาเจน วิตามินเอช่วยผลัดเซลล์ผิวให้ผิวดูสดใสขึ้น และซิลิคอนที่สามารถเสริมความตึงของเซลล์เนื้อเยื่อได้<br /><br />13. ส่วนผสมของน้ำมันมะกอก สารสำคัญที่พบในน้ำมันมะกอก คือ โพลีฟีนอล ซึ่งเป็นสารแอนตี้ออกซิแดนต์คุณภาพสูง วิตามินเอ บี อี และเค รวมทั้งไขมันไม่อิ่มตัวโมเลกุลเดียว น้ำมันมะกอกจึงสามารถชะลอริ้วรอยและช่วยให้ผิวชุ่มชื้นขึ้นได้<br /><br />14. สารสกัดจากข้าว มีวิตามินบีที่สามาถช่วยสร้างเซรามายด์เพื่อเก็บกักความชุ่มชื้นให้เซลล์ผิว ป้องกันอาการผิวแห้งได้ดี<br /><br />15. สารสกัดจากอัลมอนด์และวอลนัต อุดมไปด้วยโอเมก้า 3 และไขมันไม่อิ่มตัวที่จำเป็นต่อร่างกายและจำเป็นต่อการรักษาความชุ่มชื้นให้กับผิวและเส้นผม</p><br /><p><strong><u>กลิ่นหอมหวานช่วยบำบัด<br /></u></strong><br /> กลิ่นมีส่วนสำคัญในการกระตุ้นประสาทรับรู้โดยกลิ่นจะใช้เวลาเพียงสองวินาทีเท่านั้นในการเดินทางเข้าสู่สมองส่วนควบคุมความทรงจำและอารมณ์ กลิ่นหอมหวานจึงเป็นองค์ประกอบสำคัญของ ผลิตภัณฑ์เพื่อความงามในการสร้างความรื่นรมย์และผ่อนคลายหรือสร้างความกระปรี้ประเปร่าขณะใช้ เพื่อให้ทั้งประสาทสัมผัสและประสาทรับรู้กลิ่นได้ผสานการทำงานไปพร้อม ๆ กัน<br /><br />• กลิ่นดอกไม้ กลิ่นดอกไม้ถือเป็นกลิ่นแห่งความโรแมนติก กระตุ้นอารมณ์รัก ความอ่อนโยน และอ่อนหวาน เป็นกลิ่นที่เหมาะสำหรับหญิงสาว ไม่ว่าจะเป็นสาวหวานน่าทะนุถนอมที่เหมาะกับกลิ่นคาโมมายด์ จัสมิน และลิลี่ หรือสาวเซ็กซี่ผู้เหมาะกับกลิ่นกุหลาบ กระดังงา และการ์ดิเนีย<br /><br />• กลิ่นผลไม้ อย่างกลิ่นจำพวกซิตรัสและผลเบอร์นี่เป็นกลิ่นที่สร้างความกระปรี้กระเปร่าสดชื่นและหอมหวานในเวลาเดียวกัน จึงมักใช้ผสมกับผลิตภัณฑ์อาบน้ำเพื่อสร้างความสดชื่นแบบเร่งด่วน เหมาะสำหรับสาวนักกีฬาหรือสาวทำงาน<br /><br />• กลิ่นช็อกโกแลต เป็นกลิ่นที่หอมหวานยั่วยวนที่สุดในบรรดากลิ่นขนมทั้งหมด เมื่อใดที่ร่างกายได้กลิ่นช็อกโกแลต ความดันโลหิตจะเริ่มสูงขึ้นและร่างกายจะรู้สึกถึงอารมณ์ปราถนามากขึ้น นอกจากนี้ยังทำให้รู้สึกอยากอาหารมากขึ้นด้วย<br /><br />• กลิ่นวานิลลา เป็นกลิ่นพื้นฐานของกลิ่นแบบตะวันออกก็ว่าได้ ในน้ำนมแม่จะมีสารเคมีชนิดหนึ่งที่มีกลิ่นคล้ายกับวานิลลา ด้วยเหตุนี้กลิ่นวานิลลาจึงช่วยสร้างความรู้สึกอบอุ่นอ่อนโยน ปลอดภัยและสบายใจ ว่ากันว่ายามใดที่ผู้ชายได้กลิ่นวานิลลาจากหญิงสาวเขามักจะนึกถึงภาพของบ้านที่อบอุ่นและแม่ที่กำลังทำอาหารอยู่</p><br /><p><strong><u>ส่วนผสมจากธรรมชาติเพื่อความงาม</u></strong><br /><br />1. กล้วยเพิ่มความเงางามให้เส้นผม<br /> โดยการใช้กล้วยหนึ่งลูกบดรวมกับน้ำมันดอกทานตะวัน 1 ช้อนโต๊ะ และน้ำมะนาวครึ่งช้อนโต๊ะ หมักผมทิ้งไว้ครึ่งชั่วโมง แล้วล้างออกด้วยน้ำอุ่นก่อนการสระด้วยแชมพู<br /><br />2. สตรอว์เบอร์รี่เพื่อผิวสวย<br /> ใช้สตรอว์เบอร์รี่ 3-4 ผล บดผสมกับโยเกิร์ตพอกผิวหน้าทิ้งไว้ประมาณ 20 นาที เพื่อให้กรดซิตริกในสตรอว์เบอร์รี่และกรดแล็กติกในนมทำหน้าที่ผลัดเซลล์ผิวเก่าออก<br /><br />3. แอปริคอตเพื่อมือเนียนนุ่ม<br /> ใช้แอปริคอตแห้งปั่นรวมกับโยเกิร์ต 1 ช้อนโต๊ะ และน้ำผึ้งอีก 1 ช้อนโต๊ะ ทาพอกไว้บนผิวมือและเล็บให้ทั่วประมาณ 20 นาที แล้วล้างออกด้วยน้ำอุ่น</p><br /><p>.......................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาของบทความ นิตยสาร ELLE </strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-112041345229668848?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-32603662531070616312009-02-09T05:45:00.000-08:002009-02-09T06:05:28.938-08:00<p><img src="http://img7.imageshack.us/img7/5060/picno032ud3.jpg" height="144" alt="pic_no_1533_milksmall.jpg" hspace="10" width="250" align="left" border="0" /><strong><u>รู้จัก “ นม ” ดีแล้วหรือยัง</u></strong></p><br /><p> แพทย์ผู้เชี่ยวชาญบางคนกล่าวว่า การไม่ดื่มนมหรืออาหารบางชนิดที่ผลิตจากนมวัวก็มิได้เป็นสาเหตุทำให้กระดูกของเราเสื่อม นมถั่วเหลืองไม่เหมาะสำหรับเด็กเล็ก และจริงหรือที่อายุมีผลต่อการดื่มนม</p><br /><p> “ นมวัวมีไว้สำหรับลูกวัวตัวน้อย ” “ ไม่มีสัตว์ป่าชนิดไหนที่กลับมาดื่มนมอีกหลังจากหย่านมแล้ว รวมทั้งกินนมข้ามสายพันธ์ ” “ นมวัวหรือผลิตภัณฑ์จากนมวัวต่างสร้างปัญหาให้กับการทำงานของกระดูกแขนขา ระบบเลือดและตับ ปวดไมเกรน หรือเจ็บผ่วยเนื่องจากภูมิคุ้มกันบกพร่อง รวมทั้งโรคเบาหวาน โรคหัวใจ ความดันสูง และโรคอ้วนที่พบเห็นมากขึ้นในปัจจุบัน ” ข้อมูลดังกล่าวยังคงเป็นข้อถกเถียงกัน ไม่รู้จบ จนกระทั่งผู้คนหันมาสนใจเรื่องไอคิวของเด็กที่ถูกเลี้ยงด้วยนมแม่มากขึ้น ซึ่งคนรุ่นหลังเปลี่ยนมาเลี้ยงลูกด้วยนมและเนยจากแพะ รวมทั้งความนิยมดื่มนมถั่วเหลืองในยุคของอาหารชีวจิต<br />นมให้ผลดีหรือร้าย</p><br /><p> นานมาแล้วที่มนุษย์เราสรรหาสารพัดวิธีในการบำบัดโรคภัยไข้เจ็บนอกเหนือจากการรับประทานยา เช่น เน้นเรื่องอาหาร การออกกำลังกาย การใช้ความร้อน ฯลฯ หรือเชื่อว่าการให้ยาในปริมาณน้อยเกินไปเพื่อรักษาโรคที่เป็นอยู่และการดื่มนมนั้นเป็นยาพิษที่กระตุ้นให้อาการทรุดหนักกว่าเดิม แต่การแพทย์ออธอร์ดอกในยุคกลางกลับใช้วิธีดังกล่าวรักษาโรคร้ายให้หายเป็นปลิดทิ้งและมีกลุ่มแพทย์จำนวนหนึ่งของคณะแพทยศาสตร์แห่งมงต์เปลิเยร์ ( Montpellier) ทำสงคราต่อต้าน “เครื่องดื่ม” ที่คนนิยมบริโภคกันมากที่สุดในโลกรองลงมาจากน้ำเปล่า ซึ่งหนึ่งในกลุ่มนี้คือ เมอซิเยอร์ อองรี ชัวเยอซ์ ( Henri Joyeux ) อาจารย์แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยาและศัลยกรรมระบบย่อยอาหาร ดอกเตอร์ฌอง ซิญาเล่ต์ (Jean Seignalet) ผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับเทคนิควิธีการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ ซึ่งระบุว่าฮอร์โมนและส่วนประกอบในนมวัวทำให้ลูกวัวอ้วนขึ้นกว่า 100 กิโลกรัม ภายในระยะเวลาเพียง 1 ปี ซึ่งผลลัพธ์ดังกล่าวไม่ได้เกิดกับคนทุกคนที่นิยมดื่มนม นอกจากนี้ตั้งแต่ปีค.ศ.1950 เป็นต้นมา ชาวฝรั่งเศษสูงขึ้น 10 ซม. และมีน้ำหนักมากขึ้น 10 กก. ซึ่งเป็นผลมาจากการมีกระดูกที่แข็งแรงและปริมาณไขมันที่มากขึ้น แต่น่าเสียดายที่พัฒนาการนี้ไม่เกี่ยวข้องกับสมองเลย</p><br /><p> หลายคนสงสัยว่าแคลเซียมช่วยป้องกันกระดูกแข้งขาหักได้จริงหรือ ดอกเตอร์ ซีญาเล่ต์ ยืนยันว่า “ แคลเซียมในนมดูดซึมได้ไม่ดีในลำไส้ แต่จะดูดซึมแคลเซียมจากผักได้ดีกว่า ดังนั้นเพียงแค่แคลเซียมที่ได้จากผักสดหรือแห้ง อาหารดิบ ผลไม้ต่าง ๆ และน้ำแร่ก็เพียงพอต่อร่างกายแล้ว ” ส่วนศาสตราจารย์ชัวเยอซ์ไม่เชื่อในประสิทธิภาพของอาหารจำพวกนมมากนักว่าจะสามารถป้องกันกระดูกเสื่อมได้ โดยกล่าวว่า “ลองสังเกตุดูสิว่า ชาวสแกนดิเนเวียนักบริโภคอาหารจากนมขนานแท้กับชาวญี่ปุ่นที่ไม่นิยมนมเนยต่างไม่ต้องเจอปัญหาโรคกระดูกเหมือนกัน” อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขามั่นใจว่าการบริโภคนมดีกว่าการรับประทานผลไม้ 4 ผล หรือโยเกิร์ต 4 ถ้วยต่อวัน หรือควรเลือกบริโภคเนยจากนมแพะหรือแกะซึ่งประกอบด้วยกรดไขมันที่ใกล้เคียงกับของคนมากกว่า แต่ต้องยอมเลิกรับประทานผลิตภัณฑ์นมเนยทุกชนิดทันทีที่ล้มป่วย และทางด้านดอกเตอร์ซิญาเล่ต์ กล่าวเสริมอีกว่า เขาเองก็เลิกบริโภคนมทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นนำนมแท้ ๆ หรือนมแปรรูป</p><br /><p> นอกจากนี้ยังมีความคิดเห็นของศาสตราจารย์เจรารด์ เดอบรี (Gerard Debry) แพทย์อีกคนหนึ่งจากเมืองนองซี่ (Nancy) ซึ่งเป็นที่ฮือฮากันมา ณ ช่วงเวลานั้นและเจ้าของผลงานเขียนเรื่อง “ นม สารอาหารและสุขภาพ ” (Lait, Nutrition et Sante) ซึ่งถือว่าเป็นคัมภีร์สุขภาพอีกเล่มหนึ่งก็ว่าได้ “นมไม่ได้เป็นแค่แหล่งแคลเซียมที่ดีที่สุดสำหรับผู้หญิงวัยรุ้นหรือสูงอายุ แต่เป็นทั้งอาหารที่อุดมไปด้วยสารอาหารอื่น ๆ มีโปรตีนสูง มีไขมันที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย 3.6 % โดยเฉพาะวิตามินเอ บี 2 และบี 12” รวมทั้งอีกหนึ่งความคิดเห็นของดอกเตอร์ฌอง-มิเชล เลอแซรฟ์ (Jean-Michel Lecerf) จากสถาบันปาสเตอร์ (Institut Pasteur) แห่งเมืองลีล (Lille) ผู้จัดทำหลักสูตรศึกษาเกี่ยวกับกระบวนการย่อยอาหาร “ไม่มีใครสามารถระบุได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าอาหารไหนดีหรือไม่ดี และเราต่างก็ผิดมาโดยตลอดที่เปรียบเทียบชาวฝรั่งเศษกับชาวญี่ปุ่นซึ่งมีระบบการดูดซึมอาหารไม่เหมือนกัน อาหารการกินและสุขภาพอนามัยก็ต่างกัน แต่ผลิตภัณฑ์นมถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและพฤติกรรมการกินอยู่ของคนเรามาหลายศตวรรษแล้วจนยากจะปฏิเสธ อีกทั้งประโยชน์จากแคลเซียมที่ช่วยป้องกันโรคมะเร็งลำไส้ที่พบมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งก็น่าแปลกที่การบริโภคนมมากเกินไปกลับเสี่ยงต่อโรคร้ายนี้พอ ๆ กับคนที่เลิกดื่มนมและมีการยืนยันว่า นมวัว (รวมทั้งนมแม่) ก็ไม่ได้เป็นอาหารที่ดีที่สุดสำหรับเด็กแรกเกิด ลองนึกถึงเด็กวัยก่อน 5-6 เดือนดูสิ มักป่วยเป็นโรคภูมิแพ้ ภูมิคุ้มกันบกพร่อง พัฒนาเป็นโรคเบาหวานในผู้ใหญ่จนกระทั่งโรคอ้วนและเป็นที่ทราบกันว่าแคลเซียมไม่ได้เป็นปัจจัยเดียวที่เสริมสร้างให้กระดูกแข็งแรงแต่ขึ้นอยู่กับการบริหารร่างกาย วิตามินดี (จากแสงแดด) ผัก และผลไม้” จึงขอแนะนำว่าควรบริโภคผลิตภัณฑ์นมอย่างมากแค่ 3 ชนิดต่อวัน แต่ถ้าร่างกายยังขาดแคลเซียมอยู่ให้หันมารับประทานพวกปลาตัวเล็ก ที่รับประทานได้ทั้งตัวปรือแคลเซียมในรูปเสริมอาหารด้วย</p><br /><p><strong><u>น้ำตาลในนมระคายท้อง<br /></u></strong><br /> “ น้ำตาลนม ” เป็นคาร์โบไฮเดรตหรือน้ำตาลตามธรรมชาติที่พบในนมทุกชนิด หนึ่งในจำนวนนั้นประกอบด้วยน้ำตาลแล็กโทส (Lactose) ซึ่งนมจะมีน้ำตาลชนิดนี้มากกว่าน้ำตาลหรือคาร์โบไฮเดรตชนิดอื่น โดยมีประมาณร้อยละ 6-7 ในน้ำนมแม่ และร้อยละ 5 ในน้ำนมวัว ความพิเศษของน้ำตาลแล็กโทสอยู่ที่ประกอบด้วยน้ำตาลชั้นเดียวสองโมเลกุลรวมกันคือ น้ำตาลกลูโคส และกาแล็กโทส น้ำตาลแล็กโทสจะมีความหวานมันน้อยกว่าน้ำตาลทราย เทียบได้ประมาณหนึ่งในหกของน้ำตาลทราย ร่างกายของคนเราโดยเฉพาะเด็กแรกเกิดจะมีน้ำย่อยที่เรียกว่าแล็กเทส (Lactase) อยู่ภายในลำไส้ ทำหน้าที่ย่อยน้ำตาลแล็กโทสเพื่อให้ร่างกายดึงน้ำตาลในนมไปใช้ได้ และโดยปกติระดับของน้ำย่อยแล็กเทสจะลดลงตามอายุที่เพิ่มขึ้น ส่วนผู้ใหญ่โดยเฉพาะชาวเอเซียที่ไม่มีนิสัยรักการดื่มนมเป็นประจำร่างกายก็จะเลิกสร้างหรือมีการสร้างน้ำตาลแล็กเทสลดลง ทำให้ผู้ใหญ่มักมีอาการผิดปกติเมื่อดื่มนมเข้าไป เช่น อาการแน่นท้อง ท้องอืด ปวดท้อง ท้องเสีย หรือรุนแรงถึงขึ้นท้องร่วง เป็นต้น อาการเหล่านี้เกิดจากการที่ร่างกายย่อยน้ำตาลแล็กโทสที่ไม่ผ่านกระบวนการย่อยถูกส่งไปยังลำไส้ ซึ่งแบคทีเรียในลำไส้ใหญ่จะเป็นตัวย่อยสลายน้ำตาลแล็กโทสจนเกิดเป็นกรดและก๊าซขึ้นจนทำให้มีอาการผิดปกติ ดังนั้นเราจึงควรรู้วิธีการดื่มนมเพื่อหลีกเลี่ยงการระคายท้องดังนี้</p><br /><p>1. เริ่มต้นดื่มนมในปริมาณน้อย เช่น เริ่มจากดื่ม ¼ แก้ว แล้วค่อย ๆ เพิ่มเป็น ½ แก้ว จนสามารถดื่มได้วันละ 1 แก้ว ซึ่งจะใช้เวลาปรับตัวประมาณ 1-2 สัปดาห์ แต่ต้องอดทนหากมีอาการไม่มากนัก<br />2. อย่าดื่มนมขณะท้องว่าง ควรดื่มนมหลังอาหารหรือหาอะไรรับประทานขณะดื่มนมจะช่วยได้มาก<br />3. ถ้าใช้ทั้ง 2 วิธีดังกล่าวแล้วอาการยังคงรุนแรงอยู่ ควรเลือกรับประทานโยเกิร์ตชนิดครีมแทน<br />4. ถ้าไม่ได้ผลทั้ง 3 วิธี คงต้องหาแหล่งแคลเซียมอื่น ๆ ทดแทน อาทิ ผักใบเชียว เต้าหู้แข็ง หรือปลาตัวเล็กที่รับประทานได้ทั้งตัว</p><br /><p><strong><u>เคล็ดลับการดื่มนม</u></strong><br /><br />• ถ้าเราเกิดอาการท้องอืด หรือท้องเสียทุกครั้งที่ดื่มนมเพราะแพ้น้ำตาลแล็กโทสในนม สามารถแก้ไขได้โดย 1. ดื่มนมทีละแก้ว 2. ดื่มนมหลังอาหาร 3. ดื่มนมเปรี้ยวหรือโยเกิร์ต ซึ่งวิธีที่ 1 และ 2 สามารถทดลองได้เลย ส่วนวิธีที่ 3 ควรลองรับประทานโยเกิร์ตชนิดครีมก่อนแต่ถ้าต้องการแคลเซียมที่เท่ากับนม 1 แก้ว ต้องรับประทาน 2 ถ้วย และหากอาการยังไม่ดีขึ้นให้เปลี่ยนมารับประทานโยเกิร์ตชนิดดื่ม ที่สำคัญต้องเลือกชนิดที่มีนมสดปสมอยู่มาก ๆ โดยอ่านจากฉลากก่อนทุกครั้ง</p><br /><p>• นมเป็นแหล่งอาหารโปรตีนคุณภาพดีและแร่ธาตุแคลเซียม เด็กจึงควรดื่มนมวันละ 2-3 แก้ว ผู่ใหญ่ควรดื่มวันละ 1 แก้ว แต่ถ้ามีปัญหาไขมันสูงหรืออายุเกิน 40 ปี ควรดื่มนมพร่องมันเนย และผู้สูงอายุควรดื่มนมพร่องมันเนยหรือขาดมันเนยวันละ 1 แก้ว</p><br /><p><strong><u>นมถั่วเหลืองไม่เหมาะกับเด็กเล็ก<br /></u></strong><br /> เนื่องจากแนวโน้มการเพิ่มจำนวนของโรคแพ้อาหารมีมากขึ้น จึงทำให้ผู้คนตกอยู่ในภาวะหวาดกลัว (อาหาร)ก้าวเข้าสู่ยุคอาหารชีวจิตเพื่อสุขภาพและนิยมเลี้ยงเด็กแรกเกิดด้วยนมถั่วเหลืองมากขึ้นเรื่อยๆ ยกเว้นในสหรัฐฯ ซึ่ง 15% ของจำนวนเด็กแรกเกิดไม่ดื่มนมถั่วเหลือง เพราะถึงแม้ว่าจะปลอดภัยจากอาการแพ้ แต่นมถั่วเหลืองมีปริมาณธาตุแคลเซียมและสารอาหารที่จะไปเลี้ยงฮอร์โมนเพศหญิง ไฟโต-เอสโตรเจน (Phyto-Estrogen) ต่ำกว่านมวัว นอกจากนี้การที่เด็กแรกเกิดสามารถดื่มนมได้ปริมาณมากและเร็วกว่าผู้ใหญ่ชาวเอเซียหรือผู้หญิงวัยหมดประจำเดือนถึง 10 เท่านั้น จึงมีผลกระทบต่อพัฒนาการทางร่างกายของเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการศึกษาวิจัยขององค์การวิทยาศาสตร์แห่งสหรัฐฯ คาดว่าการบริโภคนมถั่วเหลืองจะเป็นอีกสาเหตุหนึ่งของปัญหาระบบภูมิคุ้มกันบกพร่องและความแข็งแรงของกระดูก</p><br /><p>......................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาของบทความ : นิตยสาร MADAME FIGARO</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-3260366253107061631?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-25609701826156541112009-02-09T05:39:00.000-08:002009-02-09T06:05:28.960-08:00<p><img src="http://img23.imageshack.us/img23/1474/picno020lx5.gif" height="63" alt="pic_no_1547_menu_a.gif" hspace="10" width="139" align="left" border="0" /><strong><u>อาหารสูตรโบราณ : ข้าวผัดสามสี<br /></u></strong> ครั้งที่ 6 โดย คุณยินดี ศรีเพ็ญ <br /> วันที่ 6 สิงหาคม 2496 ณ.สโมสรสำนักวัฒนธรรมหญิง</p><br /><p><strong><u>ข้าวผัดสามสี</u></strong></p><br /><p><strong>เครื่องปรุงสีแดง...ข้าวผัดกุ้ง</strong></p><br /><p>ข้าวสุกหุงลุมูนละไม กุ้งก้ามกราม กระเทียม น้ำปลาดี ต้นหอม แตงกวา</p><br /><p><strong>เครื่องปรุงสีเหลือง.. ข้าวผัดอิตาลี <br /></strong><br />ข้าวสุก เนื้อไก่ ลูกเกด เนย (หรือน้ำมันหมู) ผงกระหรี่ เกลือป่น ขิงดอง </p><br /><p><strong>เครื่องปรุงสีขาว..ข้าวผัดระกำ <br /></strong><br />ข้าวสุก เนื้อหมู กุ้งแห้งทอด กระเทียมเจียม ไข่เจียวหันฝอย ระกำหั่นเป็นชิ้น เล็ก ๆ น้ำปลา น้ำตาลนิดหน่อย น้ำมะนาว ผักชีเด็ดเป็นใบ ๆ</p><br /><p><u>วิธีทำข้าวผัดสีแดง <br /></u><br />ล้างกุ้งให้สะอาดปอกเปลือกผ่าหลัง เด็ดหัวแยกมันไว้ต่างหาก แล้วหั่นเป็นชิ้น ๆ ทุบกระเทียมแล้วเจียวในกะทะน้ำมันพอเหลืองดี เอามันกุ้งลงผัดให้น้ำมันเป็นสี แดง ใส่น้ำปลาดี แล้วเอาข้าวสุกใส่ลงไปชิมรสให้พอดีแล้ว ยกลงใส่ชามพักไว้ แตงกวาและต้นหอมไว้ประดับข้างบน</p><br /><p><u>วิธีทำข้าวผัดสีเหลือง<br /></u><br />วิธีผัดเช่น เดียวกับสีแดง</p><br /><p><u>วิธีทำข้าวผัดระกำ <br /></u><br />ผสมน้ำปลา มะนาว ระกำและน้ำตาลนิดหน่อยชิมรสให้พอดี แล้วเคล้าข้าวสุกให้ ทั่ว ตักน้ำมันหมูใส่กะทะ ใส่กระเทียมเจียวให้หอมแล้วเอาข้าวสุกลงคลุกน้ำปลา ไว้ใส่ลงไปผัดให้หอม แล้วใส่เนื้อหมูผัดจนสุก แล้วจึงใส่กุ้งแห้งทอดกรอบแต่หงน้า ด้วยไข่เจียวหันฝอย และผักชี พริกเหลือง กุ้งแห้งทอด การจัดข้าวผัด ตักข้าวผัดสีละทัพพี วางในจานให้เป็นที่ ๆ สลับสีกันหรือจะใช้ใส่พิมพ์แบ่งเป็น 3 ช่อง ๆ ละสี กดให้แน่นแล้วเทลงจาน ประดับด้วยผักชีจะงามดี</p><br /><p>...........................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาบทความ : รวบรวมพิมพ์แจกในงานศพ พันโท หลวงเลขกิจสุนทร พ.ศ.2498</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-2560970182615654111?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-75672257135644148832009-02-09T05:35:00.000-08:002009-02-09T06:05:28.979-08:00<p><img src="http://img11.imageshack.us/img11/2820/picno031cz5.jpg" height="167" alt="pic_no_1552__cakepiebeauty1_l.jpg" hspace="10" width="167" align="left" border="0" /><strong><u>น้ำตาล…อันตรายที่แสนหวาน<br /></u></strong><br /> รสชาติหวานอร่อยของน้ำตาลจะทำให้เราติดอกติดใจในอาหารนั้น ๆ มากขึ้นแต่รู้หรือไม่ว่า ความหวานอันแสนจะคุ้นลิ้นที่เราเติมใส่อาหารอยู่บ่อย ๆ นี้สามารถกลายเป็นภัยร้ายที่คร่าทำลายร่างกายของเราได้อย่างเงียบเชียบ</p><br /><p> อาหารรสชาติหวานมีส่วนสัมพันธ์กับปัญหาสุขภาพคนส่วนใหญ่ มีแนวโน้มจะติดใจในรสหวานอร่อยของอาหารที่เติมน้ำตาล เนื่องจากคุ้นเคยว่าอาหารออกหวานจึงจะให้รสชาติที่ดี จึงมีการเติมผงชูรส หรือน้ำตาลลงไปในขณะปรุงอาหาร นอกจากนี้เรายังได้รับการฝึกมาตั้งแต่เด็ก ๆ ว่าจะได้รับขนมหวาน เช่น ลูกกวาด ช็อกโกแลต เป็นรางวัล หรือรอคอยที่จะได้กินเค้กวันเกิด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ เด็กที่ชอบกินขนมหวาน ๆ มีแนวโน้มว่าจะเจ็บป่วยได้ง่าย และเลือดกำเดาออกได้ง่ายกว่า จนถึงมีปัญหาฟังผุ คนในวัยหนุ่มสาวที่กินน้ำตาลมาก ๆ และกินอาหารไม่มีประโยชน์บ่อย ๆ จะมีระดับของวิตามินบี 1 ลดน้อยลง ทำให้เป็นโรคเหน็บชาได้ง่าย มีอาการภูมิแพ้ อารมณ์แปรปรวน กระสับกระส่าย ซึมเศร้า และนอนไม่หลับ</p><br /><p><strong><u>อาการเสพติดน้ำตาล<br /></u></strong><br /> อาหารรสชาติหวานจะให้ความรู้สึกพึงพอใจและทำให้ติดใจได้ง่ายกว่า ดังนั้นผู้คนจึงดื่มกินน้ำตาลที่ผสมอยู่ในอาหารเกือบทุกชนิดโดยไม่ทันรู้ตัว ไม่ว่าจะเป็นน้ำอัดลม น้ำผลไม้บรรจุกล่อง ขนมเค้ก ซอส น้ำราดสลัด เนย มันฝรั่งทอด ไก่ทอด กาแฟ ชา ในน้ำตาล 1 ช้อนชา จะให้พลังงาน 16 แคลอรี่ ถ้าหากดื่มน้ำอัดลม 1 กระป๋อง จะให้พลังงานประมาณ 88 แคลอรี่ ดื่มมาก ๆ ร่างกายก็จะได้น้ำตาลเป็นพลังงานสะสมในร่างกายมากขึ้น ผู้หญิงที่ต้องการรักษารูปร่าง มักหันมาอมลูกอมแทนการกินอาหารที่คิดว่าเป็นการเพิ่มไขมัน และคาร์โบไฮเดรต แต่กลับมีโอกาสได้รับพลังงานมากขึ้น เพราะน้ำตาลไม่ช่วยให้รู้สึกอิ่มเมื่อเข้าสู่ร่างกายจะถูกดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือด ทำให้เกิดความอยากอาหารอีก นอกจากนี้ยังอาจมีผลให้เกิดอาการติดน้ำตาล เพื่อรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้สูงคงที่</p><br /><p> อาการของผู้ที่ติดหวานจนอยู่ในข่ายเสพติดน้ำตาลหรือที่เรียกว่า Sugar Blues จะมีความต้องการและอยากกินอยู่เสมอ มีความรู้สึกหดหู่ซึมเซาในช่วงระหว่างสิบโมงเช้าและประมาณบ่ายสามโมง เนื่องจากภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หากยังไม่แก้ไขนิสัยการกิน จะทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย ซึมเศร้า อารมณ์ฉุนเฉียวง่าย ขาดสมาธิ เกิดภูมิแพ้ และความดันโลหิตต่ำ</p><br /><p><strong><u>ความหวานกับอาการสุขภาพเสื่อม<br /></u></strong><br /> เมื่อน้ำตาลเข้าสู่กระแสเลือดมากเกินไป ร่างกายจะส่งไปเก็บไว้ที่ตับในรูปของไกลโคเจน (Glycogen) และเก็บไว้ได้เป็นจำนวน 50 กรัม หากมากกว่านี้ ตับจะส่งกลับไปที่กระแสเลือดแล้วเปลี่ยนเป็นกรดไขมัน เพื่อไปสะสมอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่ไม่ค่อยได้เคลื่อนไหว เช่น สะโพก หน้าท้อง ต้นขา ต้นแขน แต่ถ้ายังคงกินน้ำตาลอย่างต่อเนื่อง กรดไขมันก็จะไปสะสมเพิ่มพูนอยู่ตามอวัยวะภายในต่าง ๆ เช่น หัวใจ ตับ ไต เป็นต้น</p><br /><p> นอกจากนี้เมื่อน้ำตาลอยู่ในเลือดจะมีผลให้เลือดเหนียวข้นขึ้น เลือดจะไหลช้าลง และนำสารอาหารไปเลี้ยงเนื้อเยื่อได้ช้าลง ประสิทธิภาพในการซ่อมแซมเนื้อเยื่อจะลดลงทำให้เส้นเลือดฝอยตีบตันได้ง่าย และเกิดความเสื่อมกับอวัยวะต่าง ๆ ได้เร็วขึ้น การกินอาหารรสหวานยังทำให้ร่างกายได้รับพลังงานมากเกินไปจนกลายเป็นสาเหตุของโรคอ้วนที่จะทำให้ปัญหาอื่น ๆ ตามมาอีกด้วย</p><br /><p><strong><u>สัญญาณเตือนภัย<br /></u></strong><br /> สัญญาณเตือนว่าร่างกายได้รับอันตรายจากความหวานก็คือ น้ำหนักลดยาก อยากกินหวาน ถ้าไม่ได้กินจะรู้สึกหงุดหงิด มีผมหรือขนขึ้นในที่ที่ไม่ควร ผมร่วง มีสิวขึ้น ในรายที่มีอายุ 30 ปีขึ้นไปจะเกิดซีสต์ที่รังไข่ และประสบปัญหาที่เกี่ยวข้องกับความดันสูง นิ่ว ไต เบาหวาน เส้นเลือดหัวใจตีบ และไขมันแทรกในตับ นอกจากนี้ผู้ที่ชอบกินหวาน ผิวหนังจะมีสภาพเป็นกรดที่พร้อมจะให้เชื้อราเจริญเติบโตได้ง่ายอีกด้วย</p><br /><p> ในประเทสสหรัฐอเมริกาได้บัญญัติโรคที่ชื่อว่า Syndrome X ไว้เป็นกลุ่มอาการอย่างหนึ่งที่ประกอบด้วยโรค 4 โรค คือ เบาหวาน ความดัน หัวใจตีบ และอัมพาต ซึ่งทั้ง 4 โรคนี้มีสาเหตุร่วมกันคือ “ ความหวาน ”</p><br /><p><strong><u>ใช้น้ำตาลเทียมดีกว่าหรือไม่<br /></u></strong><br /> น้ำตาลเทียม เช่น Aspartame หรือ Saccharin เป็นสารสังเคราะห์ที่ให้ความหวานมากกว่าน้ำตาล แต่ให้พลังงานหรือแคลอรี่ต่ำ จึงมักเป็นส่วนผสมอยู่ในอาหารชนิดไดเอต ซึ่งเป็นที่นิยมของผู้ที่อยากผอม นอกจากนี้ยังเป็นสารให้ความหวานทดแทนน้ำตาลที่แพทย์มักแนะนำให้ใช้ในรายที่เป็นเบาหวาน ซึ่งควรกินภายใต้การดูแลของแพทย์ เพราะผู้บริโภคบางรายมีอาการไมเกรน คลื่นเหียน ท้องร่วง และถ้าใช้ในระยะยาวอาจมีผลข้างเคียงที่ทำให้มีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็ง สำหรับสารอาหารที่ให้รสหวาน ธรรมชาติและเหมาะจะใช้แทนน้ำตาลก็คือหญ้าหวาน (Stevia) ซึ่งเป็นสมุนไพรที่มีถิ่นกำเนิดในแถบบราซิล และมีการนำมาปลูกทางภาคเหนือของไทย วิธีใช้คือ นำใบที่ตากแห้งมาใส่ในอาหารแทนน้ำตาล ซึ่งจะให้รสชาติอาหารที่กลมกล่อมขึ้นด้วย แต่ไม่ควรใส่มากเพราะจะให้รสที่หวานมาก เนื่องจากในใบมีสารหวานที่หวานกว่าน้ำตาลทราย 250-300 เท่า แต่ไม่ทำให้อ้วน</p><br /><p><strong><u>เลิกกินน้ำตาลดีไหม<br /></u></strong><br /> เนื่องจากร่างกายต้องใช้กลูโคสเป็นพลังงาน คนจึงเชื่อว่าดื่มน้ำหวาน น้ำผลไม้ หรือน้ำอัดลมแล้ว จะทำให้สดชื่น และให้พลังงาน แต่น้ำตาลที่เข้าสู่ร่างกายต้องเป็นปริมาณที่เหมาะสม กลูโคสที่ให้ผลดีต่อร่างกายคือกลูโคสที่เกิดจากคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน (Complex Carbohydrate) เช่น ข้าว ข้าวกล้อง ข้าวโพด ขนมปัง ธัญพืช และถั่วต่าง ๆ ซึ่งร่างกายจะค่อย ๆ ย่อยและดูดซึมไปใช้ แต่กลูโคสจากน้ำตาลเมื่อเข้าสู่ ร่างกายจะถูกดูดซึมไปทั้งหมด กลูโคสจึงอยู่ในภาวะล้นท่วมเซลล์ ก่อให้เกิดอันตรายและร่างกายต้องทำงานหนัก แต่จะไม่แสดงอาการในทันที เพราะร่างกายสามารถทนรับได้นาน 5-10 ปี จึงจะแสดงอาการของโรค ดังนั้นในระยะยาวคนที่กินหวานจะมีโอกาสเป็นอันตรายต่อสุขภาพได้มากกว่าคนไม่กินหวาน</p><br /><p> องค์การอนามัยโลกได้กำหนดปริมาณน้ำตาลไว้ว่าไม่ควรเกินร้อยละ 10 ของปริมาณพลังงานที่ได้รับในแต่ละวัน การบริโภคน้ำตาลในปริมาณที่พอเหมาะและไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายคือ ไม่เกินวันละ 10 ช้อนชา แต่ปริมาณแนะนำที่มีการรณรงค์สำหรับคนไทยก็คือ ไม่เกินวันละ 6 ช้อนชา หรือ 24 กรัม เผื่อไว้สำหรับการกินอาหารที่มีส่วนผสมของน้ำตาลอยู่แล้วโดยไม่ทราบปริมาณ</p><br /><p> เพื่อสุขภาพร่างกายที่ดี ควรหันมาใส่ใจในอาหารการกิน ฝึกลดและเลิกเติมน้ำตาลลงในอาหารตั้งแต่วันนี้โดยเลือกกินอาหารที่มีน้ำตาลน้อย จนถึงชนิดซูการ์ฟรี ที่ไม่มีน้ำตาลเจือปน แล้วจะพบว่านอกจากอาหารที่กินนั้นจะมีรสชาติดีอยู่แล้ว ยังส่งผลต่อสุขภาพโดยรวมทั้งร่างกายและจิตใจ</p><br /><p><strong><u>วิธีหยุดอาการติดน้ำตาล<br /></u></strong><br />1. กำจัดน้ำตาลออกไปจากบ้านให้หมด<br />2. เมื่อจำเป็นต้องใช้ ให้ซื้อมาทีละนิด แล้วใช้เท่าที่จำเป็น ส่วนที่เหลือให้ทิ้งไป<br />3. ถ้าอดใจไม่ไหว ให้กัดของหวานชิ้นโปรดนั้นเข้าไปแค่คำเดียว เคี้ยวช้า ๆ แล้วดื่มน้ำตามมาก ๆ<br />4. ออกกำลังกายทันทีที่รู้สึกอยากกินของหวาน วิธีนี้จะช่วยหยุดยั้งกระบวนการที่ทำให้รู้สึกอยากกินได้<br />5. เมื่อรู้สึกอยาก ให้ยืดเวลาออกไปอีก 15 นาที แล้วหาอะไรทำในระหว่างนั้น ความอยากจะหายไปในระหว่างรอ</p><br /><p>...................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาของบทความ นิตยสาร ELLE</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-7567225713564414883?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-6254141637571701252009-02-09T05:12:00.000-08:002009-02-09T06:05:28.993-08:00<p><img src="http://img21.imageshack.us/img21/8352/picno019lf3.gif" height="173" alt="pic_no_1584_ppgg.gif" hspace="10" width="250" align="left" border="0" /><strong><u>คุณค่าของยาธรรมชาติ ขึ้นฉ่าย พืชสวนครัว<br /></u></strong><br /> มีคุณสมบัติในการคุมกำเนิด ช่วยลดจำนวนสเปิร์ม<br /> เป็นพืชล้มลุกที่มีมานานตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 มีผู้นำจากป่าในยุโรปมาปลูกรับประทานเป็นอาหาร ซึ่งในยุโรปจะมีขึ้นฉ่าย 3 ชนิดใหญ่ๆ มีสีขาว สีเขียว และน้ำตาลเขียว ชาวยุโรปจะปรุงโดยการนำไปต้มหรือรับประทานสดๆ ส่วนขึ้นฉ่ายในทวีปเอเชีย เป็นพันธุ์ที่นะมาจากประเทศจีน</p><br /><p> ชื่อวิทยาศาสตร์ : Aqium graveolens L. vat. Dulce Pers.<br /> ลักษณะของพืช เป็นพืชล้มลุกมีอายุ 1 – 2 ปี สูง 40 – 60 ซม. ทั้งต้อนอ่อนนิ่มมีกลิ่นหอมเฉพาะ ใบประกอบแบบขนนกออกตรงข้าสีใบเป็นสีเหลืองอมเขียว ในย่อยเป็นรูปลิ่มหยัก ขอบใบหยักก้านใบยาวแผ่ออกเป็นกาบ ดอกช่อสีขาว เป็นช่อดอกแบบซี่ร่ม (compound umbles) ผลมีขนาดเล็กมาเป็นสันสีน้ำตาล ทุกส่วนของต้นจะมีกลิ่นหอม ขึ้นฉ่ายมี 2 พันธุ์ พันธุ์หนึ่งเป็นขึ้นฉ่ายจีน (Chinese celery) มีขนาดลำต้นเล็กสูง 30 ซม. ใบค่อนข้างแก่ อีกพันธุ์เป็นขึ้นฉ่ายฝรั่ง ต้นอวบใหญ่มาก ลำต้นสูงถึง 40 – 60 ซม. สีลำต้นค่อนข้างขาวเหลือง ใบสีเหลืองอมเขียว ส่วนที่ใช้เป็นยา ได้แก่ ต้น และเมล็ดที่แก่</p><br /><p> <strong><u>สรรพคุณและวิธีใช้</u></strong> ทั้งต้นสด เจริญอาหาร แต่งกลิ่นอาหาร ลดความดันช่วยลดจำนวนสเปิร์ม ถ้ารับประทานขึ้นฉ่ายที่หุงต้มแล้ววันละประมาณ 85 กรัม/กก. (น้ำหนักตัว) จำนวนสเปิร์มลดอย่างรวดเร็วใน 1 – 2 สัปดาห์ และกลับคืนสู่สภาพปกติใน 9 – 15 สัปดาห์ (งานวิจัยของภาควิชาเภสัชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล) เมล็ดช่วยขับลม ระงับความกระวนกระวาย แก้อาการบวมน้ำ</p><br /><p> ขึ้นฉ่ายในเมืองไทยมีอยู่ 2 ชนิด คือพันธุ์จีนและพันธุ์ฝรั่ง ที่เรียกว่าเซเลอรี่ ซึ่งจะมีลำต้นอวบใหญ่กว่าพันธุ์จีนมาก <br /> ส่วนประโยชน์ของขึ้นฉ่ายนั้น นอกจากใช้ประกอบอาหารยังนำมาทำเครื่องดื่มคือ น้ำคั้นขึ้นฉ่ายผสมแครอต ที่มีคุณค่าทางโภชนาการและมีประโยชน์ต่อร่างกายมาก เช่น ช่วยต้านการเกิดมะเร็ง ทำให้ร่างกายสดชื่นเป็นต้น</p><br /><p> การเลือกซื้อ เลือกดูต้นที่มีใบสีไม่แก่จัด เพราะขึ้นฉ่ายสามารถปลูกในร่มได้ ใบจะเป็นสีเขียวอ่อน ไม่หนา นิ่ม แต่ถ้าหากปลูกกลางแจ้งใบจะเขียวจัดและแข็ง ซึ่งถ้าเป็นอย่างนี้ไม่ควรซื้อ</p><br /><p><strong><u>สรรพคุณทางยา</u></strong> <br />ทั้งต้น ลดความดัน ขับนิ่ว ลดจำนวนเชื้ออสุจิในน้ำเชื้อของชาย<br />ต้น เมล็ด ช่วยขับลม ทำให้เจริญอาหาร แก้การนอนไม่หลับ ขับปัสสาวะ<br />ราก แก้ปวดข้อ โรคเกาต์ และช่วยขับปัสสาวะ</p><br /><p>................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาบทความ : นิตยสาร Lisa </strong></p><a title="50 cent" href="http://www.watch-50-cent-clip-video.thport.com/" target="_blank" >50 cent</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-625414163757170125?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-39752347632364183052009-02-07T06:21:00.000-08:002009-02-07T06:23:04.391-08:00<p><img height="284" alt="pic_no_1611_sand.jpg" hspace="10" src="http://img6.imageshack.us/img6/6695/picno030eu9.jpg" width="226" align="left" border="0" /><strong><u>แซนด์วิชสูตรเด็ด<br /></u></strong>สำหรับคนที่กำลังคุมน้ำหนักตัวอยู่ มื้อเช้าและมื้อกลางวันลองทำแซนด์วิชตามสูตรต่อไปนี้ดู เพราะมีไขมันน้อยและให้สารอาหารครบถ้วนจริงๆ</p><br /><p><strong><u>สูตรเด็ดแสนง่าย<br /></u></strong><br /><strong>แซนด์วิชไข่ปลาคาเวียร์</strong> ปิ้งขนมปังธัญพืชสองแผ่น ทากระเทียมสับและป้ายไข่ปลาคาเวียร์ลงบนขนมปังแผ่นแรก โรยในสะระแหน่วางเนื้อไก่ต้นแล่บางๆ สองชิ้น เหมาะแอสเปอร์แลตต์ เปปเปอร์ (Espelette Pepper) แล้วจึงประกบขนมปังอีกแผ่น</p><br /><p><strong>แซนด์วิชปลาแซลมอน</strong> หมักปลาแซลมอนแล่บางๆ ในน้ำมันมะกอกผสมมะนาว ใบกระเทียมและพิงก์ เปปเปอร์ (Pink Pepper) ทิ้งไว้หนึ่งชั่วโมง จากนั้นซับน้ำมันออก นำเนื้อปลาไปคลุกใบกระเทียมและพิงก์ เปปเปอร์อีกครั้ง สุดท้ายประกบเนื้อปลาที่ปรุงรสแล้วเข้ากับขนมปังดำ</p><br /><p><strong>โรลแซนด์วิชไส้ไก่ </strong>แช่ใบกะหล่ำปลีในน้ำเดือด 5 นาที ตักขึ้นสะเด็ดน้ำ จุ่มในน้ำเย็น แล้วพักไว้ เตรียมไส้โดยใช้เนื้อไก่ไร้มันต้มแล่บางๆ คลุกเคล้ากับเนยแข็งละลายปรุงรสด้วยพริกไทยและไธม์ ทาไว้ลงบนใบกะหล่ำปลีแล้วม้วน</p><br /><p><strong><u>คำแนะนำจากนักโภชนาการ </u></strong>กินแซนด์วิชช้าๆ เคี้ยวให้ละเอียดๆ จากนั้นปิดท้ายด้วยนมหนึ่งแก้ว และผลไม้ซึ่งอาจเป็นแอปเปิ้ล หรือส้มสักผล ส่วนตอนเย็นให้กินอาหารในปริมาณที่มากขึ้นแต่ควรเน้นผักและโปรตีนให้มาก</p><br /><p><strong><u>TRIP<br /></u></strong><br />• ถ้าเคยชินกับการกินขนมปังสีขาวน่าจะเปลี่ยนมากินขนมปังสีน้ำตาลเข้มอย่างขนมปังโฮลวีต ขนมปังยาวแบบฝรั่งเศส ขนมปังดำ หรือขนมปังธัญพืชดูบ้างเพราะมีใยอาหารสูงและมีสารต้านอนุมูลอิสระมากกว่า และควรเลี่ยงพวกขนมปังนมสด ขนมปังแฮมเบอร์เกอร์ และขนมปังหวาน</p><br /><p>• สำหรับไส้ ควรเลือกพวกแฮม เนื้อไก่ไม่ติดมัน ปลาแซลมอนรมควัน หรือปลาแซลมอนหมักทาร์ทาซอส ตับปลาค้อดรมควัน หรือปลาทูน่าในน้ำเกลือ ส่วนผักสดนั้นมีให้เลือกมากมาย เช่น มะเขือเทศ ผักกาดแก้ว หัวหอม มะเขือม่วง แตงญี่ปุ่น แตงกวา ผักร็อกเกตสลัด อย่าลืมเพิ่มโปรตีนด้วยถั่วและเมล็ดธัญพืชต่างๆ</p><br /><p>• สำหรับน้ำสลัดเพิ่มรสชาติควรหลีกเลี่ยงมายองเนส ให้ใช้เนยแข็งละลายผสมมัสตาร์ด กระเทียม และเครื่องเทศ หรือใช้ครีมสดผสมกับเครื่องเทศโรยชีวพาร์เมซาน ส่วนน้ำสลัดใสให้นำใบสะระแหน่ กระเทียมสับ พริกไทยดำ และเกลือตีให้เข้ากับน้ำมันมะกอก</p><br /><p>................................................................................................................................</p><br /><p><strong>ขอขอบคุณที่มาบทความ : นิตยสาร ELLE</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8423837506085587296-3975234763236418305?l=healthtodaythailand-chai.blogspot.com' alt='' /></div>moo_junghttp://www.blogger.com/profile/15615168799405875185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8423837506085587296.post-83190886474128138702009-02-07T06:20:00.000-08:002009-02-07T06:22:43.370-08:00<p><img src="http://img22.imageshack.us/img22/9197/picno029zb3.jpg" height="357" alt="pic_no_1619__cak3.jpg" hspace="10" width="333" align="left" border="0" /><strong><u>คุณเป็น “นักกิน” แบบไหน<br /><br /></u></strong>พอเห็นคำว่า “นักกิน” ใครบางคนอาจจะรีบเปิดผ่านหน้านี้ไปทันที เพราะคิดว่าตัวเองไม่ได้ครองแชมป์นักกินแน่นอน</p><br /><p>อันที่จริงนักกินหมายถึงคนที่กินอาหารอยู่ทุกวัน แต่สไตล์การกินของแต่ละคนย่อมแตกต่างกันไป ซึ่งบางครั้งเราไม่เคยวิเคราะห์กันสักทีว่าสไตล์การกินของเราเป้นแบบไหน</p><br /><p>สไตล์การกินก็เหมือนกับสไตล์การแต่งตัว เพรามันส่งผลถึงรูปร่างและภาพลักษณ์ของคุณในปัจจุบันด้วย บางคนเราดูปุ๊บก็รู้ปั๊บเลยว่าเขากินอย่างไร</p><br /><p>หลายครั้งที่เคยสังเกตดูลักษณะของผู้คนและอาหารที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา มันบอกให้รู้ได้จริงๆ ว่า เขาเป็นคนดูแลตัวเองตามใจตัวเอง หรือประเภทกินไปวันๆ และบางทีไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนนี้ถึงได้รูปร่างดี ผิวพรรณดี เมื่อได้เห้นอาหารที่พวกกินนั่นเอง</p><br /><p>หากรู้ว่าตัวเองเป็นนักกินประเภทใด คุณยังมีเวลากลับตัวกลับใจ เปลี่ยนสไตล์การกินให้มีความสมดุลมากขึ้น เพื่อคุณจะได้มีความสุขกับการกินและมีสุขภาพที่ดีด้วย</p><br /><p><strong><u>นักกินง่ายๆ<br /></u></strong><br /> แม้จะรู้ว่าอาหารประเภทใดมีประโยชน์และรู้ว่าโภชนาการที่ดีเป็นอย่างไร แต่เวลาอันน้อยนิดที่มีเหลืออยู่ในแต่ละวันทำให้คุณคิดว่ากินอะไรก็ดืที่ง่ายและเร็วน่าจะดีที่สุด ขอให้อิ่มท้องเป็นใช้ได้ เพราะคุณมีสิ่งอื่นที่ให้คิดมากกว่า เช่น งานที่กองอยู่เต็มโต๊ะ ปัญหาเรื่องลูกน้อง เรื่องรถติด ฉะนั้นเรื่องกินจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ และดูเหมือนว่าใครๆ ต่างก็คิดกันแบบนี้ คนที่เห็นเรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่ มักจะถูกเรียกว่าเป้นคนเห็นแก่กิน ทั้งที่ในความเป็นจริงเรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญไม่แพ้เรื่องอื่นๆ เพราะการกินคือการนำอาหารเข้าสู่ร่างกาย ฉะนั้นร่างกายคุณจะแข็งแรง อ่อนแอ หรือเป็นโรคภัยใดๆ มันขึ้นอยู่กับการกินน